Fréttir frá Íslandi - 01.01.1874, Síða 11

frJÖÐHÁTÍÐIN.
11
til kirkju; var peim raðað í kirkjunni í tvær raðir innan frá kór og fram
að kirkjudyrum, beggja megin við göngin, þar sem konungur átti um að
ganga. Ná tók fólk óðum að fiykkjast í kirkjuna, en lögreglustjóri var
þar staddur með lögreglulijónum til að sjá um, að eigi yrði troðningar og
ailt fœri fram sem skipulegast. Lítilli stundu síðar, eða kl. lO'/a kvað við
lóðrablástur fyrir utan kirkjuna; kom nú konungur meðmikla sveitmanna
og gekk í kirkju, en sveitir hermanna höfðu skipað sjer til beggja handa
meðfram kirkjunni. Byskup var þegar áður til kirkju genginn, og var
skrýddur fullum byskupsskrúða; en er konungur kom, gekk hann til móts
við hann fram í kirkjudyr; ávarpaði hann konung þar mcð nokkrum orð-
um, og fylgdi honum síðan inn að kör. Gokk þá konungur til sætis síns
og svo prinzinn í stól landshöfðingjans innanvert á loptsvölunum öðrum
megin; en þar utar af sátu admírallinn og yfirforingjar allra lierskipanna;
í innstu bekkjunum niðri var skipað hinum göfgustu þjóðhátíðargcstum og
svo öðrum liöfðingjum; en þar utar frá var múgurinn, ogvar kirkjan meir
en alskipuð fólki. pá hófst guðsþjónustugjörðin, og fór hún fram á líkan
hátt og vant er, nema með enn meiri viðhöfn. Byskup landsins, doktor
Tjetur Pjetursson, fiutti töluna. Söngurinn fór fram hið hátíðlegasta með
organslætti, en fyrir honum stóð organisti dómldrkjunnar, hinn ágæti
söngmeistari Pjetur Guðjohnsen. Nýir sálmar voru sungnir, og voru þeir
aliir orktir af hinu lipra sálmaskáldi prestaskólakennara Ilelga Ilálfdánar-
syni, en einn lofsöngur var eptir þjóðskáldið Mattías Jokkumsson, með
lagi eptir hið unga, íslenzka tónaskáld, Sveinbjöm Sveinbjömsen, organ-
ista í Edinburgh. pá er guðsþjónustugjörðinni var lokið, gullu aptur við
iúðrar, fyrir utan kirkjuna, og gekk þá konungur og sveit hans úr kirkju
með hinni sömu skipan sem fyr, en síðan mannfjöldinn. Hinar messum-
ar, sú um morguninn og sú, er haldin var síðar um daginn, fóru fram á
líkan hátt, en mcð nokkuð minni viðhöfn. Dómkirkjupresturinn, Ilall-
grímur Sveinsson, flutti þær báðar. Allar þrjár messumar fóru fram á ís-
lenzku, en þótt margir liinna erlendu þjóðhátfðargcsta eigi slsildu þá tungu,
ljetu þeir allir sjer mjög um finnast, hve þær hefðu verið veglegar og há-
tlðlegar.
Síðar um daginn, kl. 3*/», safnaðist mikill múgur manna saman á Aust-
urvelli. Voru þar komnir fiestir bœjarbúar af öllum stjettum, karlar, kon-
ur og börn, allir í hátíðabúningi; þar var og fjöldi manna úr grenndinni
og nokkrir úr fjarlægum hjeruðum; ennfremur voru þar erlendir menn
margir frá ýmsum þjóðum: Danir, Norðmenn, Svíar, pjóðverjar, Englend-
ingar, Frakkar, Ameríkumenn, og enn nokkrir úr öðrum löndum. pá er
allt fólkið var saman komið, var því fylkt til hátíðagöngu, og voru sex menn
skipaðir í hverja röð. Síðan gengu menn þaðan, upp úr bœnum, og til
Öskjuhlíðar fyrir austan bœinn. par var fyrirbúinn þjóðhátíðarstaður
Reykvíkinga. Hafði þar verið rudd sljetta mikil og prýdd eptir föngum.
Tjöld voru þar reist og svo sölubyrgi til vcitinga. Bœðustóll var þar og
reistur, og stengur í kring mcð dönskum veifum á. Bœjarfógetinn, Lárus