Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 35

Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 35
ÉlMREIÐlN árunum hafa ekki fyígt nægilegar breytingar á skiptingu vinnu- afls á milli starfsgreina. Áhrif þessa hafa verið sérstaklega slæm i hinum ýmsu greinum byggingariðnaðarins, þar sem ónógur mannafli hefur orsakað miklar verðbólguaukandi yfir- borganir. Meginbreytingum á skiptingu vinnuafls verður aðeins náð á löngum tíma, og þarf þar til að koma bæði aukin tækni- þjálfun og iðnnám. Hins vegar hafa lág laun iðnnema í mörg- um greinum og óþarflega langur námstími dregið úr aðsókn ungs fólks í iðnnám. Þess vegna ætti að hækka verulega laun iðnnema og huga gaumgæfilega að styttingu námstíma. 8. Raunhæf vaxtastefna. Áður hafa verið tíunduð hin neikvæðu áhrif vaxtastefnu þeirrar, sem fylgt hefur verið á Islandi, og þá einkum í mynd sóunar fjármagns og lítils sparnaðar. 1 markaðskerfi eru þeir vextir einir raunhæfir, sem lántakar fást til að greiða. Þeir einir vita hvers arðs má vænta af framkvæmd þeirri, sem fjármögnuð er með lánsfé, og þar með hversu háa vexti þeir geta greitt. Ef afrakstur ákveðinna fjárfestingar réttlætir ekki greiðslu þeirra vaxla, sem tíðkast á hinum almenna lánamark- aði, þá verður ekki úr lántöku. Hins vegar eiga sparifjáreig- endur það fjármagn, sem viðskiptabankakerfið hefur til útlána, og er það reyndar eitt aðalhlutverk viðskiptabanka að hafa milligöngu um streymi fjármagns milli sparifjáreigenda og lán- lakenda. Ekki er astæða til annars en að sparifjáreigendur fái fulla greiðslu frá lántökum fyrir notkun fjármagns þeirra, að frádreginni hæfilegri þóknun viðskiptabanka. Ríkisvaldið ætti ekki að hafa bein afskipti af vaxtakjörum viðskiptabankanna, heldur myndu þau ákvarðast af framboði og eftirspurn fjármagns. Ef fjármálayfirvöld æskja þess að hafa áhrif á vexti á almennum markaði, þá er það auðvelt með beitingu viðeigandi hagstjórnartækja. Þar má nefna bindingu fjár í Seðlabanka íslands, endurlán Seðlabanka til viðskipta- bankanna, vexti bá, sem Seðlabankinn tekur af slíkum endur- lánum, og kaup og sölu Seðlabankans á verðbréfum á frjálsum markaði. Öll þessi hagstjórnartæki haf a bein áhrif á það, hversu mikið fjármagn er fyrir hendi til útlána; ef Seðlabankinn eyk- ur það fjármagn með aðgerðum sínum, myndu vextir að öðru jöfnu lækka, og öfugt. Það er þvi ekki um það að ræða, að lokið yrði öllum áhrifum fjármálayfirvalda á vaxtastefnuna, þótt bein stjórn vaxta yrði afnumin, en slíkt má telja grund- vallarforsendu bættrar nýtingar fjármagns í hagkerfinu. Ekki er óhjákvæmilegt, að vextir opinberra fjárfestingasjóða 127
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68