Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1976, Blaðsíða 130

íþróttahús háskólans og kennsla í íþróttum
128
á skíðaíþróttinni meðal stúdenta þar sem
300 króna styrk frá Alþingi var varið til
kaupa á skíðum sem voru síðan lánuð stú-
dentum. Skíðaáhuginn náði hámarki á
árunum 1940-—1950 og unnu margar
nefndir á þeim árum að áætlunum um
byggingu skíðaskála. Ekkert varð að vísu úr
þeirri byggingu. Hins vegar var keyptur
skáli á Hellisheiði en þá virtist áhugi manna
skyndilega hafa dvínað, a. m. k. í bili, því
að skálinn var seldur skömmu seinna vegna
áhugaleysis stúdenta á því að notfæra sér
þá aðstöðu sem þar var boðið upp á. Áhugi
á skíðaíþróttinni hefur hins vegar vaxið að
nýju og er farið á skíði um flestar helgar
þegar veður leyfir.
Róðrarfélag hafði verið stofnað strax
1929 og var Hilmar Thors formaður. Þá
var talsverður áhugi á tennis og seinna
komu til sögunnar hnefaleikar og skylm-
ingar. Þessar íþróttir virðast þó ekki hafa
verið stundaðar að einhverju ráði a. m. k.
ekki nema tiltölulega stuttan tíma.
Benedikt Jakobsson kenndi í 10 ár á
vegum Iþróttafélags stúdenta áður en hann
varð fastráðinn íþróttakennari í háskólan-
um. í lögum um Háskóla íslands frá 1936
var gefin heimild til þess að setja fyrir-
mæli um að stúdent, er ganga vilji til prófs,
skuli áður hafa notið kennslu í íþróttum
ekki skemur en fjögur kennslumisseri. Það
var þó ekki fyrr en íþróttalögin komu til
sögunnar 1940 að stúdentaráð skipaði nefnd
í samráði við þáverandi rektor, Alexander
Jóhannesson, til þess að gera tillögur um
íþróttaiðkanir stúdenta. Nefndin lagði til
að leikfimi og sund yrðu gerðar að skyldu-
námsgreinum í háskólanum. Auk þess lagði
hún til að reist yrði íþróttahús svo að unnt
yrði að framfylgja leikfimisskyldunni og
búa stúdentum betri aðstöðu til íþrótta-
iðkana en þeir höfðu liaft. Tillögur þessat
virðast hafa hlotið samþykki strax og mot-
mælalaust þó að annað hljóð kæmi í strokk-
inn seinna þegar átti að framfylgja íþrótta-
skyldunni. Þessar tillögur marka vissulega
tímamót í sögu íþrótta innan háskólans
því að upp frá þessu, 1940-—41, er það
háskólinn sjálfur sem stendur fyrir íþrótta-
kennslu fyrir stúdenta en ekki aðeins
íþróttafélagið. Til þess að framfylgí8
íþróttaskyldunni þurfti ekki einungis að
byggja íþróttahús eins og áður er minnst
á heldur einnig að ráða íþróttakennara og
var Benedikt Jakobsson fimleikastjóri fast-
ráðinn sem íþróttakennari frá 1. maí 1942-
Það er líka mjög athyglisvert að í setn-
ingarræðu sinni árið 1942, þegar Jón Hj-
Sigurðsson verður rektor. segist hann vilja
leggja allt kapp á að bygging fullkomins
leikfimihúss nái fram að ganga. Husa-
meistara ríkisins hafði þá þegar verið falið
að gera uppdrætti að húsinu að tilhlutan
Alexanders Jóhannessonar og háskólaráðs-
Þetta sýnir hversu geysiþýðingarmikið það
var í augum forráðamanna háskólans 1
þá daga að nemendur hlytu ekki aðeins
andlega þjálfun heldur einnig líkamlega-
Enda segir Alexander Jóhannesson á ha-
skólahátíð 1939: „Ég lít þannig á að leggja
beri kapp á bæði andlega og líkamleEa
þjálfun hinna ungu stúdenta fyrstu W°
árin að loknu stúdentsprófi og að þe£ta
sé lífsskilyrði til þess að beina þeim á retta
braut."
Kveikjuna að íþróttaskyldunni er þ°
líklega að finna í grein sem Benjam>n
Kristjánsson, síðar prestur í Winnipefí’
skrifar árið 1926 nýkominn heim frá stu-
dentamóti í Lúbeck. Þar segir hann að
þýskir stúdentar hafi gert þá allsherjar-
samþykkt sín á millum að enginn skuli f®