Læknablaðið : fylgirit - 01.06.1996, Page 35

Læknablaðið : fylgirit - 01.06.1996, Page 35
LÆKNABLAÐIÐ 1996; 82/FYLGIRIT 31 31 QIO (Ubiquinone QIO) er coenzým sem gegnir lykilhlutverki í orkubúskap frumunnar, það er mevalonatafleiða (HMG-CoA) efni samsett úr ísó- prenoid einingum. Rannsóknir benda til þess að styrkur QIO geti haft afgerandi áhrif á hraða raf- eindaflutnings og þar með myndun orkuríkra fos- fata. Nýlega hefur verið sýnt fram á að styrkur QIO er á sama bili og Km fyrir þá redúktasa og oxíðasa sem nota það sem hvarfefni. QIO er andoxunarefni í blóði og vefjum. Vefjagigt er sjúkdómur sem einkennist af minnk- uðum vöðvastyrk og útbreiddum stoðkerfisverkjum og hefur það ýtt undir rannsóknir á vöðvum sjúk- linga og efnaskiptum. Ýmsar efnagreiningar á enzýmum, orkuríkum fosfötum, niðurbrotsefnum og mælingar á súrefnisupptöku hafa verið gerðar. Niðurstöður eru mjög misvísandi og ósamstæðar. QIO hefur ekki áður verið mælt í vefjum vefjagigtar- sjúklinga. Við höfum þróað áreiðanlega aðferð til mælinga á QIO í blóðvökva og verður hún kynnt. Mælingar í vöðvum eru gerðar með aðferð Edlunds. Báðar að- ferðir byggja á HPLC tækni með UV-ljósmælingu. Mælt er heildar QIO eftir að Ubiqinol hefur verið oxað með kalíum-hexacýanoferrati. Buffruð lausn af perklórati er notuð til fellingar á prótínum fyrir útdrátt. Við útdráttinn er notaður eter og leifin leyst upp í 2-própanóli. Ubiquinone Q9 er notað sem innstaðall. Endurheimtur (98%) og markvísi (C.V.= 6,5%) aðferðarinnar eru með ágætum. QIO er mjög fitusækið og ferðast í blóðvökva í lipóprótínum eins og kólesteról. Marktæk fylgni fannst á milli kólesteróls og QIO í plasma. Meðal- styrkur QIO f plasma mældist 0,78pg/ml fyrir konur og 0,71pg fyrir karla og er það svipað og aðrir hafa fundið. Niðurstöður úr blóði og vöðvum vefjagigtar- sjúklinga og samanburður við heilbrigða verða kynntar. E-41. Hjartaómun á ósæðarrót og himnuhluta sleglaskiptar í sjúklingum með hryggikt Jón Atli Árnason, Ashvin K Patel, Peter S Rahko, Walter S Sundstrom Frá gigtardeild og hjartadeild Háskólasjúkrahússins í Madison, Wisconsin, USA Aðferð: Áhrif hryggiktar (spondylitis ankyl- opoietica) á hjarta voru metin með skoðun, hjarta- ritun og tvenns konar hjartaómun, um brjóstvegg og um vélinda. Ástandi ósæðarrótar og sleglaskiptar var einkum gefinn gaumur. Þrjátíu og tveir karl- menn voru í upphafi skoðaðir en 11 höfnuðu síðar þátttöku eða mættu ekki. Ekki var talið óhætt að framkvæma hjartaómun um vélinda á sjö þátttak- endum vegna slæmrar heilsu þeirra og á fjórum vegna stífs háls, sem talið var að gæti aukið áhættu við skoðunina. Hjartaómun um vélinda var reynd á 10 þátttakendum og framkvæmd án vandkvæða á níu. í viðmiðunarhópi voru 13 karlmenn með krans- æðaþrengsli. Allar ómskoðanir voru lesnar af hjarta- lækni sem ekki vissi um sjúkdómsgreiningu. Niðurstöður: Af þeim níu þátttakendum sem at- hugaðir voru með báðum hjartaómunaraðferðum höfðu fimm haft liðbólgur utan hryggjar og fjórir bólgu í lithimnu auga. Meðal sjúkdómstími var 29 (11-50) ár. Enginn þátttakenda var með annars eða þriðja stigs hjartsláttartöf en meðal PR bil var 171 ms (hjá viðmiðunarhópi 158 ms). Vídd ósæðarrótar var svipuð hjá báðum hópum en fremri ósæðarveggur var þynnri í sjúklingum með hryggikt, 0,25 cm á móti 0,47 cm hjá viðmiðunarhópi (p=,016). Aftari ósæð- arveggur var þykkri og með bjartari óm en fram- veggur í 17 af 29 sjúklingum með hryggikt en hjá fjórum af 13 úr viðmiðunarhópi. Ósæðarlokuleki greindist með hjartaómun um brjóstvegg hjá 10 af 29 hryggiktarsjúklingum. í átta af þeim níu sjúklingum með hryggikt sem skoðaðir voru með hjartaómun um vélinda reyndust vefir neðan ósæðarloku vera þykkri og með bjartari og ójafnari óm en hjá viðmið- unarhópi. Þessi óeðlilega ómgerð náði inn í himnu- hluta sleglaskiptar. Ályktun: Óeðlileg ómgerð, sem samrýmist band- vefshersli, sást í ósæðarrót og sleglaskipt sjúklinga með hryggikt, einkum með hjartaómun um vélinda. Notkun þeirrar aðferðar gæti varpað ljósi á áhrif hryggiktar á hjarta og leitt til greiningar fyrr en með öðrum aðferðum. E-42. Áhrif mataræðis til Iækkunar á blóðfítum og mismunandi virkni blóðfítulækkandi lyfja Sigríður Ólína Haraldsdóttir, Gunnar Sigurðsson Frá lyflœkningadeild Sjúkrahúss Reykjavíkur, göngudeild Landspítalans fyrir blóðfitumœlingar Tilgangur rannsóknarinnar var að kanna virkni tveggja blóðfitulækkandi lyfja af flokki HMG-CoA reductasa hamlara, simvastatíns og fluvastatíns hjá hjartasjúklingum og hvaða áhrif breytt mataræði hefði til lækkunar á kólesteróli hjá þeim. Rannsóknin var gerð samtímis á íslandi, í Finn- landi og Noregi og 113 einstaklingar á aldrinum 35- 70 ára tóku þátt. Hér á landi voru send bréf til hjartasérfræðinga á Landspítalanum og Sjúkrahúsi Reykjavíkur og þeir beðnir að vísa sjúklingum í rannsóknina. Hluti hópsins hafði legið á hjartadeild Sjúkrahúss Reykjavíkur. Allir voru með staðfestan kransæðasjúkdóm, kólesteról á bilinu 5,5-8,0 mmól/1 og þríglýseríða undir 2,5 mmól/1. í fyrstu heimsókn voru gefnar ráðleggingar varðandi kólest- erólsnautt fæði og árangur hvað varðar blóðfitur metinn eftir átta vikur. Þá tók lyfjameðferðin við. Rannsóknin var tvíblin, allir sjúklingarnir fengu virkt lyf í 16 vikur. Gefið var simvastatín 20 mg/dag eða fluvastatín 20 mg/dag. Eftir 10 vikur var

x

Læknablaðið : fylgirit

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Læknablaðið : fylgirit
https://timarit.is/publication/991

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.