Teningur - 01.05.1987, Blaðsíða 5

Teningur - 01.05.1987, Blaðsíða 5
langað til að líkna þessu fólki með smá- mynt þótt hann grunaði að tilfinningin sem það veitti væri líkamlegur unaður af svipuðum toga og hríslast um mann sem vinnur nokkra upphæð í spilakassa. En þegar hann var að fara heim á hótelið sitt eina nóttina hafði hann gengið framhjá manni sem stóð og laut höfði ofan í stein- bekk og kreppti hnefana eins og hann þyrfti á allri sinni sjálfstjórn að halda til að glenna þá ekki og skammt frá lá dúkku- haus með augun glennt og opinn munn og þegar hann gekk upp stigann í hótel- inu hafði hann hugsað: það er ég sem læt marra í stiganum, það er ég sem finn kryddlyktina frá klósettinu. Áður en hann sofnaði hafði hann setið lengi á rúmstokknum í öðrum sokknum og engu öðru og nærbuxurnar voru flæktar um annan fótinn. Hann hélt á hinum sokknum. Hann horfði ágult veggfóðrið. Hann hugsaði: það sem ég sá voru mann- leg örlög, ég verð að finna það. Hann ráfaði um þorpið í tvo tíma og sá fátt nema polla og stór ferköntuð hús sem virtust yfirgefin. Fyrir gluggum voru gardínur sem hann sá ekki bærast. Hann grunaði að þar inni leyndist fólk. Hann sá hvorki fjöllin né hafið. Það varköld gjóla en hann sagði við sjálfan sig að sér væri ekkert kalt og hann trúði sér. Hann fór inn í verslun til að kaupa tannkrem. Þetta var kjörbúð og hann þurfti lengi að leita áðuren hann fann það við hliðina á royalbúðingum. Tvær kon- ur voru að versla auk hans. Þær höfðu báðar lagt allar vörurnar sem þær ætluðu að kaupa á afgreiðsluborðið á meðan þær voru að leita að fleiri vörum og hann mátti því bíða. Afgreiðslustúlkurnar voru tvær. Þær þögðu. Þegar konurnar komu aftur hvor úr sinni áttinni fóru þær að tala saman. Hann skildi ekki samræð- urnar. Önnur þeirra var drukkin. Það snarthann. Hann sat hjá móður sinni í klukku- tíma. Gardínurnar fyrir gluggunum hjá henni voru brúnar. Þær löfðu framan við Sigfús Daðason GULLÖLD Þá hugsað til Virgils. Villimannlegir siðir fortíðarinnar á vogarskál móti siðprýði framtímans. Fagrar hugsanir, viðkvæmni býjabónda. Ógnar-veldi Kartagó jafnað við jörðu fyrir löngu. Grikkir sigraðir sjálfum þeim til bjargar. Ósigranlegir Grikkir. Condere Romam. Jafnvægið. Hugljúfinn. Hjarðmannasælan. Mjög fagrir mjög stilltir og mjög grimmir herrar heimsins hugsuðu sér til hreyfings.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Teningur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Teningur
https://timarit.is/publication/820

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.