Teningur - 01.05.1987, Blaðsíða 3

Teningur - 01.05.1987, Blaðsíða 3
Vindhögg eða vítakast? Þrjár athugasemdir í DV þriðjudaginn 14. apríl birtist rit- dómur Arnar Ólafssonar um Tening. Rit- dómurinn verður að teljast tiltölulega hliðhollur tímaritinu og er ekkert nema gott eitt um það að segja. Þó eru nokkur atriði sem gera má athugasemdir við. Þau má flest skrifa á sjónarhól ritdómarans, sem er sjónarhóll fflabeinsturnsins við bakkann á straumi tímans, og þeir sem á honum standa gera sér ekki alltaf fulla grein fyrir því hvað þeir eru að tala um þegar út á er komið. Fyrsta atriðið, sem hér verður vakið máls á, varðar dóm hans um myndlistarefni blaðsins, annað efn- isval þess, hið þriðja umsögn hans um rekstur þess og útgáfutíðni. Ritdómarinn telur að mest skorti á góða ritstjórn í myndlistarefni blaðsins. Það efni segir hann að sé skrifað af myndlist- armönnum sem taki viðtöl við myndlist- armenn og útkoman sé stundum aðeins fyrir innvígða. Það má vel vera. En hon- um sést yfir að nákvæmlega sömu sögu má segja um bókmenntaefnið. Þar eru á ferðinni bókmenntamenn sem taka viðtöl við bókmenntamenn og útkoman verður stundum aðeins fyrir innvígða: þá sem hafa lesið verk viðkomandi höfundar. Munurinn er eingöngu sá að ritdómarinn er í þessum hópi, en ekki hinum. Ef hann hefði sjálfur verið í myndlistarhópnum hefði hann vafalaust viðhaft sömu orðin - um bókmenntaefnið. Það er að vísu rétt, að stuttar greinargerðir sem ætlaðar væru lesendum sem ekki eru „inni" í mál- unum mættu að ósekju vera fleiri, og skal ritdómaranum þökkuð sú ábending. En tímaritið er nú einu sinni ætlað þeim sem hafa áhuga á efni þess, en ekki hinum sem láta sig það engu skipta. Annað atriðið varðar glósur ritdómarans um efnisval tímaritsins. Um það segir hann að ritið hljóti að „búa að verulegu leyti að því sem menn koma ekki út ann- ars staðar". Aukþess telurhann ritstjórn- ina ekki nógu virka. Þessi orð hans er ekki hægt að túlka öðruvísi en svo, að Teningur geti ekki verið neitt annað en annars eða jafnvel þriðja flokks tímarit. Við hvaða „efnisleg" rök styðst nú þessi skoðun hans? Heldur maðurinn virki- lega, að viðtölin, sem ritstjórnin hefur tekið, séu þess eðlis að hún hafi ekki komið þeim út annars staðar? Heldur hann að grein Helga Þorgils Friðjónsson- ar og erindi Magnúsar Pálssonar séu í Teningi af því að þeir hafi með engu móti getað komið þeim út annars staðar? Heldur hann að sögur Thors Vilhjálms- sonar og Einars Kárasonar, ljóð Þórarins Eldjárns og Braga Ólafssonar, grein Keld Jörgensens, svo dæmi sé tekið, séu í Teningi af því þessir menn hefðu engan veginn getað komið þeim á framfæri ann- ars staðar? Af hverju segir hann þá að tímaritið hljóti „að verulegu leyti að búa að [efni] sem menn koma ekki út annars staðar"? Þriðja atriðið varðar athugasemdir rit- dómarans um rekstur tímaritsins og útgáfutíðni. Það er eins og maðurinn haldi að ritstjórnin hafi ekkert annað að gera en sitja auðum höndum á kaffihús- um miðbæjarins. „Lágmarkskunnáttu í fjármálum" til þess að „þetta ágæta menningartímarit komist til almennings" segir hann ritstjórnina vanta. Til hvaða almennings? Teningur hefur ákveðnu miðlunarhlutverki að gegna fyrir áhuga- menn um listir og bókmenntir og er ekki ætlað neitt annað. Að flytja öllum almenningi menningarefni er í verka- hring dagblaðanna og það hefur aldrei staðið til að hasla sér völl á þeim vett- vangi. Hitt vita þeir sem eitthvað hafa komið nálægt útgáfu tímarita af svipuð- um toga og Teningur, að slfk rit verða ekki rekin á sama grundvelli og mörg önnur tímarit. Auglýsendur eru langt frá því að vera hrifnir af viðskiptum við menningartímarit, ekki síst ef þau eru ný af nálinni eins og Teningur, jafnvel þeir sem koma nálægt menningarmálum. Eða talar ritdómarinn kannski af áratuga reynslu af öflun og innheimtu auglýsinga á vegum menningartímarita? Tímarit eins og Teningur verða því fyrst og fremst að reiða sig á stuðningsmenn sína, áskrifendurna. Og áskrifendurnir eru fáir og prentkostnaður hár, því verður ekki neitað. En þeir eru þó nógu margir til þess að ritið eigi að geta komið út og staðið undir prentkostnaði óháð auglýs- ingamarkaðnum - að því gefnu að áskrif- endurnir greiði gíróseðlana sína. En eins og alkunna er tekur oft sinn tíma að inn- heimta gíróseðla og útgáfutíðnin verður þar af leiðandi að ráðast af því fjármagni sem fyrir hendi er hverju sinni. Það er líka vitað að sumir gagnrýnendur og list- fræðingar lyfta ekki litlafingri nema skoða fyrst tölurnar í gjaldskrá stéttarfé- laga sinna. Þeir vinna ekkert ókeypis. Þeir eru því ekki réttu mennirnir til þess að fara háðsyrðum um þá sem hafa lagt fram vinnu sína endurgjaldslaust í þeirri von að það væri þó skömminni skárra að gera eitthvað heldur en nöldra með hend- ur í vösum yfir því að enginn geri neitt. Gunnar Harðarson
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Teningur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Teningur
https://timarit.is/publication/820

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.