Fróði - 01.09.1911, Blaðsíða 25

Fróði - 01.09.1911, Blaðsíða 25
FRÓÐI. 21 En ef vér erum búsettir í landi fjærri fósturjöröu vorri; höfum, svo árum skiftir, ekki séð hana, þá hefir bréf þaðan mik- il áhrif á oss, og jafnvel mest áðnr en vér opnum það. Um'mörg ár hafðí séra Beret ekki séö bréf "aö heiman". Síöasta bréfið, hið næsta á undan þessu, . hafði sýkt hann svo af heimfýsi, að járnvilji hans hafði nærri bugast látiö frá því áformi, aö yfirgefa aldrei trúboða stöðuna, er hann ætlaði að gera að lífsstarfi sínu. Frá þeim degi hafði honum fundist staða sín þungbærri en áöur. Honum fanst hann nú finna til sama sj ú k- dóms — er hann kallaði svo — að eins við það, að snerta þetta bréf; óánægja og þrá tók að gera vart við sig. Æskuheimili hans, niður Rhonefljótsins, stóll í skuggasæl- um afkima í garöinum, Madeline, systir hans, að leika sér hjá fótunum hans, móðir hans syngjandi einhverstaðar inni í húsinu — alt þetta kom nú aftur og sótti að honum með ákefð, svo hjartað hans tók að titra . . og ein rödd bættist við, — hin eng- ilhreinasta, blíðasta, yndislegasta rödd, er hann hafði nokkru sinni heyrt — en sú rödd var ónefnanleg og minning bennar ó- leyfileg sæla. Séra Beret gekk yfir litla, fátæklega herbergið að kross- markinu, féll á kné fyrir framan það og lyfti höndurn til himins með bréfið milli þeirra. Varirnar bærðust í innilegri bæn, en ekkert orð heyrðist; líkaminn titraði sem laufblað fyrir stormi. Það væri ófyrirgefanleg vanhelgun, að skygnast inn í sálar- híbýli séra Berets, þar sem hið helga stríð var háð um hinar leyndu raunir hans; vér leyfum oss heldur ekki, að skýra frá í hverju þær sérstaklega lágu. Hinn ástsæli, gamli maður lá lengi á bæn fyrir framan krossmarkið. Loks virtist hann hafa öðlast þrótt þann og hugrekki, er hann bað um. Hann reis á fætur, reif bréfið í smátætlur, svo ekkert óskaddað orð var eftir í því, hnoðaði það síðan í litlar kúlur, er hánn lét falla niður um rifu er var á gólfinu. Eftir að sálu hans hafði í tuttugu ár hungrað og þyrst eftir þessu bréfi, opnaði hann það þó ekki, er það loks kom. Hann vildi ekki vita, hvað það hefði irmi að halda. Hlekkurinn, er
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54

x

Fróði

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fróði
https://timarit.is/publication/427

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.