Morgunblaðið - 20.07.1999, Blaðsíða 43

Morgunblaðið - 20.07.1999, Blaðsíða 43
4 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR m BJORG GUNNARSDÓTTIR + Björg Gunnars- dóttir fæddist á Húsavík hinn 11. janúar 1939. Hún lést á heimili sínu, Sæbólsbraut 47 í Kópavogi, hinn 13. júlí síðastliðinn. Foreldrar hennar voru Elín Málfríður Jónsdóttir og Gunn- ar Maríusson. Björg var fimmta í röð tólf systkina og lifa þau hana tíll. Þau eru: 1) Sigurhanna, f. 21.12. 1932, gift Jóni Einari Hjartarsyni, búsett á Læk í Ölfusi. 2) Jón Berg- mann, f. 31.8. 1934, kvæntist Ásu Jóhannesdóttur, sem nú er látin, og er í sambúð með Guð- rúnu Mánadóttur, búsett á Húsavík. 3) Helga, f. 16.10. 1935, gift Bjarna Siguróla Jak- obssyni, búsett á Húsavík. 4) Hlaðgerður, f. 27.10. 1936, gift Gunnari Halldórssyni, sem nú er látinn, búsett á Hdsavík. 5) Maríus, f. 13.12. 1939, kvæntur Erlu Jóhannsdóttur, búsett í Sandgerði. 6) Guðrún Matthild- ur, f. 1.2. 1941, gift Gunnsteini Sæþórssyni, búsett í Prest- hvammi í Aðaldal. 7) Sigurlaug, f. 1.10. 1943, gift Davíð Eyr- bekk, búsett í Keflavík. 8) Vig- dís, f. 21.12. 1944, gift Guð- mundi Bjarnasyni, búsett í Reykjavík. 9) Inga Kristín, f. Elsku mamma. Með fátæklegum orðum langar okkur dætur þínar að þakka þér samfylgdina í þeirri full- vissu að við munum hittast á ný síð- ar. Þá efumst við ekki um að þú verðir búin að útbúa okkur fallegan samastað, eins og þér er lagið með smekkvísi og af myndarskap. Með orðunum einum saman náum við ekki að lýsa þeim tilfinningum, sem við berum til þín. Þú hefur alltaf verið svo stór hluti af okkar lífi að við getum vart ímyndað okkur til- veruna án þín enda erum við nú ekki aðeins að sjá á eftir þér sem móður heldur ekki síður sem okkar mestu og bestu vinkonu í gegnum tíðina. Velferð fjölskyldunnar var þitt helsta áhugamál og alltaf vildir þú hafa okkur nærri. Þegar hugsað er til uppvaxtaráranna norður á Húsavík, var alltaf sól hátt á lofti. Þú varst alltaf að skipuleggja eitt- hvað spennandi fyrir okkur og tókst frumkvæði. Þegar þér datt eitthvað sniðugt í hug, varð ekki auðveldlega aftur snúið. Hvers kyns ræktun var þér leikur einn, hvort sem um var að ræða fallega garðinn þinn eða samband við vini og ættingja. Barnabörnin þín, Ingvar Þór, Marta Björg og Halldóra, sem nú sakna skemmtilegrar ömmu, hafa einnig misst mikið, en þau mega líka þakka fyrir þann tíma, sem þau nutu samvista við þig. Sárt er til þess að hugsa að nýfæddu tví- burarnir, Andri Þór og Sandra Rún, eiga ekki eftir að fara í fleiri ömmu- heimsóknir á Sæbólsbrautina. Erfitt er að sætta sig við þá stað- reynd að saman eigum við ekki eftir að setjast niður yfir kaffibollaspjalli og við eigum heldur ekki eftir að fara saman til paradísareyjunnar okkar Flateyjar á Skjálfanda, veiða silung, fara í göngutúra, taka spil, fara í útilegur eða syngja saman með harmonikuspili pabba. Kraftur, dugnaður, smekkvísi, myndarskapur, glaðværð, ósérhlífni og vinsældir eru allt hugtök, sem okkur detta í hug þegar við hugsum um þig. Þú hefur alla tíð verið hetja í okkar huga, ekki síst síðastliðna fjórtán mánuði sem þú glímdir við illvígan sjúkdóm, sem að lokum hafði betur. Samt er þessi árstími ekki alveg réttur fyrir þig því þú varst vön að springa út á vorin og blómstra á sumrin líkt og öll fallegu blómin í garðinum þínum. Þetta vorið bar svo við að stilkurinn var veikur fyrir og blöðin föl. Á undan- 8.9. 1946, gift Bald- vin Jónssyni, búsett í Reykjavík. 10) Bene- dikt, f. 4.1. 1948, kvæntur Guðbjörgu Bjarnadóttur, búsett í Sandgerði. 11) Há- kon, f. 23.5. 1949, kvæntur Snæfríði Njálsdóttur, búsett í Árbót í Aðaldal. Hinn 10. septem- ber 1961 giftist Björg Ingvari Hólm- geirssyni frá Flatey á Skjálfanda, f. 15.6. 1936. Foreldrar Ingvars eru Hólmgeir Árnason, f. 27.3. 1910, d. 10.2. 1987, frá Knarrareyri á Flateyjardal og Sigríður Sigurbjörnsdóttir, f. 24.1. 1913, frá Vargsnesi í Ljósavatnshreppi. Dætur Bjargar og Ingvars eru 1) Jóhanna, f. 26.6. 1961, í sam- búð með Grétari Þór Friðriks- syni, f. 16.6. 1959, frá Höfða á Höfðaströnd í Skagafirði. Börn þeirra eru tvíburarnir Andri Þór og Sandra Rún, f. 15.11. 1998, en áður átti Jóhanna son- inn Ingvar Þór Kale, f. 8.12. 1983. 2) Sigríður, f. 15.5. 1965, gift Hermanni Einarssyni, f. 10.3. 1963, frá Siglufirði. Dætur þeirra eru Marta Björg, f. 4.9. 1988, og Halldóra, f. 22.1.1996. Útför Bjargar fer fram frá Kópavogskirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 13.30. fórnum vikum hafa þau fallið eitt af öðru þar til lífið fjaraði út. Við huggum okkur við að hafa fengið tækifæri til að veita þér stuðning á þessum erfiðu tímum með því að hjúkra þér heima þar til yfir lauk. Elsku pabbi, þinn missir er mik- Ul. Nú syrgir einnig stór systkina- hópur, fjölmenn ætt og fjöldi vina. Við biðjum Guð um stuðning í þess- ari miklu sorg. Ertuhorfin?Ertudáin? Er nú lokuð glaða bráin? Angurs horfi ég út í bláinn, autt er rúm og stofan þín, elskulega mamma mín. Gesturinn með grimma ljáinn glöggt hefir unnið verkin sín. Ég hef þinni leiðsögn lotið, líka þinnar ástar notið, finn, hve allt er beiskt og brotið, burt er víkur aðstoð þín, elsku góða mamma mín. Allt sem gott ég hefi hlotið, hefir eflst við ráðin þín. Þó skal ekki víla og vola, veröld þótt oss brjóti í mola. Starfa, hjálpa, þjóna og þola það var alltaf hugsun þín, elsku góða mamma mín. Og úr rústum kaldra kola kveiktirðu skærust blysin þín. Flýg ég heim úr fjarlægðinni, fylgi þér í hinsta sinni, krýp með þökk að kistu þinni, kyssi í anda sporin þín, elsku góða mamma mín. Okkur seinna í eilífðinni eilíft ljós frá guði skín. (Árni Helgason.) Kveðja frá dætrum, Jóhanna og Sigríður. Nú hefur verið höggvið stórt skarð í stóran systkinahóp, sem all- ur komst á legg í Marahúsi (Árgötu 8) á Húsavík. Undarlegt er til þess að hugsa að kraftmesta systkinið skuli verða fyrst til þess að kveðja. Við fjölskyldan, foreldrar og tólf systkini, fengum lengi að njóta sam- vista hvert við annað þar sem for- eldrar okkar náðu háum aldri, en eins og gjarnan gerist í stórum fjöl- skyldum, eru tengsl mismikil og sterk milli fjölskyldumeðlima. Bogga systir, sem var sú fimmta í systkinaröðinni, var mikill drif- kraftur og ekki síst kom það í ljós þegar ákveðið var að. gera „andlits- lyftingu" á æskuheimilinu Marahúsi fyrir nokkrum árum. Að sama skapi átti hún það til að mæta fyrirvara- laust þar sem hún taldi að aðstoð vantaði við eitt og annað. Elsku Bogga, ég þakka af heilum hug samfylgdina í gegnum árin. Guð geymi þig. Þín systir, Inga Kristín. Björg Gunnarsdóttir, móðursyst- ir mín, er látin. Hún var í miðið í stórum systkinahópi, fædd og upp- alin á Húsavík þar sem hún bjó ásamt eiginmanni til ársins 1992. Þá fluttust þau í Kópavog þar sem hún lést 13. júlí. Eftir að ég og fjöl- skylda mín fluttum suður árið 1977 var það ekki síst Boggu að þakka að okkur tókst að halda góðum tengsl- um við staðinn og fólkið þar. Minningarnar streyma fram og ég sé fyrir mér fallega heimOið hennar á Laugarbrekkunni þar sem ég var ávallt velkomin. Háaloftið þar sem okkur stelpunum var leyft að hoppa um á sjóbelgjum, stofan þar sem við áttum að æfa okkur á píanóið, eld- húsið þar sem allt var rætt milli himins og jarðar og síðast en ekki síst búrið þar sem maður var aldrei svikinn af baukum fullum af bestu kleinum, ástarpungum og steikta- brauði sem fyrirfundust. Einnig úti- legur í Presthvammsdal, kríueggja- leit í Flatey og siglingar um Skjálf- andaflóa. Eg man daginn sem hún leyfði okkur að gera bú í geymslunni undir stiganum. Þegar við höfðum komið okkur vel fyrir og fannst til- valið að neita krökkunum í hverfinu að vera með, vorum við snarlega sviptar búseturéttinum og geymslan aftur tekin undir garðáhöld. Já, manni var kennt að deila með öðrum og það var engrar miskunnar að vænta ef ekki var farið að reglunum. Bogga var mikill dugnaðarforkur, eftirsótt til vinnu og tókst á ein- hvern undraverðan hátt að vinna verkin sín þannig að við skildum aldrei hvenær hún gerði hlutina. Alltaf búin að öllu áður en maður náði að snúa sér við. Bogga var glæsileg kona. Hún vildi ekki verða öðrum háð. Það hentaði ekki hennar persónuleika. Kannski getum við notað það okkur tO huggunar nú þegar við söknum svo sárt. Við töluðum síðast saman á þjóð- hátíðardaginn 17. júní. Hún bauð mér að sjálfsögðu í kaffi næst þegar ég kæmi heim til íslands. Eg gat aðeins óskað þess að ég hefði verið komin til ykkar allra. Elsku Ingvar, Jóhanna, Sigga og fjölskyldur, við systurnar, Bína, Arna og Silja Rún vottum ykkur dýpstu samúð. Arna Guðmundsdóttir, Iowa. Það er skrýtið að hugsa til þess að hún Bogga móðursystir okkar sé dá- in. Við fráfall hennar leitar hugur okkar systra aftur til bernsku þegar við vorum litlar stelpur og sumarið kom. Þá var það fastur punktur í til- veru okkar að fara norður til Húsa- víkur og heimsækja ömmu og afa í Marahúsi og systkini mömmu. Und- antekningarlaust var gist í Laugar- brekkunni hjá Boggu frænku. Okkur fannst auðvitað í þá daga sem ferða- lagið norður, frá Keflavík til Húsa- víkur, sem þá var dagleið, ætlaði aldrei að taka enda en spennan og tOhlökkunin að komast á áfangastað hélt okkur gangandi og þegar rennt var í hlað að Laugarbrekku 20 var rifist um að fá að opna járnhliðið inn í garðinn. Það var eins og að opna hlið inn í ævintýraland, garðurinn svo óskaplega fallegur með háu trjánum og svo vel hirtur, hann bar handbragð Boggu frænku svo aug- ljóslega merki, dugnaðurinn og krafturinn var engu líkur. Það þarf heldur ekki að spyrja um móttök- urnar, búið að finna svefnpláss fyrir hvern og einn og auðvitað beið mjólk á borðum ásamt steiktu brauði og kleinum - þetta var fastur liður, hún Bogga bakaði það besta steikta brauð sem tO var. Margt var braUað og margs er að minnast. Fyrir fáum kvöldum hittumst við systur asamt frænkum okkar sem nú hafa misst ástkæra móður sína. Voru þar rifjað- ar upp margar skemmtOegar sögur af veru okkar á HúsavQc. Við látum því indælar minningar ylja okkur um ókomna tíð. Eftir að Bogga og Ingvar fluttu suður í Kópavoginn sáum við auð- vitað meira af frænku okkar þar sem ferðum norður tO Húsavíkur hafði einnig farið fækkandi síðustu árin samhliða því sem við fullorðn- uðumst. Þá þótti okkur systrum nauðsynlegt að koma við í barna- deOdinni í Hagkaup og heilsa upp á frænku okkar þegar leið lá í Kringl- una. Hún var ævinlega svo glöð að sjá okkur og þurfti að sýna okkur það nýjasta á börnin, fylgjast með þeim og spyrja frétta. Þannig var Bogga frænka. Fráfall Boggu var ótímabært, hún sem var nýorðin sextug og átti svo margt eftir og mikið að lifa fyr- ir. Hún barðist hetjulega við þann sjúkdóm sem svo dró hana tO dauða, hún ætlaði aldrei að gefast upp, en á mjög raunsæjan hátt gerði hún sér grein fyrir stöðu mála og tók þeim tíðindum að hún yrði að láta í minni pokann af einstöku æðruleysi. Á þessum tímapunkti þegar skarð er höggvið í svo stóran systkinahóp verðum við að viður- kenna hversu lánsöm við höfum ver- ið í tímans rás að systkinin ellefu skuh lifa systur sína. MikOl er miss- irinn fyrir þau og ekki síst fyrir dætur Boggu, þær Jóhönnu og Siggu, sem hafa ekki eingöngu misst ástkæra móður heldur einnig góða vinkonu. Við systur vOjum votta Ingvari, Jóhönnu, Siggu og fjölskyldum þeirra, svo og systkinum og ástvin- um öllum okkar dýpstu samúð. Blessuð sé minning Boggu frænku. Megi hún hvfla í friði. Kallið er komið, komin er nú stundin, vinaskilnaðar viðkvæm stund. Vinirnir kveðja vininn sinn látna, er sefur hér hinn síðsta blund. Margs er að miimast, margt er hér að þakka. Guði sé lof fyrir liðna tíð. Margs er að minnast, margs er að sakna. Guð þerri tregatárin stríð. (V.Briem.) Kolbrún, Ester og Magnea Davíðsdætur. T0 grafar er borinn í dag einstak- ur nágranni. Við, fjölskyldan á Sæbólsbraut 36 kynntumst Boggu og Ingvari fljót- lega eftir að þau fluttust í sitt hús. Alla tíð síðan hefur haldist góð vin- átta sem hefur eflst með tímanum. Vinátta er um margt skrítið hugtak. Vinátta er tenging við fólk sem stundum er erfítt að skýra. Slík tenging var við Boggu og Ingvar. Bogga var á margan hátt einstök. Hún var hlýleg persóna, var annt um sitt fólk sem og samferðamenn, vildi fegra aUt í kringum sig og láta gott af sér leiða. HeimOið bar vott um smekkvísi. Sama var um garð- inn. Ófáar eru þær stundir sem skipst var á skoðunum um garðinn enda var Bogga á heimaslóðum þeg- ar kom að garðinum. Við leituðum gjarnan til hennar á vorin og sumr- in tO að afla fróðleiks og ráða um eigin garðverk. Við fylgdumst með veikindum Boggu. Stundum virtist sem ekkert væri að fylgjast með þar sem hún bar sig ávallt jafnvel, reisnin og mfldin enn á sínum stað. Hlýlegt brosið er í hugskoti okkar ennþá. Bogga beitti gleðinni tO að vinna gegn sínum sjúkdómi sem endan- lega hafði sigur en eins og segir í bók Laxness, Barn náttúrunnar: „Sá sem hefur fundið gleðina, hina sönnu lífsgleði, hann er á veginum tO guðs." Með þessum fáu orðum kveðjum við Boggu með þakklæti í huga fyrir að fá að vera samferðamenn hennar í þessu lífi. Guð gæti hennar á nýj- um slóðum. Ingvari, börnum og að- standendum vottum við okkar inni- legustu hluttekningu. Fjölskyldan á Sæbólsbraut 36. ÞRIÐJUDAGUR 20. JÚLÍ 1999 43* 3lémabtítðif\ v/ Possvogski^kjugarð Símh 554 0500 Persónuleg, alhliða útfararþjónusta. Áralöng reynsla. Sverrir Olsen, útfararstjóri Sverrír Einarsson, útfararstjóri Utfararstofa Islands Suðurhlíð 35 ? Sími 581 3300 AUan sólarhringimu www.utfararstofa.ehf.is/ Blómastqfa Fridjintm SuðurlandsbrautlO, 108 Reykjavík, sími 553 1099. Opiö öll kvöld til kl. 22 - einnig um helgar. Skreytingar fyrir öll tilefni. Gjafavörur. 'Kjossar a teiði Útyðfrítt stáí- varaníegt efni J(rossarnÍT exuframíeidíÍT úr íivítliúðuðu, ryðfríu stáCi. Minnisvarði sem endist um ófgmna tíð. SóOqoss (tálqtar eilíft tíf). Oizð 100 smfrájörðu. Oíefðbundinn fcoss m/munstruðum endum. fticeð 100 smfrijörðu. Oíringib ísima 4311075 og fáið íitabcekjing. BLIKKVERKsf. Dalbraut 2, 300 Akranesi. Sími 431 1075, fax 4311076
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.