Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 4

Kirkjuritið - 01.06.1962, Blaðsíða 4
242 KIRKJURITIO „aS lesa góS frœSi og lœra siSgæSi er lunderni fárra". Þetta er ótrúlega líkt því, sem sagt er um æskuna enn í dag. Mannshugur og hjarta er ótrúlega samt við sig, þótt ár og aldir líði. Og sjálfsagt er æskan ekki verri í dag, en æska lið- inna kynslóða hefur verið, síður en svo. Hún er glæsileg, þrótt- mikil og athafnasöm, auðvitað dálítið sjálfbirgingsleg, hreyk- in, heimtufrek og ánægð með sig. En það vorum við líka um tvítugsárin, við sem nú erum farin að grána í vöngum og þyngjast í sporum. En hitt er annað mál, viðhorf og umhverfi hafa breytzt. Og því þarf önnur tök, önnur ráð til að beina sporum hinna ungu inn í hið fyrirheitna land lífsgæfunnar, sem allir leita að og þrá innst inni. Lúther afgreiddi vandamálin og sjúkdómsfyrirbrigði sinn- ar tíðar æsku með einföldum lyfseðli. Á honum stóðu aðeins tvö orð: „Hlýðni, virðing". Þessi hlýðni átti að vera skilyrðis- laus af hendi æskulýðsins gagnvart hinum eldri og reyndari. Og þessi hlýðni æskunnar átti að þjálfa og æfa hlýðni nndir- manna gagnvart yfirboðurum sínum á öllum sviðum þjóðfé- lagsins. Og þannig yrði lífshamingja, friður og eining byggt upp á traustum grunni, samkvæmt fyrirheiti 4. boðorðsins, „svo að þér vegni vel og þú verðir langlífur í landinu". Auk yfirboðara átti einnig að virða forna siðu, arfsagnir og helgi- venjur og yfirvöld sem af Guði sett og stofnað. Þessi virðing átti svo að vera trygging fyrir heilbrigðu sam- félagi og farsælli framtíð. En getum við viðurkennt þessa hugsjón Lúthers um skil- yrðislausa hlýðni nú á því herrans ári 1961? Það er því mið- ur, vildu sumir bæta inn í — torveldað eða útilokað af félags- legri þróun síðari tíma. Og satt að segja yrðum við eldra fólk- ið að hafa enn meira sjálfsálit en okkur er þó léð, til þess að telja okkur þess umkomin, að krefjast svo blindrar hlýðni og trausts ókkur til handa. Og þótt ekki væri annað en hinar tvær heimsstyrjaldir þessarar aldar, og það er nú nokkuð, þa sést vel, að slík hlýðniskrafa getur leitt blint út í böl og glöt- un. Einveldi og valdbeiting hinna eldri er síður en svo ein- hlítt ráð til að vísa veg til félagslegrar og einstaklingslegrar farsældar. Þar eru öfgastefnur nútímans líkt og nazismi,

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.