Morgunblaðið - 01.02.2001, Síða 56
MINNINGAR
56 FIMMTUDAGUR 1. FEBRÚAR 2001 MORGUNBLAÐIÐ
✝ Sigurður Bjarna-son fæddist á
Hellissandi 25. sept-
ember 1912. Hann
lést á hjúkrunar-
heimilinu Holtsbúð í
Garðabæ 25. janúar
síðastliðinn.
Foreldrar hans
voru Bjarni Bjarna-
son frá Glaumbæ í
Staðarsveit, f. 12.9.
1866, d. 1.8. 1915, og
Valgerður Benónýs-
dóttir frá Akri í
Staðarsveit, f. 9.11.
1867, d. 30.4. 1929.
Sigurður var yngstur 12 systkina,
sem nú eru öll látin. Þau voru: Jón,
f. 29.9. 1888, d. 9.9. 1946; Valdi-
mar, f. 1.4. 1889, d. 9.4. 1975;
Signý, f. 8.3. 1893, d. 23.3. 1975;
Gíslína, f. 4.3. 1894, d. 30.5. 1905;
Narfi, f. 10.2. 1895, d. 26.6. 1917;
Þorgils, f. 22.2. 1896, d. 8.2. 1982;
Benónía, f. 20.3. 1899, d. 28.5.
1984; Guðfinna, f. 31.5. 1900, d.
24.10. 1984; Bjarni, f. 5.7. 1901, d.
23.7. 1972; Guðmundur, f. 11.3.
1902, d. 14.1. 1923; Valgerður, f.
25.7. 1906, d. 14.1. 1915.
Synir Sigurðar af fyrra hjóna-
bandi eru 1) Hafsteinn, f. 1929, d.
1935; Hafsteinn Guðmundur, bif-
reiðastjóri, f. 8.7. 1935. Börn Haf-
steins Guðmundar af fyrra hjóna-
Gunnar Ísdal, f. 26.8. 1976, nemi,
unnusta hans er Ásdís Sigurjóns-
dóttir, og Sigrún, f. 5.8. 1981,
nemi; Haukur Sigurður, f. 28.9.
1961, matreiðslumaður. Börn
Hauks eru Karen, f. 6.1. 1992, og
Bergur Snær, f. 17.9. 1996; Hall-
dóra Nanna, f. 31.12. 1963, starfs-
maður hjá Ísal. Eiginmaður henn-
ar var Karl Þorsteinsson. Þau slitu
samvistir. Börn þeirra eru Heiðdís,
f. 13.6. 1986, nemi, og Kristófer, f.
11.9. 1990, nemi; Kári, f. 1.4. 1972,
nemi. Unnusta hans er María Dav-
íðsdóttir, nemi. Dóttir Gunndórs
er einnig Marta Þyrí, f. 26.12.
1967, húsmóðir. Sambýlismaður
hennar er Þórarinn Finnbogason,
framreiðslumaður. Börn þeirra
eru Victor, f. 24.9. 1997, og Vilma,
f. 13.4. 2000. Eiginkona Gunndórs
er Guðrún Skúladóttir, f. 14.6.
1943, deildarstjóri. Foreldrar
hennar voru Skúli Guðmundsson,
alþm., f. 10.10. 1900, d. 5.10. 1969,
og Jósefína Helgadóttir, húsmóðir,
f. 30.7. 1893, d. 17.9. 1974. 3) Val-
þór Bjarni, f. 27.9. 1948, húsa-
smíðameistari. Eiginkona hans er
Guðrún Magnúsdóttir, f. 11.1.
1950, húsmóðir. Foreldrar hennar
eru Magnús og Lovísa. Börn Val-
þórs og Guðrúnar eru Magnús, f.
30.6. 1971, rafvirki. Sambýliskona
hans er Jóna Guðrún Guðmunds-
dóttir, hjúkrunarnemi. Dóttir
þeirra er Margrét, f. 7.5. 1992; Sig-
rún, f. 1.8. 1972, hárgreiðslukona;
Eyrún, f. 3.4. 1984, nemi.
Útför Sigurðar fer fram frá
Garðakirkju í dag og hefst athöfn-
in klukkan 13.30.
bandi eru Guðrún
Ólöf, f. 1956; Jón Júlí-
us, f. 1958; Gunnar
Rúnar, f. 1959; Ásdís
Þórkatla, f. 1962; Haf-
steinn Viðar, f. 1966,
og Guðlaug Auður, f.
1969. Eiginkona Haf-
steins er Guðmunda
Þorláksdóttir, f. 15.
ágúst 1939. Þeirra
börn eru Sigurður
Júlíus, f. 1964, og
Ragna, f. 1976. 2)
Hörður Rafn, bifreiða-
stjóri f. 4.9. 1933,
ókvæntur og barn-
laus.
Sigurður kvæntist 1939 Hall-
dóru Nönnu Guðjónsdóttur frá
Flatey, f. 14.6. 1917, d. 28.12. 2001.
Foreldrar hennar voru Guðjón
Gíslason, búfræðingur, f. 3.7. 1885,
d. 3.3. 1937, bóndi á Viðborði á
Mýrum, A-Skaftafellssýslu og
kona hans Pálína Jónsdóttir frá
Flatey, f. 22.10. 1885, d. í des. 1941.
Halldóra og Sigurður eignuðust
þrjá syni. Elsta soninn misstu þau
stuttu eftir fæðingu. Synir þeirra
eru: 2) Gunndór Ísdal, f. 22.2. 1940,
frv. flugstjóri. Börn Gunndórs af
fyrra hjónabandi eru: Inga Sigríð-
ur, f. 4.2. 1959. Sambýlismaður
hennar er Ólafur Arnberg Þórð-
arson, skipstjóri. Börn Ingu eru
Það er ekki öllum gefið að kunna
að njóta dagsins í dag. Mun algeng-
ara er að við séum með hugann við
gærdaginn eða að bíða morgun-
dagsins.
Tengdafaðir minn kunni þessa
list. Oft dáðist ég að því hvað hann
tók vel eftir öllum smáatriðum í um-
hverfinu, hvort sem það var lands-
lagið, náttúran, dýralífið eða mann-
lífið. En hann kunni líka að meta
minningarnar um liðna tíð. Í fjölda-
mörg ár hélt hann dagbók þar sem
hann skráði hjá sér ýmislegt, ferða-
lög þeirra hjóna, veðurfar og ým-
islegt annað, sem hann vildi festa
sér í minni. Þær voru líka margar
segulbandsspólurnar sem hann tók
upp með spjalli við gesti sína eða
söng á gleðistundum. Við þessar
minningar undu þau hjónin ótal
sinnum, bæði heima og í sumarbú-
staðnum sínum í sveitinni.
Tengdafaðir minn var yngstur 12
barna hjónanna Bjarna Bjarnason-
ar og Valgerðar Benónýsdóttur.
Hann missti föður sinn aðeins tæpra
þriggja ára gamall.
Lífsstarfið var erfiðisvinna, bæði
til lands og sjávar. Hann var lengi
vörubifreiðarstjóri hjá Þrótti og
keyrði þá jarðveg í margan hús-
grunninn og mold og túnþökur í
marga húsgarðana. Öll var þessi
vinna unnin á höndum sem þykir
ótrúlegt í dag. En þau hjón voru líka
listræn og hugmyndarík. Á kreppu-
árunum var heimilinu breytt í jóla-
skrautsverksmiðju á haustin og
framleitt mikið magn af alls kyns
jólaskrauti sem rann út eins og heit-
ar lummur og prýddi síðan heimili
margra landsmanna yfir jólahátíð-
ina.
Tengdafaðir minn var félagslynd-
ur maður og góður söngmaður.
Hann starfaði mikið að félagsmálum
hjá Þrótti og á sínum efri árum gekk
hann í kór aldraðra í Kópavogi og
átti þar margar ánægjustundir.
Ekki veit ég hvernig honum leist
á þessa tilvonandi tengdadóttur,
sem mætti til fyrsta fundar við hann
með rauðlakkaðar neglur. Svo mikið
er víst að hann skráði þetta í dag-
bókina sína og tók síðan son sinn tali
og minnti hann á alvarlegur í bragði
að sígandi lukka væri best. En okk-
ur varð vel til vina og heldur þótti
honum sonurinn ábyrgðarlítill þeg-
ar hann sá mig uppi á þaki að negla
niður járn á sumarbústaðnum okkar
sem síðan var settur niður skammt
frá þeirra bústað.
Það sannast nú eins og oft áður að
enginn veit sína ævina fyrr en öll er.
Þau hjónin höfðu verið í hjónabandi
í rúm 60 ár þegar tengdamóðir mín,
Halldóra Nanna Guðjónsdóttir, lést
hinn 28. desember sl. Allan þann
tíma höfðu þau aldrei verið lengur
en nokkra daga í einu fjarri hvort
öðru og nú kveður hann þennan
heim aðeins tæpum mánuði á eftir
henni. Þannig hefðu þau helst viljað
hafa það og þeim varð að þeirri ósk
sinni.
Elsku tengdapabbi, ég kveð þig
með söknuði og hjartans þökk fyrir
liðnar samverustundir.
Guðrún Skúladóttir.
Nú þegar ég kveð minn elskulega
tengdaföður Sigurð Bjarnason sem
andaðist 25. janúar er mér ljóst
hvað hann og eiginkona hans Hall-
dóra N. Guðjónsdóttir sem lést 28.
desember síðastliðinn voru tengd
sterkum böndum og að ósýnilegt
var hvar kraftar annars tóku við af
hinu.
Haustið 1969 fór ég með Valþóri
syni þeirra austur í Hveragerði að
sækja Halldóru og Sigurð þar sem
þau höfðu dvalið sér til heilsubótar,
síðan hafa okkar vináttu- og síðar
fjölskyldubönd þést með hverju
árinu sem hefur liðið.
Það er gott veganesti að kynnast
fólki sem af alúð ræktaði garðinn
sinn og kunni að meta og njóta
þeirra dásemda sem lífið býr yfir:
Að upplifa saman sólaruppkomu og
sólarlag, að renna fyrir fisk, að sjá
rósirnar springa út, að hlú að fugl-
um og öðrum villtum dýrum. Þannig
voru þau sem konungur og drottn-
ing í sínu ríki og bættu sífellt í un-
aðsstundasafnið sitt með mikilli al-
úð og hlýju.
Það er á þennan hátt sem ég upp-
lifi minningu heiðurshjónanna sem
ég á svo mikið að þakka.
Drottinn blessi minningu þeirra
og gefi okkur sem eftir erum þá
gæfu að taka þessa eiginleika okkur
til eftirbreytni.
Guðrún Magnúsdóttir.
Elsku afi, nú ertu kominn til
ömmu aftur en það er ekki nema
mánuður síðan hún dó og þú sagðir
okkur hvað það væri tómlegt án
hennar en þið höfðuð verið miklir
vinir og mjög samhent hjón í 61 ár.
Er við lítum yfir farinn veg er
margs að minnast. Eins og þeirra
fjölmörgu bíltúra sem við fórum
með þér niður á höfn sem krakkar
og þegar við vorum fjölskyldan að
dytta að trillunni okkar og veiðiferð-
anna á henni og harðfisksins sem þú
verkaðir, sem okkur þótti sá besti í
bænum. Söngur var þér mjög hug-
leikinn og tókum við oft lagið saman
heima í Hjallabrekku sem þú tókst
svo upp á segulband og geymdir.
Oft skemmtum við okkur saman,
svona löngu seinna, yfir að hlusta á
þessar upptökur og þá var mikið
hlegið.
Sjálfur söngst þú í kór og hafðir
gaman af. Sumarbústaðurinn var
ykkur ömmu sem paradís. Þar feng-
um við krakkarnir líka oft að keyra
hjá þér niður túnið að bátaskýlinu
þótt við værum ekki komin með bíl-
próf. Þú vildir alltaf fylgjast með
okkur krökkunum og ef við komum
ekki nógu oft í heimsókn léstu okkur
bara heyra það að við mættum koma
oftar. Eins spurðir þú oft hvort við
hefðum verið að skemmta okkur
eitthvað nýlega og svo sátum við
saman og diskúteruðum það.
Það er erfitt að kveðja þig, afi. Ég
trúi því varla að þú sért farinn en
hugga mig við það að amma tekur
örugglega á móti þér opnum örm-
um.
Þín sonardóttir,
Sigrún Valþórs.
Fyrir um það bil tuttugu árum,
byggðum við hjónin lítið sumarhús á
grýttum mel, við fagurt fjallavatn í
Kjósinni. Handan vegarins, beint á
móti okkur voru önnur hjón í litlum
bústað, Sunnuhlíð. Með okkur tók-
ust fljótt góð kynni og vinskapur. Þá
voru þau þegar orðin heilsutæp og
hætt að vinna en ófá voru handtökin
og kraftaverkin þeirra stór og smá
við að hlúa að gróðri, byggja og
bæta. Það var mikið unnið á þessum
árum í sumarhúsalandinu okkar,
tína grjót, gróðursetja blóm og tré.
Það er ógleymalegt hversu notalegt
það var oft á kvöldin eftir erfiðan
dag að heyra hljómmiklu röddina
hans Sigga kalla á okkur: „Hættið
þessu nú og komið í kaffi, hún Lóa
SIGURÐUR
BJARNASON
ÆSKILEGT er að minningar-
greinum fylgi á sérblaði upp-
lýsingar um hvar og hvenær sá,
sem fjallað er um, er fæddur,
hvar og hvenær dáinn, um for-
eldra hans, systkini, maka og
börn, skólagöngu og störf og
loks hvaðan útför hans fer
fram. Ætlast er til að þessar
upplýsingar komi aðeins fram í
formálanum, sem er feitletrað-
ur, en ekki í greinunum sjálf-
um.
Formáli
minningar-
greina
;+
.
" #!#
/ "$
"
:-*
%
$+&&
; " # /
" "!"$"
4$ # ) = $
84$ # 9
!= "4$ "$""1 #
'"4$ # @ &
'&"4$ # "(1 !"!
'#!'
<*
*
B .-.//
/#
'"$4@ = 4
0&&6F
&4&
"
2
*
%
$+&&
,
1# "$""
"$" #
1# #
0! 1#
' *
*
;+
-.// ! ! C
"
=#
!
$%%&
"D = ' #
! '! =
) #! = G
" #
"'! = .
" #
'#!'
>
3
"
! 3
? "
"
!
! /,)
0
!'"E
&4&
,-
!
!- '=
10+
G
0
E6
1
4&
"
4
"#
%
$+&&
%#! "%#'
"4""&
" ! #
+! "&
) #!% ""& #!*
!4$ #
+!( "& #
'
'#!'
,
9+
.
=( $
= 43F
(
3
%& ,-
!
#