Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.08.1947, Blaðsíða 37

Náttúrufræðingurinn - 01.08.1947, Blaðsíða 37
NATTURUFRÆBINGURINN 133 grýta og lækjadepla í votum kletti), skammkrækill, gullmura, mosa- steinbrjótur, (lækjasteinbrjótur og mýradúnjurt í þornuðum far- vegi), lyfjagras, friggjargras, grávíðir, þráðsef, mýrastör, íslandsfífill, fjallsveifgras og varpasveifgras. / klellum og slórgrýttri urð, sem lundi verpir í. er þroskalegur blómlendisgróður. Þar vaxa einkum: blágresi (Geranium silvaticum), túnfífill (Taraxacum acromaurum), brennisóley (Ranunculus acer), túnsúra (Rumex acetosa), gulmaðra (Galium verum) maríustakkur (Alchemilla minor) og skriðlingresi (Agrostis stolanifera). En.á strjál- ingi innan um vaxa: skarifífill, vegarfi, klóelfting, reyrgresi, vallar- sveifgras, liaugarfi, skarfakál, kattartunga, runnsveifgras og gull- vöndur. Uppi á eynni eru grösugir bletlir. Þar vaxa: skriðlíngresi (Agrostis stolonifera), reyrgresi (Hierocliloa odorata), ilmreyr (Anthoxanthum odoratum) túnvingull (Festuca rubra), vallarsveifgras (Poa pratensis) og skarifífill (Leontodon autumnalis) ásamt einstaka vellelftingu (og stjörnuarfa, lækjagrýtu, hrafnaklukku og klófífu við litlar vatns- rákir). Engin lækur er í Grímsey, en aðeins smálindir, sem þorna að mestu á sumrin. Þarna uppi vaxa einnig á strjálingi: mýrfjóla, stinnastör, maríu- vöndur, friggjargras, fjallafoxgras, vallhæra, kornsúra, maríustakkur, túnsúra, gleym-mér-ei, vegarfi, þursaskegg, axhæra, brennisóley, tún- vorblóm, lógresi, vorperla í börðum, týsfjóla, ljónslöpp, slíðrastör, móasef, hvítmaðra og íslandsfífill. Uppi á þújunum vaxa einkum: móasef (Juncus trifidus), bugðu- puntur (Deschampsia flexuosa) og ihnreyr (Anthoxanthum odora- tum) ásamt ögn af vallelftingu, þursaskeggi og vallhæru. En í lautum milli þúfnauna eru algengustu jurtirnar: vallarsveif- gras (Poa pratensis) og túnvingull (Festuca rubra), ennfremur mýr- fjóla, brennisóley og vegarfi á strjálingi. Sums staðar er skriðlíngresi (Agrostis stolonifera) rikjandi i brekk- uni og ögn af mýrfjólu (Viola paluster) innan um. Nálægt vitanum, um 60 m yfir sjó, er lítili mýrablettur, bryddur fjallapunli (Phleum alpinum). Aðaljurtir i mýrinni eru: klófífa (Eriophorum angustifolium), engjarós (Comarum palustre), mýra- stör (Carex Goodenoughii), hengistör (C. rariflora) og gulstör (C. Lyngbyei). Á víð og dreif vaxa: blátoppastör, hárleggjastör í þúfum, mýradúnurt, kornsúra, dýragras, vallarsveifgras, vallhæra, lækja- grýta, augnfró, skriðlíngresi, túnvingull, sauðvingull blaðgróinn og

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.