Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.08.1947, Blaðsíða 38

Náttúrufræðingurinn - 01.08.1947, Blaðsíða 38
134 NATTURUFRÆBINGURINN rjúpnastör. Lítill klófífupollur er rétt hjá. Við hann vaxa einnig: lækjagrýta, stjörnuarfi, hengistör, blátoppastör, mýradúnurt og engjarós, en stinnastararkragi umhverfis. Uppi á Grímsey er brött og grýtt brekka móti norðri. Aðaljurlir þar eru: smjörlauf (Salix herbacea), augnfró (Euphrasia frigida) og kornsúra (Polygonum viviparum). Dreifðara vaxa: axhæra, vallhæra, túnvingull, sauðvingull, ólafssúra, lambagras og vetrarblóm. Stór- vaxið, óblómgað reyrgresi vex uppi á brekkubrúninni. Þar vaxa líka einstaka mýrasóley og barnarót. Alls sáum við 105 tegundir blómjurta og byrkninga í Grimsey á Steingrímsfirði. Finnast sennilega fleiri við nákvæma leit. A öllu svæðinu, sem við fórum um í ferðinni — þ. e. nágrenni Hólmavíkur, Staðardal, Bjarnarfirði, Asparvík, Katdbaksvík og Grímsey — fundum við um 260 tegundir. Þau svæði eru auðvitað ekki fullkönnuð, en fengizt hefur nokkurt yfírlit um gróðurfarið. (Sbr. einnig gr. „Sól og sumar á Húnafl.str." í des.heíti Eimr. 1947). V. Viðauki. Þegar ég var að Ijúka þessu fundarstaðayfirliti, kom dr. Broddi Jóhannesson með hvít krœkiber norðan úr Skagafirði. Hafði Sigríður Gunnarsdóttir, húsfreyja í Flatatungu, sent honum þau. Þar hafa þau vaxið við túnjaðarinn í mörg ár. Áður hafa hvít krækiber fundizt í Hjarðardal í Dýrafirði og á austurbrún Hellisheiðar. Krceklurót (Corallorhiza trifida) er talin sjaldgæf á Suðurlandi. í Hekluferð náttúrufræðifélagsins, 5.-6. júlí s.l. sumar, fundum við Ingimar Óskarsson grasafræðingur talsvert af henni í Næfurholts- landi hér og hvar. Hef ég heyrt, að hún vaxi víðar á þeim slóðum. 20. júní 1947 fór ég austur að Múlakoti í Fljótshlíð að líta á gróð- urinn. Þá var láglendi algrænt að kalla yfir að líta. En um 30% af hlíðinni ofan við bæinn var svart að sjá, þakið vikri og ösku. Vikur- inn hafði sums staðar sært gróðurinn, þegar vindur var. Mosinn virtist alls staðar rnjög ræfilslegur. Ekki var að sjá eituráhrif á gróðr- inum. Stóðu víða græn strá upp úr 3—5 cm þykku vikurlagi. Við Ncefurholt voru sortulyng (Arctostaphylus uva ursi) og kræki- lyng (Empetrum nigrum) föl og greinilega mikið skemmd af ösku- ryki, þótt aðrar jurtir stæðu grænar rétt hjá. Virðist sígrænn gróður þola öskuna sérlega illa og var hálfgerður liaustlitur á honum um sumarið. Björkin var óvenju ilmvana. Regnið s.l. sumar liefur hjálp- að drjúgum upp á sakirnar. Landið virðist vera að ná sér furðanlega.

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.