Dvöl - 01.01.1946, Side 56

54
DVÖL
hafði leyfi frá þjónustu sinni við
ílugstöðina í Uppsölum einu sinni
í viku, og við fundumst hverju
sinni. Ég gaf mig honum nærri
alltaf, en án þess að hafa af því
nokkra fróun. í apríl skildi með
okkur. Og í maí kom hinn rétti.
Sá sem ég vona og trúi, að verði
maðurinn minn innan skamms.
Það var dans á Skansinum maí-
kvöldið, sem ég hitti hann í fyrsta
sinn. Hann fylgdi mér heim að
garðshliðinu, en allt í einu greip
okkur hræðsla, bæði tvö. Hvernig
á því stóð, veit ég ekki, en ég hljóp
upp stigaþripin og fleygði mér á
rúmið. Okkur gafst ekki einu sinni
ráðrúm til að kveðjast. En við höfð-
um ákveðið stefnumót næsta laug-
ardag. Þá nótt urðum við þess vís,
að við vorum sköpuð fyrir hvort
annað. Og nú erum við trúlofuð
síðan í ágúst. Hann er verkfræð-
ingur og fyrsti raunverulegi karl-
maðurinn, sem ég hef fyrirhitt.
Hin tvítuga dansmær verður
dreymin i augum. Ég þarf ekki,
að vera úr hófi sterkur í sálar-
fræðinni til þess að sjá,- hve hlýtt
og innilega hún hugsar til unnusta
síns. En ... skyldi hún fá haldið
honum? Það verður enginn hægð-
arleikur fyrir hana að stífa sig af
öllum piltunum, sem hún hefur
hitt í dansinum. Preistingarnar
eru miklar.
Nú hef ég sjálf atvinnu, sem
mér' fellur prýðilega, heldur Ellen
sögu sinni áfram. Ég er gjaldkeri
hjá litlu fyrirtæki. Launin eru há.
fyrir starf mitt fæ ég 325 krónur
á mánuði, og af þeirri upphæð
legg ég — já, nú blygðast ég mín
einu sinni enn — 40 krónur í heim-
ilið. Lausleg skýrsla um útgjöld
mín er á þessa leið:
Legg í heimilið 40.00
Miðdegisverður og kaffi 75.00
Hársnyrting 15.00
Föt 105.00
Súkkulaði 10.00
Púður og krem 5.00
Skemmtanir 30.00
Ýmislegt 20.00
325.00
í ýmsum útgjöldum felast til
dæmis lottubúningur, bílferðir á
bazara og þess konar, þar sem ég
hjálpa til.
Fræðslu um kynferðismál'hef ég
aflað mér sjálf með því að lesa
um þau og spyrja stallsystur mín-
ar, en nú upp á síðkastið hef ég
einnig leitað til mömmu í þeim
efnum.
Einu sinni — það eru ekki nema
tvö ár síðan — átti ég stallsystur,
sem mér gazt mjög vel að. Hún
var vingjarnleg, yfirlætislaus og
bauð af sér góðan þokka. En dag
nokkurn fékk ég illan bifur á henni.
Lögreglukona sótti hana í danshús
hér í borginni, og daginn eftir
frétti ég, að piltur hefði kært hana,
vegna þess að hún var með lek-
anda Mér ógnaði þetta, en þó var
það ekki neitt á móti því, sem ég