Morgunblaðið - 22.07.2007, Blaðsíða 56

Morgunblaðið - 22.07.2007, Blaðsíða 56
Og vissirðu að orðið milljón er ekki skrifað með tveimur l-um, heldur einu?… 58 » reykjavíkreykjavík Eftir Ásgeir H Ingólfsson asgeirhi@mbl.is ÁRIN 1947-49 geisaði stríð sem Ísraelar kalla frelsistríð en Arabar al-Nakba, harmleikinn. Þá varð Ísrael til eins og við þekkjum það í dag – en um leið flúðu um 100 þús- und Palestínumenn til Líbanons. Þar eru þeir enn og börn þeirra og barnabörn hafa eytt ævinni sem flóttamenn og þeir eru nú um hálf milljón. Hrafnhildur Gunn- arsdóttir, Tina Naccache og Erica Marcus hafa gert heimildarmynd- ina Lifandi í limbó (Alive in Limbo) um afkomendur þessa fólks og verður hún sýnd á RÚV næsta miðvikudagskvöld. Það var bandaríska kvikmynda- gerðarkonan Erica Marcus, sem er af gyðingaættum, sem fór fyrst ein árið 1993. Seinna fékk hún Hrafn- hildi til þess að aðstoða sig en fljótlega áttuðu þær sig á því að þær þyrftu að fara aftur til að klára myndina. „En ég hef það prinsipp að vera helst ekki að vinna kvikmyndir á landsvæðum þar sem ég skil ekki tungumálið eða kúltúrinn. Þess vegna krafðist ég þess að við fengjum samstarfs- mann sem skildi tungumálið og að- stæðurnar. Þannig kom Tina að myndinni en hún er uppalin Líb- ani.“ Réttur og réttleysi flótta- manna í Líbanon Þær fóru þrisvar aftur á árunum 1999-2002 og fylgdu börnunum sem þær töluðu við eftir og sáu þau vaxa úr grasi. En það var ekki alltaf auðvelt að finna þau aftur. „Þarna er hvorki póstþjónusta né þjóðskrá. Það var mikið ævintýri að finna krakkana aftur,“ segir Hrafnhildur um börnin fimm sem þau fylgdu eftir; Wasim, Nisreen, Mostafa, Manal og hinn líbanski Hussein. Upphaflega voru þau þó fleiri. „Við vorum með tylft krakka til að byrja með. Á endanum völd- um við þau sem höfðu athygl- isverðustu söguna. Erica var fyrst um sinn í samstarfi við Sameinuðu þjóðirnar til að fá aðgang að búð- unum. Það er ekki auðvelt að fá leyfi til þess að mynda þarna og fólk er mjög tortryggið gagnvart utanaðkomandi fréttamönnum og finnst þeirra hlutskipti ekki fá réttláta umfjöllun.“ Palestínsku ungmennin sem þær stöllur töluðu við eru öll börn eða barnabörn flóttamannana sem komu til Líbanons fyrir tæpum 60 árum. „Þeir hafa þurft að húka þarna í tæp sextíu ár og þriðja og fjórða kynslóð er að fæðast en Ísr- aelar neita að taka þau aftur. Rétt- ur þeirra í Líbanon er sá sami og réttur flóttamanna á öðrum stöðum í heiminum, Líbönum er ekki skylt að taka þá inn í landið sem rík- isborgara. Staða þeirra í Líbanon er mjög óvenjuleg, samfélag sem hefur þróast þarna í tæp 60 ár er mun tengdara gestalandinu en venjuleg flóttamannasamfélög. En þau hafa hvorki réttindi né rík- isfang og þau sem fæddust þarna hafa verið landlaus allt sitt líf.“ Ef frá er skilið landið sem þau sakna. En vilja þau öll snúa aftur? „Heimalandið er alveg heilagt fyrir þeim ef þú spyrð þá, það er talað um heiðurinn og ólívurnar okkar heima. En ég held að ef flótta- mönnunum yrði boðin einhver lausn, að snúa aftur eða þeim skap- aðar forsendur til þess að setjast að annars staðar, þá held ég að innan við helmingur myndi fara aftur. En þessir möguleikar eru enn langt frá raunveruleikanum.“ Auk palestínsku ungmennanna fjögurra er fylgst með líbanska drengnum Hussein. „Hann er ákveðið viðmið. Hann er frá Suður- Líbanon og það er mjög greinilegt hvernig aðstæður hans sem Líbana eru allt öðruvísi. Hann er með rík- isborgararétt en er þó samt undir oki ísraelskra árása. En hvernig breyttust börnin á þessum árum sem líða í myndinni? „Það er sláandi hvað það breytist lítið fyrir palestínsku krakkana. Það er alveg sama vonleysið út í gegnum alla myndina. Flóttamenn- irnir hafa ekki rétt til að vinna í hvaða atvinnugrein sem er og eru mest í alls kyns verkamannavinnu. Atvinnuleysi í Líbanon er gríð- arlegt og möguleikarnir mjög tak- markaðir. Eina af stúlkunum í myndinni langar til þess að verða flugfreyja. Það er náttúrlega bara grátbroslegt,“ segir Hrafnhildur að lokum um drauma þeirra land- lausu. Myndatökumynd Hrafnhildur Gunnarsdóttir mundar myndavélina í Líbanon og annar samleikstjóra hennar, Tina Naccache, horfir á. Flóttamaður Wasim Abd El-Hadi í Shatila. Arabamær Manal Al Zammar. Fæðast sem flóttamenn Gera heimild- armynd um pal- estínska flótta- menn í Líbanon
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.