Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1961, Blaðsíða 32

Eimreiðin - 01.09.1961, Blaðsíða 32
216 EIMREIÐIN örvingluð er þeir komu og sóttu það. Barnið virtist vera svo óvel- komið í þennan heim, að henni datt í hug, að þeir gerðu því eitt- hvert mein. Enginn gladdist yfir komu þess nema hún. Hún grátbað þá að lofa sér að vera hjá barninu. Þeir daufheyrðust við bænum hennar, höfðu útvegað henni stað í Ási. Rakel sagði ekkert, vissi, að ekki stoðaði að mögla. Hún og barnið hennar áttu engan að nema guð. Daga og nætur kallaði hún hann til liðs sér og barninu. Hún ætlaðist beinlínis til þess, að hann rétti hlut sinn og leiddi sannleik- ann í ljós. Dagar og vikur liðu án þess neitt gerðist, sem sannaði að guð hefði heyrt kall hennar. Nú var þessi langa ferð fyrir höndum, inn alla ströndina, alla leið að sýslumannssetrinu. Hún átti að mæta á skrifstofu sýslu- manns, allt vegna þess að hún hafði fætt barn í heiminn. Hún kveið því að verða enn einu sinni spurð í þaula, og auðvitað rengd. Hús- raóðir hennar sagði að hún yrði að fara, þessi ferð yrði ekki umflúin. Hún klappaði henni á kinnina og sagði: „Vertu óhrædd, Rakel mín. Segðu sannleikann. Sannleikur- inn kemur hvort sem er alltaf í ljós." „Ég hef alltaf sagt satt, vona að yður trúi mér," svaraði Rakel. Þá brosti húsfreyja. „Ég trúi þér, Rakel, og nú er bezt að þú sért ekki að reyna að þéra mig. Þér tekst það aldrei." Rakel fann vanmátt sinn og þótti vænt um að þurfa ekki , þéra frúna. En vænst þótti hen um að hún trúði henni. Húsfreyj11 var mikils metin og orð henfl tekin til greina. Það var sannarletf ekki einskis virði að eiga hana ' Hún hafði smurt nokkrar brau sneiðar, sem hún ætlaði henm ' , narta í á leiðinni. Svona nærg£tn. átti Rakel ekki að venjast. Hen111 var orðið mjög hlýtt til húsfreyj11' Svo lagði Rakel á stað iótgF% andi inn ströndina. Hún gekk g° , slóðana, i'annst það léttara. l voru síðsumardagar, blómin v° , • sen1 fallin og grasið tekið að sölna- leið liennar urðu margir bæii hún kannaðist við, flestir á hsg1. hönd mjög nálægt hafinu. Hen þótti hafið alltaf svo fallegt- dag var það dálítið grátt og kuWa legt, ekki eins blátt og oft áo11 Hún hafði séð þetta haf í mörg111* myndum. Henni þótti það fallegaS, blátært, er sólin glitraði á þaD'„ stormi var hún hrædd við Pa ' Þá skullu hvítfreyðandi öldurna upp að ströndinni og drunur na ins bárust langa vegu. í dag na hún ekki tíma til að hugsa neitt u hafið, sem henni þótti vænt m11; Þegar hún var lítil færði það he° fallegar skeljar, sem hún tínd1 flæðarmálinu. Hún geymdi sK J arnar. Þegar barnið hennar sts' aði ætlaði hún að gefa því Þ*T Hún gaf sér ekki tíma til að h° heim að býlunum, sem nú blos við, heldur hélt áfram viðstöðll_ laust. Bezt var illu aflokið. í da| átti að skera úr því, hvort barni hennar yrði föðurleysingi eða eK Hún ætlaði ekki að eta nestið '
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.