Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 47

Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 47
KIRKJURITIÐ 285 kvað vera af því, að hann faðir minn væri dáinn, sem ég hefi þótzt draga af því er mig dreymdi, en það var á þessa leið: Mér þótti hann koma til mín um nóttina með talsvert af smíðatólum, fá mér þau og segja að hann ætlaði að senda mig með þau iit að Háagerði, því að hann sæi ekki um mig lengur. Háagerði er skammt fyrir utan Hófðahóla. Aths. Jóhannes Jónsson, smiiVur og verzlunarmaður, varð úti skammt frá l>æ símim 9. marz 1850. Draumur gamla mannsins Það var haustið 1912 er ég var á heimleið úr lieimsókn til Islands, að mig dreymdi eftirfylgjandi draum: Eg kom með Allanlínuskipinu Mongolian. Nóttina milli þess 13. og 14. nóvember vorum við stödd fyrir norðan Ný- 'undnaland í stórfelldum norðangarði og stórsjó. Aldan skall beint á stjórnborðshlið skipsins svo það velltist ákaflega á luiðar í öldurótinu. Um nóttina dreymir mig, að ég þykist yera staddur á þilfarinu ásamt fleirum. Veit ég þá ekki fyrr til en ég heyri undarlegan hvin, rétt við eyrað á mér og um 'eið sýnist mér þjóta fram hjá mér með skothraða, blóðrauður eldhnöttur. Hann fór svo nærri, að mér fannst hann strjúkast við vanga minn, rétt út undan vinstra auganu, en meiddi mig Po ekki neitt til muna. Mér varð hálf hverft við og segi við mann, sem hjá mér stendur: „Hvað skyldi þetta vera?" »Þetta var vígahnöttur", svaraði liann, „og varstu heppinn að hann fór ekki nær". JJaginn eftir var sama sjórótið og því sama velta á skipinu. i>okkru eftir morgunverð fór ég tipp í reykingasahnn, sem var uppi á þilfarinu. Ég lauk upp hurðinni og ætlaði að fá nier sæti á stól, sem var gegnt dyrunum og þurfti því að ganga yfir þvert gólfið, þar sem ég gat ekkert viðhald haft. Tekur SKipið þá ákaflega snögga hliðarveltu, mér skriðna fætur svo eg slengist áfram flatur á gólfið, niður með stólnum, sem ég aetJaði.að setjast í. Ég straukst með vangann niður með járn- °rik, er á stólnum var og skeindist lítið eitt á sama stað og mér potti eldhnötturinn strjúkast við mig í draumnum. Sögðu þeir, sem við voru staddir, að hefði munað tæpum þumlungi, sem

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.