Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 43

Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 43
KIRKJURITIÐ 281 20 metra út á túnið, lægði veðrið um stund og þá notuðu þœr Ölína og Margrét tækifærið og björguðu úr kirkjunni, því seni bjargað varð. Þær báru altarið og altaristöfluna inn í bæ ásamt messuklæðum og fleiru. Þegar þessu björgunarstarfi var lokið, herti veðrið aftur og kirkjan hélt áfram að fjúka og beitarbúsamaður, sem var að koma frá Hálsakoti, mætti brakinu langt úti á grundum. Skömmu síðar eða 15. janúar 1904, skrifaði prófasturinn í Skagafjarðarsýslu, séra Zopbonías Halldórsson í Viðvík, svo- bljóðandi bréf til biskups: „Hér með tilkynni ég yður báæru- verðugi berra biskup, að 28. f. m. fauk kirkjan að Goðdölum og brotnaði að miklu leyti. Eigi veit ég neina ástæðu til foks- ins. Snikkari Árni Jónsson smíðaði bana og bafði bann al- mennt það álit, að bann væri beztur smiða bér í þann tíð. Eftir umtali margfullvissaði bann mig um, að bann skyldi fullkomlega tryggja bana gegn foki. Einhverntíma í sumar mun því nauðsyn bera til, að fá peninga þá, er nefnd kirkja a nú í kirkjusjóðnum, henni til endurbyggingar. Tæplega mun verða unt að komast hjá, að hún taki lán og vænti ég þess, að hún fái það þá úr kirkjusjóðnum, ef þess er nokkur kostur". Kirkjan var svo endurreist, þetta sama ár 1904. Yfirsmiður var Þorsteinn Sigurðsson á Sauðárkróki, sem smíðaði kirkjur og brýr hér í héraðinu á þessum tíma. Með honum unnu að smíðinni, Guðmundur Guðmundsson síðar bóndi á Reykjar- 'ioli og Gunnar Sigurðsson frá Fossi á Skaga. Fjórði smiður- lr*n hét Guðni frá Isafirði. Sagt er að hann hafi smíðað það, sern vandasamast var. Aður en ég segi fleira, vil ég minnast á tvo kirkjugripi, altar- i8töfluna og altarisklæði með ártali 1763. Ég hef spurt marga um, hver hafi saumað þetta klæði og hvernig kirkjan hafi eignast það, en ég held að enginn hér í sókninni viti það nú. Ekki er ólíklegt, að um það sé skráð í vízitasíu-bókum, en ég lief ekki haft aðgang að þeim. Frá 1748 til 1794 var séra Jón ^veinsson prestur í Garðdölum. Kona hans var Steinunn Ól- afsdóttir lögréttumanns í Héraðsdal Þorlákssonar, en dóttir þeirra Guðrún kona séra Odds á Miklabæ. Mér dettur það í nug og er það aðeins tilgáta, að þær mæðgur, önnur hvor eða káðar, hafi saumað klæðið og gefið kirkjunni.

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.