Skírnir - 01.01.1862, Qupperneq 97

Island.
FHÉTTIR.
97
né eiga vib þá nein skipti þau sem gagn sé aS. Menn kvarta og
yfir þvi, a& fiskrinn færist æ meir á djúpmiS , svo landsmenn kom-
ast þangab ekki á bollum sínum, sem mestr tími gengr til ab róa
af mibi og á, me&an hinir draga fiskinn og liggja á mi&um nótt
meS degi. þaS er reynt, ab meS kærum til stjórnarinnar hefir
ekkert unnizt, og verbr landsmönnum sá kostr einbeygbr, a& sækja
sömu mib og hinir, bæta skipaútbúnaí) sinn, og taka sig saman
aí) hafa úti þilskip, og læra ab fiska af hinum, ef þeir kunna betr.
J>ab hefir opt veriS i orbi, síban keisarinn fór ab hneigjast ab hinni
frjálsu verzlan, hvort hinar íslenzku fiskiveibar mundi ekki ná því
happi, ab hinar frakknesku tollverndir yrbi teknar af, og yrbi þab
landinu ekki lítill hagr, ef slíkr markabr sem Frakkland er opn-
abist fyrir því, og yrbi þess getib sem gjört er, ef stjórnin léti sín
getib ab því, ab hlutast í þetta mál fyrir ísland, og fengi komib
þessu áleibis vib hina frakknesku stjórn.
Síban verzlunin varb frjáls á íslandi , hafa meiri kynni orbib
milli vor og útlanda en fyr hafbi verib. þab er fátt, sem landinu
hefir háb svo mikib, sem ab vera um svo margar aldir í einveru.
Utlendir ferbamenn og fræbimenn hafa hin síbustu ár heimsótt oss,
og þó nú ávallt megi vib búast, ab missagnir verbi milli ferbamanna,
líkt og var um þá þórólf smjör og Hrafnaflóka , þá mega þó lands-
^ menn hrósa því, ab flestum farast allvel orb umlandib, en um van-
hagi landsins, þá eru víti til þess ab menn varist þau , og sjá út-
lendir menn opt glöggvar en innlendir, í hverju ávant er. Hin
nýjari rit, sem gefin hafa verib út áíslenzku, svo semeru: skýrsl-
ur um landshagi , Varníngsbók , og önnur hagfræbisleg rit, hafa og
gjört útlendum mönnum jafnt sem innlendum hægrafyrir, ab kynna
sér ástand landsins, um vöruafla þess og búnabarháttu; er þetta
U allt mikils varbanda til ab hæna menn ab landinu til verzlunar , til
ab leita aubs ef hann er ab finna, því annars renna menn blindt í'
sjóinn, og vaba í reyk og óvissu um ástand og efni landsins, hvort
því fari fram ebr aptr. Menn munu nú unna landinu þess sann-
mælis, ab hagr þess sé eptir hætti, þegar gætt er ab hverjar raunir
ab landib hefir í ratab af manna völdum, og ab þab er ekki
gubi ab kenna, hve landib hefir gengib til þurbar, enda ab þab
stendr flest til umbóta meb elju og dugnabi. En þab sem mest
7