Búnaðarrit - 01.01.1919, Side 83

BÚN A.Ð ARRI'J'
73
blendingsræktin er arðvænleg, t. d. milli ánna okkar,
og hrúta af bráðþroska, fallþungu, ensku kyni. Fyrsti
liðurinn verður miölungur, og því bæði bráðþroskaðri
og fallþyngri, en dilkur ærinnar hefði verið undan ís-
lenskum hrút. Vegna þessa er einblendingsræktin arð-
söm. En eiginleika-andstæðurnar eru hjer fleiri en þess-
ar tvær. Hve margar þær eru, skal jeg láta ósagt, en
vel getur verið að þær sjeu einar 20, svo einblending-
arnir innbyrðis gæti myndað um 1 miljón ólíkra ein-
staklinga í öðrum lið. Vist er það, að þær eru margar
myndbreytingarnar, sem fram koma á skepnunum í
öðrum lið, alt eftir því hvaða vísirar hafa verið i kyn-
sellunum sem sameinuðust. Það er þetta — þessar
mörgu myndbreytingar í öðrum liðnum — sem þeir eru
hræddir við, sem ekki vilja lofa okkur að flytja sauðfje inn
í þessu skyni. Þeir trúa því ekki, að bændur skilji arf-
gengislögmálið svo vel, að þeir lógi öllum einblending-
unum, trúa ekki öðru en að þeir láti bæði fallega hrúta
og gimbrar lifa af þeim, og geri þeir það, þá kemur
annar liðurinn, með öllum sínum margbreyttu myndum.
En við, sem betur treystum bændunum, trúum þeim
mörgum hverjum til þess.
Svipað má segja um ýmsa aðra kynblendinga, þar
sem fyrsti liðurinn er miðlungur. Þeir eru oftast góðar
notkunar-skepnur. Miðlungur t. d. undan Jersey-nauti
og íslenskri kú, mundi bæði mjólka meiri og feitari
mjólk en islensku kýrnar gera o. s. frv.
Og fyrir álla þá, sem skilja arfgengis-lögmálið, er öll
slílc blöndun hættulaus með öllu, en til þess að hítn megi
vera öllum frjáls, þarf trygging fyrir því, að blöndunin
geti elclci orðið misbrúkuð oy innlendu Icynin eyðiVágð.
Geta verður þess. að oft er Mendel’s-lögmálið mjög
samsett, og mikið flóknara en dæmi þau, sem jeg hefi
tekið og tilfært hjer að framan. Og enn flóknara verður