Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1961, Blaðsíða 80

Eimreiðin - 01.09.1961, Blaðsíða 80
264 EIMREIÐIN cg elski þig nægilega mikið til þess að óhætt sé að trúa mér íyrir því, og að ég verði ekki hræddur? — Ekki enn. Hún horfði alvar- lega á mig, og ég gat ekki á mér setið að kyssa hana. Hún varð fölari og taugaveikl- aðri og stöðugt meira viðutan. — Vinnan heima fyrir er of erfið fyr- ir þig, sagði ég, — Þú þolir hana ekki. Hún lét vel að mér. — Þykir þér þá svona vænt um mig? spurði hún. Og eitt kvöld sagði hún: En ef þú elskar mig svona heitt, hvers vegna reynir þú þá ekki að skyggnast dýpra og skilja mig bet- ur? — Ég veit allt um þig, sagði ég — þú ert eins og opin bók fyrir mig. — Ó, kjáninn þinn, sagði hún. Og það lá eitthvað í rödd hennar, sem ég átti eftir að minnast síðar, einhver viðkvæmur hljómur, en um leið angurvær. Við stóðum og beygðum okkur yfir grindurnar. Það var gola, trjá- garðurinn var sveipaður þoku. Rað- ir ljóskeranna hurfu í móðuna. Fljótið var eins og svört iðandi leðja, þar sem það gægðist fram undan brúnni. Maður heyrði gjálf- ur þess stöðugt við brúarsúlurnar. — Það eru álög, sagði Vanda. — Þú segir alltaf, ég veit, ég veit . .. En þú veizt ekki nokkurn skap- aðan hlut, nei, alls ekkert. Hvers vegna er ég bjarthærð? Það ætti ég ekki að vera. Veizt þú það? — Þú ert bjarthærð, af því að þú ert það, sagði ég. — En ég ætti ekki að vera það. Það eru álög. Og ég elska þig. Hvers vegna elska ég þig- . ¦ veizt þú sjálfsagt. Ég veit það e ég veit aðeins að ég elska pS* ég skil ekki hvers vegna. . Hún var merkileea róleg, a< var það sem hún sagði rug1 ° legt, ekki rödd hennar. Hun full blíðu, en eins og hjá Þellj sem hefur orðið fyrir rangl*u og reynir að fyrirgefa. — Þu ^ . auðvitað allt, endurtók hún- veizt líka, að áin rennur ui ' , ið. En þú veizt ekki, að eS aldrei séð sjóinn. Ég er tuttUL ára og hef aldrei séð ha«0, . hef ekki einu sinni ekið me(1 inni. Veiztu það? ., — Litía flón, sagði ég við I'3'1' Var þetta leyndarmálið? 5 Hún byrgði andlitið í h0,ld.l'(1. sér og studdi olnbogumnn a g1 urnar. — Nú heldur þú, n® r ^ sé leyndarmálið, hvíslaði hún- Það eru álög. ..,.1 Ég lagði handlegginn a . hennar, og um leið sneri eg ' , liti hennar að mér. Hún g1"^'. 1 tók eitt tárið á fingurgóm &1 og vætti með því varir henna • ^ — Taktu eftir, sagði ég. salt er hafið. 4 Ég kyssti hana á vangann- "" . sunnudaginn kemur förum vl . an að sjónum. Við ökum með j inni. Við förum svo snemma '.f stað, að við náum heim *r i giii kvöldið. Þú finnur upp a hverri afsökun við föður Pin jjj — Þess gerist ekki þörfc ^f^ hún hægt og horfði niður i fyrir framan sig. — Pabbi er ( inn og verður ekki heima um sinn. fyrs
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.