Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1961, Blaðsíða 61

Eimreiðin - 01.09.1961, Blaðsíða 61
EIMREIÐIN 245 fara saRð- TPí> °S niður þennan stiga," þet l Jak°b, „og þökk sé Drottni. í ^ skipti sé ég það ofan frá." 'i'n'i -Var minn vilji, að menn- °fan T]U hfið bæði neðan fr:í og enel rá' °g vrðu vitrari en sJalfir ^enn1-11"'" sagði Drottinn- »en min nir hafa ekki kært sig um tor-s a' ^aktu nU stigann." •in a nann ekki vera kyrr, Drott- má minn?" spurði Jakob. „Hann mérVfra kyrr> ef þú þorir að lofa not ' að nokkur mannssál, vilji inni n" Þá varp Jakob önd- jt ln:eðulega, og tók stigann. s'nn ki hafði verið með kikir ]•,$.¦ ~° Seð allt, sem fram fór, frá r ymm sínum í helvíti. .iva*er rækallinn," sagði hann, hrón J*.tendur nu til? Alexander!" Alev hann inn í helvíti, og ^ander kom út. a'itlir VCrðÍð bið að vita' að Alex" þio-p Var Páfi - að hverju hlæið in ¦Að Páfanum," hrópuðu börn- ós^ej. beim kaþólsku, sem trúa á ekki Ul!eika Páfans." „Þið getið kaþolVerið þekkt fyrir að hlæja að 'ð Jka Páfanum á meðan þið haf- ,Páfa sJálf." „Það höfum við íJvq* ekki>" hrópuðu börnin. h •Han Seglð Þið um Lúther?" lróPuftendUrbættlkristindominn'" Vii^j u börnin einum rómi. „En 1-iithe " k?" ..Hann endurbætti getði r útsk^rði Már. „Nei, það ..í>að Grundtvig," fullyrti Níels. 'f stfú^ ba samt sem áður nokkr- f)Tir 0?afar>" sagði Rasmus. „Ekki Söreri v '" s°gðu þeir Lárus og frjáishbrosandi, „því að pabbi er anna*VgS]uniaður og trúir ekki á en vísindin." „Já, og í þeim skilur hann ekki baun," sagði Rasmus, ,,en hann er öruggur um óskeikulleika þeirra — alveg eins og þeir kaþólsku um óskeikulleika páfans. Það er heldur ekki neitt um það að segja. IVIenn- irnir munu halda áfram að hafa páfa, þangað til þeir finna Guð. Þeir verða að hafa einhvern, sem þeir geta treyst á. Þeir hvorki vilja né geta treyst hver öðrum. Að treysta á páfann — eða ígildi hans — geta þeir alls ekki, en gera það samt. — Nú en þessi páfi hét Alex- andir sjötti, þegar hann var páfi, og hann var þannig óskeikull, að menn gátu reitt sig á, að hann tefldi aldrei á þá tvisýnu að gera nokkuð, sem væri rétt. En dugleg- ur páfi var hann og hafði Kölski hann í hávegum hjá sér. Þess vegna kallaði Kölski á hann og sagði: „Sankti Pétur er á jarðríki; ég veit ekki hverra erinda, en þú ert áreið- anlega maður til þess að ónýta verk hans". „Það hefur alltaf átt við mig," sagði Alexander, „yðar hátign man væntanlega eftir því, þegar ég sat á stól Sankti Péturs, og gerði hann — hreint út sagt — að hægðastól." Það var páfastóllinn, sem hann átti við. „Sankti Pétur fór með skjóðu til jarðríkis eins og sáðmaður," sagði Kölski; „flýttu þér nú og breyttu því, sem hann sáir, í mykju." En Sankti Pétur gekk um á jarð- ríki meðan þeir ræddu þetta, og velti fyrir sér, hvernig hann gæti bezt komið ár sinni fyrir borð. „Síðast byrjaði ég á þeim fátæku," hugsaði hann, „og þá fór allt í
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.