Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 13

Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 13
KIRKJURITIO 251 Er þá nokkur furða þótt æskulýðurinn eigi bágt með að átta sig, eigi enga drauma, og sannarlega megum við þakka fyrir, að svo er ekki miðað við þær hillingar og blekkingar sem hér er minnst á. Og fátt er óhugnanlegra í fari æskunnar en einmitt sá hugsunarháttur, sem beygist að þeim stefnum, sem leitt liafa út í verstu ógöngur á liðnum tíma. Nú erum það við hin eldri, sem sitjum uppi með angurblíðu og sárs- auka í senn yfir draumum æskuvors, sem brugðust á svo margvíslegan hátt og getum sagt með skáldinu: „Nú sit ég í rökkrinu og reyni mig viS afi ra&a brotunum saman ég sœri mig á þeim, en samt er það gaman". Nei, það er sannarlega ekki furða, þótt unga fólkið sé van- trúað, og fullt tortryggni gagnvart andlegum verðmætum eldra fólksins. En um leið verður það líkt og hjörð, sem engan hirði hefur. Og hér skapast meira eða minna meðvituð spenna og óró, seni kemur fram í alls konar öfgum og fjarstæðum, líkt og allir finni sig lifa á hinum síðustu dögum, og verði því hver að krefjast og hrífa til sín svo mikið sem í verður náð af sýni- legum verðmætum. Um annað virðist ekki að ræða. Raunsvið, efnið hið áþreifanlega virðist hið eina, sem er nokkurs virði. Rósrauð rómantík okkar síðustu kynslóðar verðskuldar ekki annað en lítilsvirðingu eða minnsta kosti hálfhulið hæðnis- bros út í annað munnvikið, líkt og sagt sé: „Aumingja þið. Okkur skuluð þið ekki blekkja. Það er víst nóg, hvernig þið hafið táldregið ykkur sjálf". I staðinn fyrir þrá okkar eftir þekkingu og speki, kemur nú löngun til að eiga bíl eða flugvél. 1 stað aðdáunar á söng- list og Ijóðum kemur nú hollusta eða seiðmagn hryllingskvik- mynda og frásagna. 1 stað þess að nálgast Guð og hið ósýnilega á slóðum bænar og hugleiðslu, spiritisma eða guðspeki, kem- ur nú þrá eftir tunglflugi og geimferðum út í líflausar víddir óendanleikans, þar sem því er lýst yfir bæði í gamni og al- vöru að Guð fyrirfinnist enginn, enda sé hans sízt þörf. Það má helzt ekki bera á neinum tilfinningum, allt slíkt er gamaldags og úrelt og tilheyrir rómantík okkar gráhærða lýðsins, og er vandlega falið bak við broslausar varir, sem japla sitt tyggigúm, hár, sem í mörgum tilfellum er þannig hand-

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.