Frjáls verslun


Frjáls verslun - 01.03.2004, Síða 90

Frjáls verslun - 01.03.2004, Síða 90
Hofðaborg hin nýja, Borgartún 21. Höfðaborg hin nýja Eitt fyrsta húsið af hinum nýju stórhýsum við Borgartún er Höfðaborg, hús sem margar ríkisstofnanir fengu aðsetur í. Nafnið Höfðaborg hefur vakið athygli, ekki bara vegna þess að fremur óalgengt er að hús fái nafn, heldur einnig vegna þess hvert nafnið er. „Það lágu nokkrar ástæður fyrir þessari nafngift," segir Haukur Ingibergsson, forstjóri Fasteignamats ríkisins. „í fyrsta lagi er húsið byggt á svipuðum stað og íbúðahverfið sem nefnt var Höfðaborg og byggt var fyrir efnalitlar Ijölskyldur upp úr stríðinu. Einnig var verið að hugsa til þess að þetta er hús sem hýsir margar ríkisstofnanir. Ekki væri gott ef það væri t.d. kennt við einhverja eina þeirra og svo er húsið í næsta nágrenni við Höfða. Höfðaborg er og verður eitt af kennileitum borgarinnar hér eftir, enda er húsið áberandi í götumyndinni." 33 Gamla Höfðaborgin Aárum síðari heimsstyijaldarinnar höfðu bæjaryfirvöld í Reykjavík þungar áhyggjur af húsnæðis- og bygg- ingamálum höfuðstaðarins. Mikil húsnæðisekla var og fólk streymdi til bæjarins úr öllum landshlutum. í byijun september árið 1941 samþykkti bæjarstjórnin að hefja byggingu 100 bráðabirgðaíbúða og var flutt inn í þær fyrstu um jólaleytið 1941. Þetta var upphafið að Höfðaborginni. Ibúðirnar urðu samtals 104, einlyft timburhús, byggð í lengjum þar sem voru að jafnaði 4-6 íbúðir saman. í húsin fluttu stórar Jjölskyldur þó íbúðirnar væru litlar, þær stærstu um 39 fm að stærð. Árið 1942 bjuggu í Höfðaborg- inni nærri 600 manns. Þetta þótti þó lúxushúsnæði miðað við það sem margir komu úr. Haft var eftir ungri húsmóður: „Stofurnar eru sæmilega rúmgóðar og þótt við verðum hér sex í heimili held ég að það blessist," en hún var þá að flytja inn í tveggja herbergja íbúð skömmu fyrir jólin 1941. Eins og oft vill verða með bráðabirgðaúrræði, stóð Höfðaborgin mun lengur en áætlað var og var síðasta húsið ekki rifið fyrr en árið 1974. S3 (Heimild: Undir bárujárnsboga eftir Eggert Þór Bernharðsson sagnfræðing). 90
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100

x

Frjáls verslun

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Frjáls verslun
https://timarit.is/publication/282

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.