Úrval - 01.02.1952, Qupperneq 107

KRAFTAVERKIÐ 1 CARVILLE
105
höfðu reynt öll hugsanleg lyf
við holdsveikinni, höfðu mikinn
áhuga á að reyna súlfalyfin, og
dr. Jo var þess ekki hvað sízt
hvetjandi.
Ég var hrædd, því að ég vissi
að súlfalyfin eru eiturefni og
geta verið hættuleg. En Harry
lét sig ekki. „Ég reyni allt, sem
gefur einhverja von,“ sagði
hann.
Tilraunimar fengu mjög á
Harry, eins og ég hafði búizt
við. Hann varð mjög tauga-
óstyrkur og átti sérstaklega erf-
itt með að þola hávaða. En sár-
in í munni hans tóku að batna
og sömuleiðis stíflan í nefinu.
En nokkrum vikum seinna fékk
hann slæma augnbólgu með
sótthita og varð að leggjast inn
á sjúkradeildina. Af hinum níu
sjúklingum, sem fengið höfðu
súlfalyfið, voru nú sex rúmfast-
ir og illa haldnir af eiturverk-
unum þess. Þegar það kom
þannig í ljós, að sjúklingamir
þoldu ekki lyfið til langframa,
var hætt við tilraunina.
Harry batnaði að vísu í aug-
unum, þegar hætt var að gefa
honum lyfið, en í þess stað
versnaði honum aftur í munn-
inum og nefinu. Von bráðar var
heilsufar hans engu betra en
það hafði verið fyrir tilraun-
ina.
Þegar Harry var sæmilega
hress, gerðum við okkur ýmis-
legt tii dægrastyttingar. Við
fórum á kvikmyndasýningar,
sóttum fundi og heimsóttum
aðra sjúklinga. Harry var ekki
fær um að vinna líkamlega
vinnu, en hann var kjörinn rit-
ari í félagi sjúklinganna og fékk
fyrir það 10 dollara á mánuði.
Þessi upphæð, ásamt því sem ég
gat aurað saman, nægði til þess
að fleyta okkur áfram.
Stanley var nú farinn að
sætta sig við hið ömurlega hlut-
skipti sitt að vera blindur. Enn
sem fyrr hugsaði hann um það
eitt, hvernig hann gæti orðið
sjúklingunum að liði. Hann
safnaði ritgerðum sérfræðinga
um það, hve smitunarhætta
af holdsveiki væri lítil, og
hann safnaði einnig vottfestum
skýrslum um slæma meðferð
holdsveikisjúklinga, hvernig
sumir hefðu verið fluttir til
Carville í hlekkjum, höfuðsetn-
ir af vopnuðum vörðum, og
hvernig farið hefði verið með
aðra eins og óargadýr, í öðrum
sjúkrahúsum. Hversu oft spurð-
um við okkur þessarar spurn-
ingar: Af hverju stafar þett.a?
Hvernig stendur á því, að við
erum fórnardýr viðurstyggilegs
orðs, sem brennimerkir okkur
og gerir sjúkdóminn miklu ægi-
legri en hann er í raun og veru ?
Loks gat Stanley ekki lengur
á sér setið. Það var hægt að
berjast gegn brennimerkinu, en
það var aðeins mögulegt með
öflugri upplýsingarstarfsemi.
Hann afréð að .endurvekja
Stjörnuna, sem hafði hætt að
korna út, þegar honum fór að