Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 33

Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 33
KINKJURITIO 271 telja að breyta þurfi námsefnunum. Þoka sumu því gamla til hliðar en skipa nýju í staðinn, sem tækniöldin krefjist fyllri þekkingar á. Og kenna fólkinu fyrst og fremst að læra — leið- beina því hvernig það eigi að afla sér sem mestrar fræðslu með sem hægustu móti. Sýna því hvernig það á að nota sér bækur og bókasöfn til að heyja sér þann fróðleik, sem því hggur á. Draga í þess stað úr yfirheyrzlunum. Nota líka tækn- ina; skugga- og kvikmyndir og hinar og þessar vélar aðrar bæði til að vekja áhuga nemenda á viðfangsefnunum, leiða þeim námsefnið Ijóslifandi fyrir sjónir og snúa oft með þessum liætti leiða upp í áhuga og gleði. Sú vitund smáglæðist líka á ný að sá forni skihimgur var rettur, að hinn siðræni þáttur menningarinnar er engu minna verður né ónauðsynlegri en þráður þekkingarinnar. Þess vegna kveður nú orðið æ oftar við, að skólarnir séu ekki einvörð- migu fræðslubrunnar heldur uppeldisstofnanir. Sem er hverju orði sannara. Og mun reyna æ meira á það í framtíðinni sakir breyttra heimilishátta og venja. Enn má minna á vaxandi reynslu þess að ekki má ofmeta bóknámið í samanburði við starfsnámið. Auðvitað er æskilegt að allir unglingar njóti þeirrar bóklegu fræðshi, sem þeim er nauðsynleg til að verða sem bezt að manni og geta notið sín. En það er staðreynd að margir unglingar hafa hvorki löngun né hæfileika til að vera nokkuð verulega bóklærðir, þótt þeir seu starfshneigðir og geti þegar á unga aldri orðið hinir nýt- tistu þegnar. Margur fjármaður og kúahirðir var áður fyrr ekki talinn stíga í vitið, né las hann mikið í bókum, og var þó mikill maður af starfshæfni sinni, dyggð og trúmennsku og nýtari þegn en margur annar, sem þóttist honum ólíkt lærðari. Sumir geta blátt áfram beðið ævilangt tjón við að vera of Jengi fjötraðir á bekk bókskólans. Fyrir það verður að girða meira en gert er. Vér vitum sem sagt hvert stefna ber í umbótaátt. En mætt- Um gjarnan greikka ögn sporið að markinu. Vort stutta sumar Eitt það gleðilegasta sem gerzt hefur hérlendis er hvað vinnu- tnninn hefur stytzt almennt talað — einkum verkafólks til sjáv- ar og sveita. öllum fulltíða mönnum er minnisstætt þegar unn-

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.