Dvöl - 01.01.1941, Blaðsíða 73

Dvöl - 01.01.1941, Blaðsíða 73
dvöl 67 „Amor66 og* .,Jehova4í Ettir Mariin Andersen-Jiexö Sigurdur Helgason þýddi ÞaÖ voru fimm eða sex uxar á ýmsum aldri í hjörö minni. Ég var stoltur af þeim, því að enginn hinna smaladrengjanna hafði yfir uxum að ráða. Og þeir voru vara- sjóður húsbóndans. Þegar þeir voru orðnir feitir og höfðu náð sæmilegum þunga, voru þeir send- ir burtu með gufubátnum eða seldir i skip, sem komu inn á höfnina til þess að kaupa sér mat- væli. Og þessi æfintýralegu ör- lög, sem biðu þeirra, gerði þá dá- htið sérstæða í sinni röð. Að útliti voru þeir líka allt öðru vísi en hinir gripirnir, og mikið stærri en kýrnar — hinir stærstu heirra slöguðu hátt upp í nautið, sem alltaf stóð bundið heima á hásnum. En í vexti voru þeir mjög ölíkir honum. Bolinn var þungur °8 lágreistur, en uxarnir háfættir; það var eins og þeirra fyrirferðar- ^ikla skrokki hefði verið lyft upp á stoðir. Uxarnir báru nöfn eins og kýrn- ar. Sá stærsti þeirra hét Amor. Hann var ferlíki mikið. Þegar skepnurnar voru á beit, gnæfði Amor upp úr hópnum, og ósjálf- rátt varð hann forystudýrið, sem öll hin dýrin skipuðu sér um. Ekki veit ég, hvernig hann hef- ir fengið þetta glannalega nafn sitt. Ég setti það ekki í samband við neitt sérstakt og veit ekki til, að aðrir á bænum gerðu það held- ur. Ekki var hann áleitinn að neinu leyti. Það var að sjá, að hann lifði til þess eins að jórtra; aldrei komst hann úr jafnvægi. — Ef ég varð að berja hann fyrir hitt eða þetta, þá lokaði hann aðeins augunum. Hann var albróðir bolans heima. En ólíkari skepnur er erfitt að' hugsa sér. Bolinn var hættulegur öllum, nema mér. í mínum augum var málið þannig vaxið, að allir voru hræddir við hann, nema ég. Þó að Hans Olsen væri búinn að vera lengi fjósamaður, þá þorði hann ekki að leysa nautið, þegar smábændurnir úr bænum voru að koma um matmálstímann með kýr, sem þurftu bola. Kýrin var bundin við hring í múrnum, og enginn, hvorki maður né skepna, mátti vera í fjóshlaðinu. Inni stóö bolinn drynjandi, stiklandi og snörlandi. Hann var eins og hlað- in fallbyssa,ogþað þurfti lag tilþess að leysa hann, án þess að verða kastað óþyrmilega til hliðar eða troðinn undir. Ég hélt mig þeim megin við hann, sem frá fjósdyr-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104

x

Dvöl

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.