Eimreiðin - 01.05.1963, Qupperneq 44

132
EIMREIÐIN
um sjálfir af hjátrú þessa auraa, villta lýðs. Þeir voru líka menn,
börn síns tíma, sagði Saga og dæsti.
Það er og á margra vitorði, sagði hún, að prestar hafi oft og tíð-
um hughreyst ltelsjúka menn í dauðans angist á banabeði og huggað
harmandi ástvini. Slíkt verður ekki til peninga metið sem betur
fer. En oft þurfti kirkjan á miklum peningum að halda. Hún þurfti
að byggja kirkjuhús, stundum ofsalega dýr, eins og sankti Péturs-
kirkjuna í Róm. Og víða byggði hún sjúkrahús og skóla og rak
þessar stofnanir á sinn kostnað. Hún hvatti og styrkti listamenn
til þess að skapa sígild listaverk. — Er það rétt, að gjalda eintómt
vanþakklæti fyrir allt þetta, sem fjcildi fólks hefur notið góðs af
um aldir?
Nei. Ég get ekki mótmælt þessu, Saga. En þó haggar þú ekki
við því, senr ég sagði. Hin heilaga almenna kristilega kirkja aflaði
mikils fjár og margt af því var illa fengið fé, fengið með því að
hræða fáfrótt fólk með útsendurum fjandans, eilífum eldi, bann-
færingum, reiðum guði og helgikukli. Alit tóm hjátrú og hérvilla,
sem vesalings fólkið trúði.
Jú, jú. En hvað var þessi hjátrú annað en vísindi, sem vísinda-
menn og heimspekingar þeirra tírna sögðu að væri sannleikur?
:sagði Saga. Og þess vegna var Jretta sannleikur þá. A jörðunni er
allt á hverfanda hveli, sannleikurinn líka. Hann er eitt í dag, annað
á morgun. Það, sem við köllum hjátrú í dag, getur orðið sannleik-
ur á morgun. Og sannleikur okkar í dag verður sennilega ekki
annað en hégónri og hérvilla á morgun, sagði Saga og blés.
„Hvað er sannleikur?“ spurði Pílatus. Jesús svaraði Jrví ekki-
Hvernig stóð á Jrví, Saga? En vissi Jesús allt? Vissi hann að jörðm
var hnöttur í himingeimnum? Vissi hann að vestur í heinri var
mikið land, sem síðar var kallað Ameríka? Vissi hann að úti við
hið yzta haf var lítið land, sem síðar var kallað ísland? Ég held
hairn hafi ekki vitað það. En guð, skapari hinrins og jarðar, vissi
það.
Saga skellti í góm, byrsti sig og sagði:
Hættu þessum heimskulegu spurningum. Jesús svaraði ekki Pna'
tusi, af því að á alvarlegustu stund lífsins eru heimskulegar spufU'
ingar ekki svaraverðar, enda hafði hann áður talað um sannleikauu
og lífið við lærisveina sína og fólkið. Nei, hann talaði ekkert uiu
landafræði þína. „Mitt ríki er ekki af Jressum lreimi," sagði hanu-
Hann var á öðru og æðra sviði. Og það var gott hann var það. Eig1