Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.08.1947, Blaðsíða 36

Náttúrufræðingurinn - 01.08.1947, Blaðsíða 36
132 NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN litlu ofar eru breiður af blálilju (Mertensia maritima) og brím- blöðku (Atriplex glabriuscula). Skarfakál (Cochlearia officinalis) vex víða í fjöruklungri og á klettastöllum rétt hjá. Ofan við fjöruna er kafgras. Þar eru aðaljurtir: túnvingull (Festuca rubra var. arenaria), vallarsveifgras (Poa pratensis), baldursbrá (Matricaria inodora) á blettum og ennfremur túnfífill, kattartunga (fuglatunga), hjartarfi, haugarfi, l)rennisóley, njóli og túnsúra. / klettunum, neðan til á suðvesturenda eyjarinnar, vaxa einkum: vegarfi (Cerastium caespitosum), geldingahnappur (Armeria vul- garis), túnvingull (Festuca rubra), vallarsveifgras (Poa pratensis), fjallsveifgras (Poa alpina) og sjávarfitjungur (Puccinellia maritima), einkum í sprungum, og ennfremur skarfakál, kattartunga, tóugras, hrútaber, blágresi, burnirót, lækjadepla, mýrelfting, tágamura, skrið- língresi, axhæra og gullvöndur. / ddlítilli brekku rétt hjá vex mikið af skarifífli (Leontodon autum- nalis), brennisóley (Ranunculus acer), stinnastör (Carex rigida) og augnfró (Euphrasia frigida) innan um vallarsveifgras (Poa pratensis) og túnvingul (Festuca rubra). Efst við klettana vaxa: músareyra, vorperla, tungljurt, hvítmaðra, blóðberg, lógresi, klóelfting, maríuvöndur, týsfjóla, þursaskegg, helhihnoðri, lokasjóður, maríustakkur, blágresi rétt undir klettun- um, lækjadepla, brennisóley, túnsúra, reyrgresi, skriðlingresi og skari- fífill, Þarna er önnur brekka, vaxin skriðlingresi (Agrostis stoloni- fera) og týtulingresi (A. canina) áðallega, en innan um vaxa vall- hæra, lambagras, grávorblóm, dýragras og jakobsfífill á strjálingi. Efst i sjálfum klettunum ofan við brekkuna vaxa: melskriðna- blóm (Cardaminopsis petraea), þúfusteinbrjótur (Saxifraga groen- landica), gulmaðra (Galium verum), kornsúra (Polygonum vivipar- um), smjörlauf (Salix herbacea), meyjarauga (Sedum villosum), Ijallafoxgras (Phleum alpinum), ilmreyr (Anthoxantlium odora- tum), blásveifgras (Poa glauca), ljónslappi (Alcliemilla alpina), brjóstagras (Thalictrum alpinum), melur (Elymus arenarius), ólafs- súra (Oxyria digyna), liaugarfi (Stellaria media), l)lóðarfi (Polygonum aviculare), tungljurt (Botrychium lunaria) og tóugras (Cystopteris fragilis). Á norðaustanverðri eynni eru grasbrekkur. Þar vaxa einkum: vallarsveifgras (Poa pratensis) og hásveifgras (Poa trivialis). Talsvert er af gulmöðru (Galium verum) og hrútaberjalyngi (Rubus saxa- tilis). Á víð og dreif vaxá: mýrfjóla, sandmunablóm, móasef, (lækjar^

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.