Vaka - 01.11.1928, Page 117

SKÁLDIÐ WENNERBOM
(Gustaf Fröding).
Borgargarðsins lundar skrjáfa og sldna,
skáldið Wennerbóm með pytlu sína,
vaggar út um líknarhússins hlið,
fetar hægt um sandstráð göngusvið,
sýpur við og við;
muldrar hægt i vimu sterkra vína.
Býin svífa og leika um laufið gljúpa,
lirfurnar af kvistum trjánna drjúpa,
vaxtarþroskuð standa blöð og blóm,
allt er skin og skógarangan tóm,
skáldið Wennerbóm,
niður i grasið sezt og fer að súpa.
Kátir fuglar kvaka á greinum eika,
kvæðalög sín trjásöngvurnar leika,
þungbrýn ólund þó á svip hans skín,
er hann teigar djúpt sitt dreggjavín,
drekkur eins og svín,
geislar sólar gegnum fleyginn reika.
Honum brosir brennivínsins hylli.
„Brennivinið gefur anda og snilli,
brennivínið svæfir sviknar þrár.
Skál þín, æska, skál þið liðnu ár,
Skenkjum okkur tár! —
Út úr verð ég, ef mig svona eg fylli.