Úrval - 01.02.1952, Qupperneq 88

86
tJRVAL
ættu allir foreldrar að hafa í
huga:
1. Þau verða frá upphafi að
sýna dóttur sinni að þau séu
jafnrétthá á heimilinu. Með því
móti mun henni reynast auð-
veldara að sigrast á vanmeta-
kennd sinni gagnvart drengjum.
En frumskilyrði er auðvitað að
foreldramir telji sjálf að þau
séu jafnrétthá . . .
2. Foreldramir verða að
reyna að fá hana til að leggja
af frjálsum vilja niður „stráka-
læti“sín og sætta sig viðkyn sitt.
3. Þau verða að tala við hana
af hreinskilni og einlægni um
tímgunina og auka við skýring-
arnar eftir því sem henni vex
aldur og þroski.
4. Þau verða að skýra fyrir
henni eðli og orsakir tíða, áð-
ur en hún fer að fá á klæðum.
Ef þau geta það ekki sjálf, verða
þau að leita til heimilislækn-
isins.
5. Þau verða að gera sér allt
far um að varðveita trunað dótt-
urinnar allt kynólguskeiðið.
6. Með allri blíðu sinni og ár-
vekni verða þau að létta henni
leiðina síðasta áfangann frá
barni til fullþroska konu.
Með þessu móti einu geta for-
eldrarnir hjálpað dóttur sinni til
að sigrast á erf iðleikum bernsku-
og æskuskeiðsins og gert hana
hæfa til að lifa lífinu sem þrosk-
uð kona.
★ ★ ★
Örvaentmgarráð.
Maðurinn minn, sem er brunaeftirlitsmaður, þurfti eitt sinn
að fara upp á þak á margra hæða verzlunarhúsi. Talsverður
vindur var þar uppi og hafði hann aðeins gengið noltkur skref
þegar snörp vindhviða skellti þungu járnhurðinni í lás að baki
honum.
Hús þett gnæfði hátt yfir öll hús í kring nema eitt sem var
um 100 metra í burtu. En þar voru allir gluggar lokaðir og
tUgangslaust að kalla. á hjálp. En svo kom hann auga á stúlku,
sem var að horfa út um glugga. Hann reyndi að draga að sér
athygli hennar með allskonar bendingum og pati, en hún sýndi
engan áhuga á tilburðum hans. Nú voru góð ráð dýr. I ör-
væntingu sinni fór hann að klæða sig úr fötunum og vaknaði
þá skyndilega athygli stúlkunnar. Þegar hann bjóst til að klæða
sig úr buxunum, sá hann stúlkuna teygja sig eftir símanum.
Húsvörðurinn og lögreglan komu upp á þakið áður en honum
hafði unnizt tími til að Ijúka þessum látbragðsleik fyrir stúlkuna.
— Rebecca Morris i „Reader's Digest“.