Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1961, Blaðsíða 83

Eimreiðin - 01.09.1961, Blaðsíða 83
EIMREIÐIN 267 efninu á frumstigi hverrar Pr°unnar. ao er görfun efnisins og lífs- jns til stighækkandi einstak- lngs lífs og vitundar. ao eru fæðingarþjáningar lífs- Jns úr efninu. f>að er afleiðing af að hrjóta J°gmál lífsins. ag er árekstur við lögmál usins, sem kennir mönnum að ^elJa og hafna. ao er Sandows-kerfi andlegra aflrauna til að skapa vilia og þrek. Það er sóun - fórn ' Pagu lífsins. Það er anna. Það, fað er skóli lífsins. eru óþróunarvirkar '.urei h'fsins tossakver heimskingj- er tafl andans við efnið. 10. 12. 13. U. ]ífsj 0rsök og afleiðing hamfara Uftu * efninu verða eftir að end- „dr skeiði hverrar þróunar hin,ggJar"' sem „falla" að „botni" ":nida" „bikars", „sori", sem úr „virkjun" hins skeið. eggjar" við enduð þróunar- "tls 5,hef- "t lfigj^,, Us- og sem í krafti þess ''Uu ' að lífið skilar að lokum þetta UPPllafs sfns „mætir" og sökii ' otnfall" sínu upphafi, og HljA^ Pess- að það hefur „AF- (>nle„ geislun hins óumbreyt- WS ff. eil'fa lífs, „brennur" það | >iriar . n al'nættisins til ummynd- þ. Pr°unarvirka orku á ný. varle "botnfallið" beri að taka al- sterk8a' er ekki þörf að viðhafa svo '^ hu gtok, sem þau, er helkenn- ingin notar, því það „grugg", sem lendir í þessari „brennslu" er að- eins það „gróm", sem er á „milli vita", inniheldur ekki í óbreyttu ástandi geislavirkjun hins óum- breytanlega eilífa lifs. „Botnfallið" getur því ekki náð til þess sviðs þróunar, sem manns- sálin hefur hafizt til, því þó ein- hverjar kunni að „falla" á einu þróunarskeiði og verði að bíða hins næsta, þá er í hverri sál geislun hins óumbreytanlega eilífa lífs (annars væri það ekki sál) og hún því í þróunarvirku ástandi. Því hversu myrk, sem hún kann að sýnast, hversu djúpt, sem hún sekk- ur í hatri, hefnigirni og grimmd, blaktir geisli eilífs h'fs (Guðs) í dýpstu vitund hennar. Á óvæntum hrifnæmum augnablikum getur Jjessi geisli blossað upp, eins og þegar hinn harðgerðasti glæpa- maður hættir lífi sínu — og fórnar því — til að bjarga öðrum. Þann- ig vakir andi Guðs í hverri sál. Hi'in getur því ekki „brunnið" — ekki tortímst — en hún getur þjáðst og þegar þjáningin verður of þung, tekur við náðin. „Botnfallið" heyrir því eðlilega til hinum lægstu þrepum þróunar- innar. En átök andans við efnið, hið þjáningarfulla strit lífsins, áður en hinu háa marki fullkomleikans er náð, mun á vissum stigum nálgast ^ær ógnir, er helkenningin talar um. „Botnfallið" mun þó vera það skuggasvið þróunarinnar, sem í hinum frumstæðu trúarbrögðum er kallað viti, og jafnvel af hinum
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.