Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 55

Eimreiðin - 01.04.1974, Blaðsíða 55
EIMREIÐIN um og jafnvel skólum landsins, hefur þessi þróun engin vanda- mál í för með sér. Hún leysir einstaklinginn undan öllum kvöð- um, og því ætti að hraða henni sem mest. Fjölskylduna ber að leysa upp eða gera jafnréttháa annars konar sambúðarformi. Þjóðfélagið sjálft á að sjá um börnin og móta þau að kröfum sinum. Sú röksemdafærsla, sem notuð er í þessu máli, einkennist af hinni einstöku hugmynd múghyggjumanna, að skoðun þeirra sé alltaf alls kostar rétt, ef þeir geta sannað, að andstæð skoð- un (eins og þeir túlka hana) sé röng. Það er þreytandi að rök- ræða við menn, sem fara með gömul sannindi eins og um spán- nýjar hugmyndir sé að ræða. En þó skulum við gera okkur grein fyrir því, að strangt uppeldi getur verið til ills, að örva ber ungl fólk til að þroska sjálft sig, að samband, sem ekki felur í sér skuldbindingar við aðra, getur verið þeim til góðs. Ekki eru þessar staðreyndir þó til fyrirstöðu þeirri skoðun minni, að múgbyggja, eins og hún gengur lengst, er röng. Það er ómannúðlegt að losa ungt fólk undan ábyrgð. Sá er aumkunarverður, sem enga útrás fær fyrir trúarþörf sína og ekki eru gerðar fagurfræðilegar og siðferðislegar kröfur til. Mikil hætta er á því, að hann steypist í staðlað mót, sniðið að efnislegum og tilfinningalegum kröfum þjóðfélagsins. Sá, sem ekki er sérstaklega vel gefinn og fær ekki nauðsynlega mótun þeirra, sem þykir vænt um hann, týnir bráðlega hinu mann- lega. Einstaklingsþroski hans rýrnar, og tilfinningasambandið hverfur eða verður yfirborðslegt. Unglingurinn finnur ekki sjálfan sig, gerir sér ekki grein fyrir andlegum þörfum sínum. Hinni eðlilegu nauðsyn á mannlegum samskiptum verður ekki fullnægt. Unnt er að samræma hina andlegu fátækt félagslega og stjórn- málalega aðhæfðu lífi. Því miður eru mörg dæmi þessi í Sví- þjóð, að þetta hefur farið út í öfgar. Þar brýzt skortur einstak- lingsþroska fram í hættulegum flótta frá raunveruleikanum og í stjórnlausri leit að mannlegu sambandi, í algerri örvæntingu. Tölur, sem sýna drykkjuskap unglinga, eiturlyfjaneyzlu, sið- leysi, unglingaglæpi og sjálfsmorð í Svíþjóð, myndu ekki láta spámenn múghyggjunnar í friði, ef kreddur þeirra hefði ekki gert þá blinda og heyrnarlausa á staðreyndir. I þjóðfélagi okkar er tilhneigingin sú, að línur milli góðs og ills verða óskýrari, æ meiri áherzla er lögð á aðlögun manna að samfélaginu, en manngildi og mannleg samskipti eru að hverfa. Heilbrigðisþjónustan hefur orðið æ ómannlegri og vél- væddari eftir breytingar síðustu ára. Samband sjúklinga og 147
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68