Vikan


Vikan - 23.02.1967, Blaðsíða 12

Vikan - 23.02.1967, Blaðsíða 12
SeoOu iá ástin '”rT'\ ina hafði séð um allt, eins og U venjulega. Hún er fjórum árum r-i eldri en ég, og síðan foreldrar I okkar dóu fyrir nokkrum árum, iw^l hefur hún haft tilhneigingu til að ráða yfir lífi mlnu, eða að minnsta kosti gert tilraun til þess. Þótt mér þyki mjög vænt um hana, fer ég samt mínu fram, eftir að hafa hlustað á ráð- leggingar hennar. Það gerði ég þegar ég ákvað að verða kennslukona. Gina gat ekki skilið hversvegna ég reyndi ekki heldur að fá mér eitthvað auð- velt og ábyrgðarlítið starf, t.d. að vinna við gestamóttöku á hóteli, og líta svo í kringum mig eftir hentugum eiginmanni . . . — Stúlka með þitt útlit, ætti ekki að vera í vandræðum með að ná sér í góðan mann, sagði hún, með sinni venjulegu hreinskilni. — Og þegar þú hittir þann eina rétta, fleygir þú lífs- starfinu frá þér, eins og . . . — Eins og heitri kartöflu, tók ég hæðnislega fram í fyrir henni. — Elsku Gina mín, við skulum bara gera okkur það Ijóst að skoðanir okkar eru svo ótrúlega ólíkar, að við getum aldrei orðið sammála, og, — eigum við svo ekki bara að gleyma því? Svo stundaði ég námið af kappi og tók ágætis próf. Þegar því var lokið, buðu Gina og Biíl, maðurinn hennar, mér að vera hjá sér í sumarfríinu. Ég var ákaflega fegin því að geta hvílt mig hjá þeim, áður en ég byrjaði á kennslukonustarfinu. Gina og Bill höfðu verið gift í eitt ár og þau voru mjög hamingjusöm og ég vissi að það átti vel við Ginu að dunda við heimilisstörfin. En Ginu láð- ist að geta þess, þegar hún bauð mér, að það var á Ibiza, sem við áttum að vera í frlinu, en ekki í sumarbústað þeirra. Þetta var ein af „ráðstöfunum" Ginu. Ég varð alveg mállaus og áður en ég náði andanum, hélt rödd Ginu áfram í símann: •— Ég skal segja þér, vina mín, að Bill er búinn að leigja litla villu þar, gegnum fasteignasala, sem við þekkjum. Þessi viila hafði verið endurbyggð og nú átti að leigja hana fyrir litla upphæð ( sex vikur, en Bill gat ekki tekið nema þriggja vikna frí, svo Ginu fannst upplagt að við færum á undan, hún vildi helzt ekki fara ein og ég hefði gott af hvíldinni. Nokkrum dögum síðar skrölltum við 12 VIKAN 8 tbl
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.