Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1961, Blaðsíða 33

Eimreiðin - 01.09.1961, Blaðsíða 33
EIMREIÐIN 217 arVítÍr leiðinni- Húsmóðir henn- hiál^ leyft Iienni að vera nótt , barninn sínu. Hún gat ekki ]e.gsað llm annað fin barnið alla he' a! °S hun nlundi gista þar í , '^leiðinni, ef konan vildi lofa ^"iaðvera. Set . ^ar hún kom að sýslumanns- Ur s -U Var ^arnsfaðir hennar mætt- sam Umaður talaði við bau bæði lUl U °& svo hvort í sínu lagi. héli Var sJálfri ser samkvæm og Kv ast við sinn fyrri framburð. þr erandi húsbóndi hennar <,;ðlUl °g kvað hana Ijúga öllu. Að sver'1' heimtaði hann að fá að ^ja fy,-ir barnið ekk" . starði á hann- Hun Sat |0r. ruað því að hann væri svona hveertUr- Folk hafði sagt henni. ratl Voðalegt það væri að sverja Gu|fn.. eið- í morgun hafði hún því i°rg gamla varað hana við 'u'in SverJa nema Því aðeins að a;ttj , æri alveg viss um að hann ^tti 3rnið- »Guð útskúfar öllum, ^aj.SVerJa rangan eið," sagði hún. kor,, nafði ekki reiðst gömlu ^nn""'' Hun fann :ið hun vildi var vel- Að guð útskúfaði manni altj 'lla °g komast aldrei til guðs, legt ' n°kkru sinni. Það var hræði- kar]j a lenti maður hjá vonda v0ri ^1 * viti, þar sem logarnir vjg ^0 heitir, að enginn þoldi vegj..að var óttalegt. Hún varð al- ^mið11'5 af skelfingtl- Hann hafði har,n llla fram við hana', en ar. jj. ar Þ° faðir barnsins henn- istIeIUn vildi ekki að hann kveld- ig g ' hinna óguðlegu. En hvern- I'aft komið í veg fyrir það. r ekki fyrr en sýslumaður opnaði biblíuna og Bjarni rétti upp þrjá fingur, að hún trúði því að honum væri alvara. Þá aepti hún hástöfum: „Nei, íorðaðu honum frá að sverja rangan eið. Ég skal sverja ég segi satt!" Bjarni —-varð fölur sem nár. En sýsluskrifarinn, sem bókfærði allt ýtti Rakel ofan í sætið. Á sömu stundu steinleið yfir hana. Þegar hún raknaði úr dvalanum var allt um garð gengið. Bjarni hafði unn- ið eiðinn og var að hverfa út um dyrnar, en sýslumaður sneri sér að Rakel og sagði: „Nú er þessu lokið, Rakel, og því miður er barnið yðar föður- laust." Rakel hélt fyrst að sig hefði ver- ið að dreyma eitthvað Ijótt og óhugnanlegt. Hún áttaði sig ekki alminnilega á því, hvar hún var og því tók hún að skima í kring um sig. Þá sá hún —sýslumanninn og mundi um leið hvar hún var stödd og hvað hafði gerzt. Án þess að virða sýslumann viðlits eða varpa kveðju á hann reis hún úr sæti og gekk út og hélt á stað heim á leið. Hún var orðin þreytt og var reikul í spori og hugsi. Það fór hrollur um hana er hún minntist atburð- arins, sem gerzt hafði þarna inni. Hún sá opna biblíuna á borðinu og fingurna þrjá upprétta. Skyldi hann ekki hafa vitað hvað í vænd- um var, skyldi enginn hafa sagt honum það. Þegar hann gekk út úr stofunni, hafði guð útskúfað honum. Hræðilegt var að vita, að hann var faðir barnsins hennar. Hún ætlaði aldrei að minnast á
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.