Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 27

Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 27
EIMREIÐIN hagkerfinu. Þvi verður stöðugra verðlagi aðeins á komið, að hindraðar verði of miklar tekjusveiflur í sjávarútvegi. Verðjöfnunarsjóður sjávarútvegs var stofnsettur fyrir nokkr- um árum. Mistekizt hefur hins vegar, að beita honum á full- nægjandi hátt, af tveimur meginástæðum: (i) Ekki er tekið tillit til tekjusveiflna, sem verða, vegna breytinga á aflamagni; og (ii) Menn hafa verið tregir að greiða i sjóðinn, þrátt fyrir metverð síðustu þrjú árin, þar sem verðbólguskatturinn hefur lagst þungt á sjávarútveginn. Við heildarendurbætur b.agkerfisins yrði verðjöfnunarsjóð- ur að vikja fyrir tekjujöfnunarsjóði, þar sem greiðslur til og frá sjóðnum færu eftir breytingum á aflamagni jafnt og út- flulningsverði. Markmið sjóðsins ætti að vera að takmarka árlegar rauntekjusveiflur i sjávarútvegi við t.d. 5 — 10% í hvora átt frá leitnilínu tekna yfir þriggja ára tímabil. Um fiskverð yrði samið fyrir upphaf vertiðar á grundvelli gefins útfluíningsverðs og aflaspáa. Fiskverð yrði siðan endurskoðað á meðan á vertíð stendur, ef hinar gefnu forsendur breytast. Greiðslum í og úr sjóðnum ætti síðan að breyta eftir ástæðum, en greiðslur myndu koma frá og ganga til fiskvinnslustöðva. Sliknr tekjujöfnunarsjóður myndi auka hagkvæmni i rekstri sjávarútvegs, jafnframt því, að betra jafnvægis myndi gæta í hagkerfinu. Ástæðan er sú, að auðvelduð yrði öll áætlana- gerð útgerðarmanna og fiskvinnslustöðva í fjármálum og rekstri, vegna minni óvissu um tekjur. 2. „Auðlindaskattur" á sjávarútveg. Áður hefur verið um það rætt, hversu þung gjöld verðbólgan leggur á sjávarútveginn, þar sem saman fer fast gengi og verð- hækkanir innanlands. Réttlæta má einhverja sérskatta á sjávar- útveg, því að fiskistofninn við strendur íslands er helzta auð- lind okkar og þvi sanngjarnt að þeir, sem hagnýta hann, greiði fyrir. „Verðbólguskatturinn" er hins vegar óhagkvæmur og dreifist af handahófi í gegnum verðbólgukerfið. Með þeirri nýju stefnu i gengismálum, sem sett er fram hér að neðan, ætti auðlindaskattur á allan útflutning sjávarafurða að koma í stað vcrðbólguskattsins. Ef 25% auðlindaskattur hefði verið lagður á 1972, hefðu tekjur í sjávarúlvegi haldizt svipaðar og þær voru í raun, ef gengi hefði verið 112 — 115 kr. á bandaríkjadal í stað 84 króna. Tekjur af auðlindaskattinum hefðu numið 3,3 milljörðum kr. sem hefðu getað létt aðra skattabyrði á landsmönnum, til að bæta þeim þau auknu útgjöld, sem leitt hefðu af hinu lægra 119
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68