Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 61

Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 61
EIMREIÐIN Við þurfum vissulega á þekkingu að halda, ef við eigum að geta staðið okkur sem einstaklingar og menn i hinni miklu sam- keppni nútímans. Þekkingu er ekki unnt að öðlast átakalaust, en áieynsla er til góðs. Hún leysir úr læðingi þrótt mannsins, veitir tilfinningu um tilgang og ánægju. Skólinn getur ekki tek- ið við hlutverki heimilanna, en foreldrar geta krafizt þess, að skólinn kenni börnum þeirra að gera kröfur til sjálfra sin. Menntun kennara þarf að rannsaka niður í kjölinn. Á þvi sviði er að verða gæðarýrnun, sem foreldrar geta ekki látið óátalið. Skólinn verður að vera tengdur vísindum nánum böndum. Munur á vísindum og hjátrú er afstæður í tima, en munur vís- indalegra og tilfinningalegra staðreynda er alger, þvi að hann cr, hvort menn trúa á þekkingaraukingu. Viðurkenni menn það, setja þeir sig undir dómstól skynseminnar. Það er mannhyggja. Ef menn láta undir höfuð leggjast að nýta þau hjálpartæki, sem til eru, þá gef a þeir sig lyginni á vald. Slíkur er hinn breiði vegur tækifærissinna og múghyggjumanna. Virðing fyrir sannleikanum og virðing fyrir náunganum er í raun og veru hið sama. Virðing fyrir sannleikanum er einmitt, hversu menn virða vilja annarra, hversu menn sannreyna eig- in sannleika gegn því, sem skynsemi þeirra hefur gert að lög- um. Hvorugt getur án hins verið, og annað er forsenda hins. Hér er líka um að ræða rétt meirihluta og vilja minnihluta. Sá, sem sækist eftir stjórnmálavöldum, á ekki að leitast við að beita áhrifum sinum á meirihlutann, heldur láta sér nægja að upplýsa og rökræða. Hann á að bera virðingu fyrir rétti minni- blutans bæði til skoðanamyndunar og skoðanadreifingar. Meiri- blutinn verður að vera fús til málamiðlunar. Slíkt er hið rétta samband sannleiksleitar og lýðræðis. Eitthvað djúpstætt og einstaklingsbundið liggur i viðurkenningu á sameiginlegum hugsunarbrautum okkar: Þekking á líffræðilegu umhverfi okk- ar, sem ekki má ráðast á án þess að eyðilagt sé, og vitund um þau lögmál, sem ræður okkur öllum og við getum ekki barizt gegn án þess að færa úr skorðum andleg lífsskilyrði okkar. (Lausleg þýðing: S. S.) 153
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68