Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 30

Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 30
EIMREIÐIN 122 má vega á móli áhrifum gengisbreytinga á tekjur í útvegi með tilhlýðilegum breytingum á hlutfallstölu auðlindaskattsins. Þær aðstæður kunna einnig að skapast, að afkoma sjávarútvegs yrði óviðunandi, að óbreyttu gengi og hlutfallstölu auðlinda- skatts, jafnframt þvi sem öðrum atvinnugreinum væri búin viðunandi aðslaða á gildandi gengi. I flestum tilvikum myndi nægja að gera breytingar á greiðslum til og frá tekjujöfnunar- sjóði; þó kynnu að verða þær breytingar á aflamagni og/eða útflutningsverði, að breyting á hlutfallstölu auðlindaskattsins yrði nauðsynleg, til að tryggja jafnvægi í þjóðarbúskapnum. Þannig krefst virk fjármálastjórn svigrúms til breytinga á hlut- fallstölu auðlindaskatts, til jafns við það, sem veitt er með breytingum á gengi. Nú má í stuttu máli setja fram, hver tengsl tekjujöfnunar- sjóðs og gjaldeyrisforða eru. Tekjuaukning í sjávarútvegi, sem verður, vegna hækkunar útflutningstekna, myndi leiða til hærri greiðslna í tekjujöfnunarsjóð, jafnframt því, sem gjaldeyris- forði yxi. Þegar tekjur falla, gerist Iiið gagnslæða. 1 báðum tilvikum helzt þó fjármálalegt jafnvægi, þar sem áhrifum þeim á peningamagn, sem stafa af breytingu á gjaldeyrisforða, er mælt ao fullu með breytingum á greiðslu til og frá tekjujöfnun- arsjóði. Að sjálfsögðu er hér gert ráð fyrir, að tekjujöfnunar- sjóður sé geymdur í Seðlabanka Islands. 4. Innfhitningur og verðlagning landbíinaðarafurða. Verð landbúnaðarvara á fslandi hefur löngum hvilt á þremur meginforsendum: (i) Innlendum framleiðendum skal hlíft við erlendri samkeppni með innflutningsbanni landbúnaðarafurða; (ii) Bændum skal tryggður ákveðinn lágmarkshagnaður af rekstri búa sinna. eftir að tillit hefur verið tekið til allra kostn- aðarliða; og (iii) þessi lágmarkshagnaður fer einungis að nokkru eftir söluverði innanlands, og það sem kann að vanta á, að hann náist, er tryggt með niðurgreiðslum á sölu land- búnaðarafurða jafnt innanlands sem utan. Á þessum forsendum hafa bændum verið búin viðunandi lífskjör, en samsvarandi kostnaður þjóðarbúsins hefur verið óeðlilega hár. Tvær helztu ástæðurnar eru: (i) Einangrun inn- anlandsmarkaðar frá erlendri samkeppni hindrar þróun land- búnaðarins i þeim greinum, sem hagkvæmastar væru að gefn- um landgæðum, og er því um lægri meðalframleiðni að ræða í landbúnaði, en ástæður eru til; og (ii) Trygging ákveðins lágmarkshagnaðar meðalbúsins fjarlægir flestar þær hömlur, sem markaðskerfið myndi setja óhagkvæmri eða óeðlilega mik- illi fjárfestingu í landbúnaði. Líkur á óarðbærri fjárfestingu í
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68