Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 10

Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 10
EIMREIÐIN 102 leg framleiðniaukning miðað við aðrar greinar. Eitt af grund- vallarlögmálum hagfræðinnar, lögmálið um fallandi afrakstur, segir, að við flutning vinnuafls og fjármagns til ákveðinna at- vinnugreina minnkar stöðugt framleiðni viðbóta vinnuafls- og fjármagnseininga. Hið gagnstæða á sér stað í þeim atvinnu- greinum, þar sem um fækkun vinnuafls- og fjármagnseininga er að ræða. Jafnvægi kemst loks á í hagkerfinu, þegar vinnuafl og fjármagn hefur flutzt til þannig, að framleiðni þeirra er orðin jöfn í öllum greinum. Þegar svo er komið, hafa allir framleiðsluþættir hagkerfisins hagnazt á upphaflegri tekju- aukningu i sjávarútvegi. Einn helzti ókostur of mikilla ríkisafskipta af atvinnulífi er sá, að eðlilegar tilfærslur vinnuafls og fjármagns eru hindraðar, þannig að úr verður lægri meðalframleiðni í heild, m.ö.o. lægri þjóðarframleiðsla. Hið sama má segja um þá algengu kröfu verkalýðsfélaga, að kaup launþega hækki um eina ákveðna hlutfallstölu án tillits til þess, hvort aukning eða minnkun fram- leiðni hefur átt sér stað í hlutaðeigandi starfsgreinum. Að auki er slík stefna verkalýðsfélaga verðbólguaukandi, vegna þess að vinnuveitendur í gróskumiklum atvinnugreinum eru til- neyddir að bjóða fram yfirborganir, til þess að laða að vinnu- afl úr öðrum greinum. Svo að haldið sé áfram athugun á hinum dæmigerða verð- bólguhring, þá fylgir vöxtur gjaldeyrisvarasjóða aukningu tekna í sjávarútvegi. Verkalýðsfélögum almennt er ljóst, að sjávar- útvegurinn og greinar, er selja honum vörur og þjónustu, hafa orðið aðnjótandi hærri tekna og vísa til þess til réttlætingar kröfum sinum um launahækkanir. Stjórnmálaleiðtogar telja sér hag í að taka undir slíkar kröfur, og benda þá gjarnan á hina hagstæðu stöðu gjaldeyrisvarasjóða því til sönnunar að atvinnuvegirnir „þoli" almennar launahækkanir. Þannig eykst launakostnaður í öllum atvinnugreinum, að meðtöldum þeim, þar sem ekki hefur orðið framleiðniaukning. Slíkt leiðir siðan til hækkunar á verði vöru og þjónustu, svo að unnt verði að fjármagna hinn aukna launakostnað. Að ísl. lögum eru hreinar tekjur bænda tengdar tekjum sjómanna og ýmissa annarra launþega. Að því kemur að verðhækkun landbúnaðarvara verð- ur ekki umflúin; sú hækkun veldur síðan launahækkunum í öðrum greinum hagkerfisins, vegna tengingar framfærsluvísi- tölu og kaupgjalds í flestum kjarasamningum. I stuttu máli sagt, vaxandi framleiðni í sjávarútvegi hefur orðið til þess að koma af stað hinum dæmigerða verðbólgu- hring í íslenzka hagkerfinu. Aðrar atvinnugreinar krefjast hlut-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68