Ritmennt - 01.01.2002, Síða 24

Ritmennt - 01.01.2002, Síða 24
OGMUNDUR HELGASON RITMENNT 'í^' 14G I En þó var hann lmgsjúkury er hann slepti henni^úr_ jaSný sér. *Og W|_cr ros lijarta þíns lekin að fölna, og eldur þess að kulna?* \ , ^spurðu ekki um það,* mælji hún. ^,Vor- kendu afceins því hjartay serfW hefuþþmist máttinn til að elska; .tildci til að heldur til að elska heitt,L_j______? /dímyndaðu þér, að þú hefðirÓrííst afl þilt, svo ## þú gætir ekki faðmaðmig og þrýst mér að brjósti þér, aðbcins hfFjnírgeetffr’ lyft handleggjunum ofurhægty og lagt þá að mitti mér, máttlausa, eina=og dauða limi. pætti þér það ekki sárt, og þó langaði þig svo mikiðgsvn-mikið,4il að þrýsta mér að híjftPte þér? Nei/spurðu ekki hvers vegnal Vorkendu mér/ og reyndu að elska mig emi mejsa; þeim mun meira/ sem jtentarr' ír ást min# *-r ó-f*r .........................* 1 - Vorkendu að rins vesalings kulnaða hjart- anug sem langar til þess að elska heitt, en hefur mist máttinn til þess.** Hún fékk ckka/ og IMrtt grét í faðmi hans, og það var ein^jig táraflóðið ykist við það^f að hann reyndi að kyssa þaS burt. Svo hætti hún að gráta um stund/j en mælti: 147 vnð niAiOi.ifui- aU^f-fiinHint faðm- ur þinn kaldur. pegar þú hefur lialdið mér í' hormm, hefi-eg-okkerl fundið, -nema liörð og- óþjál fötin — ó, það er hjartað mitt, kuluaða, líflilla hjartað mitt, sem engan yl goto-fundið lengur rr. ;“-t>g nú liélt liún grátinum áfram, mcðan hann rcyndf með öjjmu~þt-im feguistu urðunTr srm-hann-átti tik-að-samifæru h:i 11armm ásTTrtnn. Hann elskaði hana heitara en hjarlað : slnu LWwiLhrjóstt, 4% licitara cn nokkur/mað- ur í heiminum gat elskað. þú gætir fundið ást mína, live heit hún er. pá lilytirðu að elska mig meira,’**’ mælti liann. ^Fg nkiilltlmða--mig úr fotun- iniTiTnn i lnfn jTrr^l^leggja eyrað við bert brjóst mitt, ef þú kyn'riir að geta fundið ást- ina i hjartaslögum mínumi**" Og hann ætlaði að rífa frá sér fötin, en þá hljóp hún úr fangi lians, og hætli skyndi- lega að gráta. ^Nei, Ari! Nei, Ari, það var eins og henni hrysi hugur við því^að sjá bert brjóst hans. Ef lil vill minntist hún blíðra sumar- kvölda^er þau Randver höfðu dvalið saman uppi til fjalla, og lagt nakin brjóstin hvert upp að öðru, og látið hörpur hjartna sinna slá í samhljómi, en hreinasta ástin/ og hclg- Landsbókasafn. Opna úr 1. prentun Barns náttúrunnar með breytingum fyrir 2. prentun. ar merktir saman að mestum hluta með hlaupandi tölum sem eru að lengd nokkurn veginn ígildi lokagerðar þess handrits sem síðan var prentað. Við endurútgáfur, einkum 2. útgáfu, hef- ur Halldór gjarnan endurskoðað verk sín, þó aðallega elstu sögurnar. Hann hefur þá yfir- farið upphaflega prentun og fært inn breyt- ingar. Er hér enn að verki hið ritnæma ná- kvæmnisslcáld sem í engu hlífir sjálfu sér við fagurfræðilegum umbótum á textanum. Besta sýnishorn um vinnubrögð hans af þessum toga er fyrsta útgefna skáldverkið, Barn náttúrunnar, sem mikið hefur verið 20
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186
Síða 187
Síða 188
Síða 189
Síða 190
Síða 191
Síða 192
Síða 193
Síða 194
Síða 195
Síða 196
Síða 197
Síða 198
Síða 199
Síða 200

x

Ritmennt

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Ritmennt
https://timarit.is/publication/859

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.