Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 6

Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 6
244 KIRKJURITIO landi mjög rækilega. Þótt skiptar séu skoðanir um aðferðir og árangur. Æskulýður landsins hefur sannarlega verið tilefni til stórra átaka og hlotið mikla athygli, sem satt að segja hef- ur stigið mörgum til höfuðs, og er þar gott dæmi þau ummæli, sem unga fólkið í skólunum hefur látið falla um endemi eldri kynslóðarinnar, þótt dómar þeir séu ef til vill ofurlítið van- hugsaðir. Ennfremur mætti minna á skrif yngri skáldakynslóð- ar og rithöfunda, sem eru að stíga fram á ritvöllinn, með hrís á ehlri kynslóðina í höndum, sem ekki gefur eftir þeim refsi- vöndum, sem notaðir voru forðum til að krefjast hlýðni og virðingar af börnunum. Hollustan við æskulýðinn og fórnirnar fyrir hann, eftirlætið og umburðarlyndið er að vissu leyti öfgar. Og það má líka fullyrða, að æskan vanmetur þetta allt að mörgu leyti og kann lítt að endurgjalda með þökk og virðingu. Sannast þar hið fornkveðna, að sjaldan launar kálfur ofeldi. Myndugleiki og gagnrýni iinga fólksins kemur fyrst og fremst fram í virðingarskorti og skeytingarleysi gagnvart eldri kyn- slóðinni og flestu, sem henni var heilagt og kært. I augum ]>ess og hugsun erum við að ýmsu leyti fulltrúar þess, sem það fyrirlítur og forðast. Trú og siðgæði hinna eldri eru að mestu talin sjálfsblekking og yfirhylming alls konar lasta og ólieilinda. Þess vegna er það ekki eins auðvelt sem ætla mætti fyrir eldri kynslóðina að skilja þá yngri. Þar gengur vandlega hvor sína leið og veit furðulítið um þau átök og vandamál, sem hvor um sig hefur við að stríða. Þetta sást glöggt í sniðugu útvarpsleikriti, sem flutt var fyrir skömmu og hét fjölskylda Orra. Höf. Jónas Jónasson sýndi þar í góðri skuggsjá mismun kynslóðanna í einni og sömu fjölskyldu. Má mikið vera, ef mörg heimilin hafa ekki fundið þar bergmál af sínum hvers- dagslegu viðfangsefnum og vandamálum. Og var þó hvórki seilzt langt né djúpt til fanga. En þó — getum við ekki sjálfum okkur um kennt? — höfum við ekki kennt svo ótrúlega fátt um það, sem mestu varðar. I öllu skólaveseninu, prófæðinu og fræðsluflóðinu, hefur sann- azt oftar en varði það, sem skáldkonan segir í þessari ljóðlínu: „A8 ég œtti hjarta, enginn vissi til".

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.