Fróði - 01.09.1911, Blaðsíða 37

Fróði - 01.09.1911, Blaðsíða 37
FRÓÐI. 33 til þú kemur að gljúfrinu vonda. Þar verður þú að fara yfir fossandi elfu á 60 feta löngu furutré. Þar eru engir kaðlar að styðjast við, en þú verður að vaða vellandi strauminn í hné á trénu, þegar þaö sígur niður í strauminn undan þunga þínum. Ef þú dettur þá með byrðina á baki þér, þá er þér ómögulegt að losa þig úr böndunum, þú hlýtur að fara í elfuna og drukkna". "Já, ég held það væri nú það bezta". Og svo var hann þá þreyttur, að þetta var virkilega meining hans. "Það drukna þrír eða fjórir þar á dag", sagði maðurinn. "Eg hjálpaöi til aö slæöa upp Þjóðverja þar um daginn, og hann hafði fjögur þúsund doliara í vösum sínum". "Það er gleðileg tilhugsun, verð ég að segja", mælti Kit um leið og hann staulaðist skjögrandi á fætur. Honum fanst hann vera þrammandi sorgarleikur. Honum kom til hugár gamli karlinn, sem sat klofvega á herðum Sind bads. Og þetta var þá frítíminn hans, lystitíminn. I saman- burði við þetta var þrældómurinn hjá O. Hara leikur einn. Hvað eftir annað var hann a5 þvf kominn að fleygja baunapokanum út í kjarrskóginn, og læðast framhjá áfangastaö þeirra ofan að ströndinni, ná 2 gufubát einhvern og komast heim aftur til sið- aðra manna. En hann gerði það þó ekki. Það var til í honum seigling- ur og harka, og oft rann honum í hug að það, sem aðrir gætn gert, það ætti hann líka að geta. Þetta lá eins og martröð á honum, og hann var að tauta um þetta við þá sem fram hjá gengu. Stundum öfundaði hann múlfættu Indíánana, sem þrömmuðu fram hjá hoiuirn með miklu þyngri byrðar. Honum virtist þeir aldrei þurfa hvíld. Þeir héldu látlaust og hvíldar- laust áfram, svo honum óaði við. Hann sat og tautaði við sjálfan sig — og barðist við freist- inguna að stelast heim aftur til Francisco. Aður en míluburð- urinn var á enda, hætti hann tautinu og ragninu og fór að gráta. Hann grét af því hann var uppgefinn og reiður við sjálfan sig. Hann var allur brotinn, sem sagt er. Þegar að áfangastaðnum kom, tÓK hann á ðllu sem hann átti til, nísti tönnum, skjögraði upp á blettinn og steyptist svo áfram á grúfu með baunapokann
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54

x

Fróði

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fróði
https://timarit.is/publication/427

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.