Kirkjuritið - 01.10.1970, Blaðsíða 6

Kirkjuritið - 01.10.1970, Blaðsíða 6
340 KIRKJURITIÐ tíma né peninga til þess að hjálpa þessum blessuðum börnum, sem þó svo mjög báðu í sinni þögulu neyð um hjálp. 1 vöku, og jafnvel svefni, varð hann þeirra var. Hann gat ekki með nokkru móti hrundið þeim úr huga sér. Svo kom þar, að hann gat ekki einn borið þetta. Hann talaði um þetta við nokkra kunningja sína. Og árangurinn varð sá, að þeir skutu saman nokkurri f járupphæð, sem nægoi til þess, að hægt var að leigja dálitla stofu. Þangað safnaði Barnardo eins mörgum drengjum af götunni, eins og hann gat komið þar fyrir, og kenndi þeim. En auk þess fór hann að ganga milli fátæklinganna í aumustu götunum í nágrenn- inu og veita þeim ókeypis læknishjálp, eins mikla og hann hafði getað aflað sér. IV. Áður en lengra er haldið, skal hér í fáum orðum sögð sagan, sem talin er upphaf hins heimsþekkta hjálparstarfs barnavin- arins Barnardo: Einu sinni kom hann þangað, sem drengur lá sjúkur í fa" tæklegu hreysi. Við rúmfletið lágu föt hans, sem Barnardo sa, að ekki voru annað en tötrar. Drengurinn var mikið veikur og þarfnaðist sjúkrahússvistar. Barnardo minntist á það viö húsmóðurina og sagðist skyldi reyna að útvega honum dvól á sjúkrahúsi. En þá kom óvænt fyrir. Húsmóðirin sagði, a° drengurinn skuldaði sér húsaleigu fyrir síðustu viku og ga?ti hún ekki tekið það í mál að sleppa honum. Barnardo varo undrandi og komst í vanda. Peninga átti hann enga, til þesS að greiða húsaleiguna fyrir drenginn. Húsmóðirin gerði ser þá lítið fyrir þreif fatagarmana og rauk bur'tu með þá. Barn- ardo vildi ekki gefast upp. Hann fann, að eitthvað varð hann að hafast að drengnum til hjálpar. Þarna lá hann sjúkur og nakinn fyrir fótum Barnardo. Skyndilega tók Barnardo a' kvörðun. Hann snaraðist úr kápu sinni, þreif drenginn í fan§ sér, vafði kápunni utan um hann og þaut út á götuna. Hann fann litla líkamann þrýsta sér að brjósti sínu. Barnið var a^ leita hælis, hjálpar og umhyggju. Hann varð að bjarga pví" Og hann flýtti sér heim með hinn hjálparvana dreng. Hann hjúkraði honum og annaðist hann af innilegri umhyggju- Hér skyldi hann sigra. Og það tókst. Gleðin yfir sigrinuin

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.