Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1976, Síða 132

íþróttahús háskólans og kennsla í íþróttum
130
ingar og keppni. Húsið var einnig leigt
ýmsum skólum og voru tekjur af húsaleigu
notaðar til að standa straum af rekstri húss-
ins að nokkru leyti. Þessi ráðstöfun var
skiljanleg á meðan stúdentar voru fáir og
nýttu ekki húsið að fullu sjálfir. Verra var
að leigutökum skyldi ekki vera sagt upp
þegar stúdentum fjölgaði og þörf þeirra
fyrir afnot af húsinu óx.
Þegar ég kom að háskólanum 1967 sá
ég strax að þetta stóð eðlilegri þróun í-
þróttamála háskólans fyrir þrifum. Ég lagði
því allt kapp á að opna augu forráðamanna
hans fyrir því að stúdentar þyrftu að fá
íþróttahúsið algjörlega til eigin afnota.
Menn voru ekki alveg sáttir við það fyrst
í stað að missa húsaleigutekjurnar af þeim
ástæðum sem minnst er á hér að framan.
Einnig fannst mönnum erfitt að þurfa að
segja upp skólum sem höfðu leigt í húsinu
í fjölmörg ár svo að það var ekki fyrr en
1972 að stúdentar höfðu fengið algjöran
forgangsrétt að húsinu. Þeir voru ekki seinir
á sér að notfæra sér það og nýta salinn frá
kl. 8 á morgnana og fram til kl. 11 á
kvöldin. Þetta nægir þó engan veginn og
hefur því verið gripið til þess ráðs að taka
á leigu sali úti í bæ til þess að reyna að
fullnægja eftirspurn stúdenta eftir íþrótta-
tímum.
Auk salarleigunnar var annað atriði sem
hindraði æskilega þróun íþróttamála þegar
ég kom að háskólanum. Aðeins einn kenn-
ari átti að annast alla kennslu og voru
nemendur þá samt orðnir um 1300. Þetta
hafði það í för með sér að íþróttakennslan
miðaðist fyrst og fremst við þá sem áhuga-
samastir voru, einkum þá sem tóku þátt í
keppni. Eg setti mér það markmið að ná
til sem flestra en til þess að það tækist
þurfti ég að fá að ráða mér aðstoðarkennara
og auka fjölbreytni í vali íþróttagreina svo
að allir fyndu íþrótt við sitt hæfi. Forráða-
menn háskólans sýndu þessu góðan skilning
og veittu mér góðfúslega leyfi til þess að
ráða stundakennara að því marki er ég áleit
nauðsynlegt. Frá 1969 hafa því auk mW
starfað 4—6 kennarar við íþróttakennslu i
háskólanum og eru kenndar allar helstu
greinar íþrótta.
Kennslugreinar í íþróttum eru þessar:
— Leikfimi fyrir konur og karla. Kennar-
ar: Dana F. Jónsson og Valdimar Orn-
ólfsson.
— Blak kvenna og karla. Kennari: Halldor
Jónsson.
— Körfuknattleikur kvenna og karla.
Kennarar: Jón Óskarsson og Gunnar
Gunnarsson.
— Júdó fyrir karla. Kennari: Sigurður Jo-
hannsson.
— Þrekæfingar, lyftingar og skíðaíþrótt.
Kennari: Valdimar Örnólfsson.
Auk þess stunda stúdentar inikið sund,
innanhússknattspyrnu, badminton, borð-
tennis og handknattleik án þess að um
beina kennslu í þeim greinum sé að raeða-
Þá hafa verið haldin námskeið í frjálsuffl
íþróttum, glímu, dýfingum og skylminguffl-
Undirritaður hefur einnig haldið upP1
kennaraleikfimi frá fyrstu tíð og kennt
þeim undirstöðuatriði í blaki.
Yfirleitt sækja menn vel fastar kennslu-
stundir og í sumum greinum ágætlega,
einkum þegar haft er í huga að öllum er
frjálst hvort þeir eru með eða ekki. í viku
hverri sækja að meðaltali 1200—1500
manns íþróttatíma í íþróttahúsinu og 1
sölum sem teknir eru á leigu, að ótölduffl
þeim sem stunda sund á kostnað háskólans-
Fjöldinn allur af stúdentum er alltaf á bið-