Eimreiðin - 01.09.1961, Síða 95

ln
yíl,lr Kristjánsson: ÓMAR FRÁ
NSKALDSÆVL Aldarminning
ess°rs Bjarna Þorsteinssonar,
rt‘sts °g tónskálds i Siglufirði.
Siglufja
srðarkaupstaður gaf út 1961.
Í*a8
livers
er alkunna, að æviminningar og
*eSri. ió’ns persónusaga er æðivinsæl
bók-*!® ,;i lai|di hér. Ber og islenzk
m-i ^'lla því ljóst vitni. Að vísu
jafn-‘ rað fyrir, að slíkar bækur séu
eða fr,rgvtslegar og þeir, sem frá segja
Urn f' Cr en samt mundi mörg-
árin lllnast’ að alloft, einkum síðari
Santá 1 svipuðum dúr sagt frá
sömu eða svipuðum lífs-
hteð i..,
l^ikst',ann ^art® yfirleitt af hendi
mest l0ra °g leikara. Með veiga-
arar.lf/'*Utverkin fóru þessir leik-
láv9r* f^a Valtýsdóttir er lék konu
lék SlI?s’ óuðmundur Pálsson er
h(ir* ei^tnrnann liennar, Regína
kannai'dotlir °g Brynjólfur Jó-
inri;ir s°n er léku foreldra frúar-
er °g Borsteinn Ö. Stephensen,
lúv5rI nteð hlutverk móðurbróður
arar 'sins- Allt eru Jretta góðir leik-
áhe-n.allir leikdómarar lögðu
kegf^11 a afburðasnjallan leik frú
leikt'q1] Steinclór Sigurðsson gerði
kjörum, atvikum og atburðum í mörg-
um þessara rita. Og sjálfsagt hefur
rnörg ævisagan verið látin á þrykk út
ganga af minna tilefni en sú, sem hér
verður lítillega fjallað um,
Á þessu ári eru eilt hundrað ár
liðin frá fæðingu séra Bjarna Þor-
steinssonar í Siglufirði. Það eitt út af
fyrir sig réttlætti tæpast útgáfu ævi-
sögu hans. En hann vann svo marg-
þætt dagsverk, átti svo margan hlut
að menningar- og framfaramálum, að
þótt aðeins hluti þess væri fyrir hendi,
væri skylt að halda nafni hans á loft.
Og engum væri það skyldara en Siglu-
fjarðarkaupstað, þar sem séra Bjarni
vann ævistarf sitt. Það er ljúf skylda,
sem nú hefur verið innt af höndum.
Þetta er saga um sóknarprest í hálfa
öld, afkastamikið tónskáld, braut-
ryðjanda um söfnun og útgáfu ís-
lenzkra þjóðlaga, frömuð í sveitar-
stjórnarmálum norður þar og ævinlega
unnanda söngs og tónlistar, svo að
helztu þættirnir séu nefndir.
Sjálfsagt er séra Bjarni almennast
kunnur með þjóðinni fyrir sönglög
sín, enda eru mörg þeirra löngu al-
menningseign, og þarf ekki dæmi um
það að nefna. En nú á dögum er sjálf-
sagt færri kunnugt um annað stórvirki
hans í tónlistarmálum, en það er söfn-
un og útgáfa íslenzkra þjóðlaga.
Hið mikla rit hans, íslenzk pjóðlög,