Kirkjuritið - 01.12.1946, Qupperneq 42

Kirkjuritið - 01.12.1946, Qupperneq 42
336 Sýn Vasils. Nóv.-Des. húfuna hans og jafnvel alla leið ofan í augnahárin, löng og stór- gerð. Yarð hann því öðru hvoru að krafsa framan úr sér. „Vasil, eldurinn er að deyja út“, rumdi í einum af eldri mönn- unum. „Áður en þessi ólánsnótt cr á enda, verðum við: allir dauð- ir úr kulda". „Við hefðum ekki átt að villast af veginum“, sagði annar í nöld- ursróm. „Við gerðum það nú ekki viljandi“, sagði hinn fyrnefndi. And- rés Skurtu hét hann og var fyrir flokkinum, sem átti að gæta fanganna, harður — eins og nafn hans — í skapi, og hinir ertu hann á auðsveipni. „Hvernig er hægt, kalinn á fóíum, að drasla jafnvel föngurn vissan áfanga. Við þurftum að ná þorpinu fyrir néttina, en tókst það ekki — því er ver. Ef við frjósum hér í hel til morguns, þá hefir það margan hent, og það verður hvorki okkur né Guði að kenna“. „Hverjum þá?“ spurði einhver. „Það er hvorki þitt né mitt að dæma“, hreytti Skurtu út úr sér. „Það er stríðinu að kenna“, sagði annar gamall karl, Pétur nokkur Pasca. Hann tók nú fyrst til máls. „Stríð, stríð“, rumdi í Skurtu, stríð kemur eins og þurrkasum- ar eða vatnsflóð yfir nýsána jörð“. „En er stríð svoleiðis?" varð öðrum að spyrja. „Þessir þýzku fjandmenn eru eins og frá skrattanum sjálfum", sagði annar og reyndi árangurslaust að lífga í glæðunum. „Fjárinn hirði þá“, sagði Skurtu og spýtti til áherzlu í glóðina. Vasil sneri unga, veðurbarða andlitinu að hinum eldri mönnun: „Mig tekur sárt til þessara fanga“, sagði hann. „Sárt“, andmæltu nokkrir honum í einu. „Sárt til þessara út- lendu hunda“. „Þeir eru ungir og langt að heiman“, svaraði Vasil. „Og við, hvað um okkur?“ „Við erum þó cnn heima í Kúmeníu. „Það er sízt þeim að þakka“. Vindbylur þyrlaði upp mildu kófi, og allir sneru sér svo, að þeir fengu það í bakið. „Þetta er hundanótt", sagði einn. „Djöfulsnótt“, sagði annar. „Drauga og dauðra nótt“, sagði hinn þriðji. „Vasil. Við frjósum í hel, ef við finnum engan eldivið", sagði Skurtu öðru sinni.
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84
Qupperneq 85
Qupperneq 86
Qupperneq 87
Qupperneq 88
Qupperneq 89
Qupperneq 90
Qupperneq 91
Qupperneq 92
Qupperneq 93
Qupperneq 94
Qupperneq 95
Qupperneq 96

x

Kirkjuritið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.