Morgunblaðið - 01.05.2013, Blaðsíða 28

28 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 1. MAÍ 2013
✝ Lára Vals-dóttir fæddist í
Vestmannaeyjum
9. ágúst 1983. Hún
lést í Reykjavík 15.
apríl 2013.
Foreldrar henn-
ar eru Védís Gunn-
arsdóttir, f. 6.4.
1951 og Valur
Magnússon, f. 13.2.
1954. Systur henn-
ar eru Eva, f. 21.1.
1976, hennar maður er Bjarni
Valur Einarsson, f. 9.10. 1973,
þau eiga tvö börn og Anna, f.
4.10. 1977, hennar maður er
Valdimar Helgi
Pétursson, f. 31.8.
1976, þau eiga þrjú
börn.
Að loknu stú-
tentsprófi árið 2001
flutti Lára til
Reykjavíkur, hún
lærði næring-
arfræði við HÍ og
tók meistaragráðu í
Ástralíu í því fagi.
Hún var starfs-
maður á Landspítalanum þegar
hún lést.
Útför Láru fór fram frá Foss-
vogskirkju 19. apríl 2013.
Þú gengin ert hugglöð á frelsarans
fund
og fagnar með útvaldra skara,
þar gleðin er eilíf, þar grær sérhver
und.
Hve gott og sælt við hinn hinsta blund
í útbreiddan faðm Guðs að fara.
Nú kveðja þig vinir með klökkva og þrá
því komin er skilnaðarstundin.
Hve indælt það verður þig aftur að sjá
í alsælu og fögnuði himnum á,
er sofnum vér síðasta blundinn.
(Hugrún.)
Hún Lára er dáin. Hvílík
harmafregn. Elsku litla Lára
mín. Þú varst svo falleg og vel
gefin. Ég var svo glöð þegar þú
gafst þér tíma til að heimsækja
mig að lokinni Ástralíudvöl og
eftir að þú hafðir ferðast um hálf-
an heiminn að heimsækja kunn-
ingja þína, sem eflaust voru
yngri og skemmtilegri en gamla
frænkan þín í Danmörku. Við átt-
um saman indæla daga í septem-
ber sl. ár. M.a. hjóluðum við út í
skóg að leita að ætisveppum og
gengum í hringi og kíktum bara
niður í jörðina. Allt í einu upp-
götvuðum við að við vissum ekki
hvar við höfðum skilið reiðhjólin
eftir. Við gengum um stund og
hlógum að sjálfum okkur fyrir
aulaskapinn. Auðvitað fundum
við hjólin aftur og fórum hlæj-
andi heim án þess að finna
sveppi. Svo ætlaði ég að vera hjá
þér í íbúðinni á Íslandi einhverja
daga í maí nk.
En skyndilega hefur allt
breyst. Hún Lára okkar er horfin
úr þessum heimi. Við vissum að
stundum var lífið þér erfitt, en í
einfeldni okkar héldum við að þú
værir komin yfir verstu kaflana.
Þú varst komin með háskóla-
menntun og vinnu við þitt fag.
En enginn veit hvað undir
annars stakki býr og ég veit að
foreldrar þínir og systur voru bú-
in að standa með þér gegnum
margar erfiðar stundir og alltaf
tókst þér að vinna þig upp aftur.
Öll orð eru of fátæk til að heiðra
minningu þína.
Sofðu vært, sofðu rótt
hina síðustu nótt.
Burt úr þjáning og þraut
þú ert svifin á braut.
Vakir vinur þér hjá
hann mun vel fyrir sjá.
Sofðu vært, sofðu rótt
hina síðustu nótt.
(Jón Sigurðsson frá Kaldaðarnesi.)
Hinsta kveðja frá,
Ragnheiði og Jan.
Nú er hún fallin frá okkar
kæra vinkona.
Við kynnumst fyrst sex ára
gamlar. Þá erum við nýfluttar á
Nýjabæjarbrautina, komnar úr
miðbænum og erum vinalausar í
austurbænum. Við hittum hana
þegar við fórum út að hjóla og
lékum okkur saman. En börn spá
ekki mikið í það hvað nýr leik-
félagi heitir eða hvar hún á
heima. Nokkrum dögum síðar
sáum við gult hjól fyrir utan hús í
götunni. Við vorum sammála um
að þetta hafi verið hjólið sem
skemmtilega stelpan átti og mön-
uðum hvor aðra til að hringja
dyrabjöllunni og athuga hvort
hún væri heima. Þá komumst við
að því að stelpan hét Lára.
Frá þeim degi hefur hún verið
stór partur af okkar lífi. Við vor-
um óaðskiljanlegar á grunnskóla-
árunum og áttum óteljandi
stundir saman eftir þau.
Nú er hún fallin frá, stelpan á
gula hjólinu. Það er erfitt að átta
sig á því að hún er ekki lengur til
staðar, því það eru fáir sem
þekkja okkur betur en hún.
Elsku Lára, það er sárt að
hugsa til þess að við getum ekki
hist lengur og átt góðar stundir
saman. Þú hefur reynst okkur
eins og systir frá fyrstu kynnum.
Við vitum að mamma hefur tekið
vel á móti þér þarna hinum meg-
in.
Hvíldu í friði.
Þínar vinkonur,
Steinunn Lilja og
Sigríður Bríet.
Elsku Lára okkar.
Það er með mikilli sorg og
trega í hjarta að við vinkonurnar
setjumst niður og skrifum þessi
kveðjuorð til þín.
Frá því að við kynntumst fyrst
í barnaskóla varst þú ávallt órjúf-
anlegur hluti af okkar vinahóp.
Þú varst alltaf mikill fjörkálfur,
hispurslaus og gerðir veröld okk-
ar allra litríkari. Við dáðumst oft
að hugrekki þínu í að vera ein-
faldlega þú yndislega sjálf sem
skeyttir aldrei um álit annarra og
sagðir ávallt skoðun þína um-
búðalaust.
Þú varst alltaf mikill náms-
maður og mjög sjálfstæð, enda
ekki margar konur sem fara fyrir
þrítugt hinum megin á hnöttinn
aleinar í framhaldsnám. Þú varst
alltaf til í hvað sem var, það var
aldrei lognmolla í kringum þig og
því ófáar stórskemmtilegar
minningarnar sem við eigum um
okkar samveru.
Elsku Lára, við munum sakna
þín sárt. Stórt skarð hefur nú
verið höggvið í okkar vinahóp og
munum við ávallt hugsa til þín í
hvert skipti sem við hittumst.
Hvíldu í friði.
Ég vild’ ég væri betri vinur
veitt þér gæti hjálparhönd
því sorg mín djúp nú yfir dynur
þú dvelur nú á drottins strönd.
Þú líf mitt birtu og gleði glæddir
galsi mikill í þér bjó
hjartahlý, þú engan hæddir
hugrökk þar til neistinn dó.
Ljúktu aftur ljúfum augum
lofað get ég þessu hér
umvafin verður englabaugum
eilíf ró til handa þér.
(HSS)
Kallið er komið,
komin er nú stundin,
vinaskilnaðar viðkvæm stund.
Vinirnir kveðja
vininn sinn látna,
er sefur hér hinn síðsta blund.
(Vald. Briem)
Kæra Dísa, Valur, Anna, Eva
og fjölskyldur við vottum ykkur
okkar hjartans dýpstu samúðar-
kveðjur á þessum erfiðu tímum.
Þínar vinkonur,
Hildur Sólveig og Kristín.
Það er þyngra en tárum taki
að skrifa hinstu kveðju um kæra
vinkonu okkar. Mikið skarð hefur
verið höggvið í stóran og góðan
vinahóp sem aldrei verður sam-
ur.
Góður vinskapur hefur haldist
með okkur frá grunnskólaaldri
og fram á þennan dag. Lára var
einstök og hafði sérstaka sýn á
lífið. Oftar en ekki sagði hún upp-
hátt það sem aðrir hugsuðu en
enginn þorði að segja. Það kallaði
gjarnan fram bros og hlátur hjá
okkur hinum. Aldrei var logn-
molla í kringum Láru og stund-
irnar með henni voru fjörugar og
litríkar.
Lára var bráðskörp og virtist
ekki hafa mikið fyrir námi, hún
var því oftast fyrst til að klára
próf eða verkefni en jafnframt
með hæstu einkunn. Aldrei mun-
um við þó eftir að hafa heyrt
hana gorta af afrekum sínum.
Það finnst okkur vera lýsandi
fyrir hennar persónu, því þó svo
hún hafi verið opin, þá gaf hún
ekki mikið upp um sín afrek eða
sín hjartans mál. Fyrir okkur var
Lára björt og falleg stelpa þrátt
fyrir að á stundum hafi hvílt mik-
ill drungi yfir huga hennar.
Dugnaður og vinnusemi ein-
kenndu hana, hún kláraði ýmiss
konar nám með sóma og ævin-
týraþráin dró hana meira að
segja til Ástralíu í framhalds-
nám. Hún var einbeitt í að ná sín-
um markmiðum, mjög sjálfstæð
og skeytti lítið um almennings-
álit. Lára valdi sér starfsvett-
vang þar sem hennar fallegustu
kostir fengu að njóta sín. Hún
var sérstaklega umhyggjusöm og
annt um fólk og líðan þess. Hún
vildi ætíð hjálpa og það var líka
gott að tala við hana. Raunsæi
hennar gerði það að verkum að
hún hitti yfirleitt naglann á höf-
uðið. Hún sagði hlutina
umbúðalaust.
Elsku Lára okkar, söknuður-
inn og sorgin eru nánast óbæri-
leg þessa stundina. Við höfum
grátið og hlegið við að rifja upp
skemmtilegar og fallegar minn-
ingar um þig. Þær munu ylja
okkur um hjartarætur um
ókomna tíð. Takk fyrir tímann
sem við áttum saman. Við trúum
því að þér líði vel og að þú hafir
fundið frið.
Elsku Dísa, Valur, Eva, Anna
og fjölskyldur. Við sendum okkar
dýpstu samúðarkveðjur til ykkar
og biðjum algóðan guð að veita
ykkur styrk og huggun.
Elfa Ásdís, Eygló, Marta
María og Matthildur.
Það er með miklum trega sem
ég sest niður og rita minningar-
orð um kæra vinkonu sem látin er
langt um aldur fram. Minning-
arnar svo ljóslifandi í huga mín-
um og tárin streyma stríðum
straumum niður kinnarnar. Láru
kynntist ég þar sem við störfuð-
um saman í Ísfélagi Vestmanna-
eyja sumarið áður en við hófum
nám við framhaldsskólann í okkar
heimabæ. Það var gott og auðvelt
að kynnast henni, hún var opin og
lífleg, glöð, velviljuð og umfram
allt skemmtileg. Framhaldsskóla-
árin voru án efa skemmtilegustu
ár ævinnar hingað til og að fá að
upplifa þau með Láru í vinahópn-
um gerði góðan tíma enn betri.
Hún gat verið uppátækjasöm og
litaði tilveru okkar með skemmti-
legum hugmyndum sínum og
hugrenningum.
Hún var öflugur námsmaður.
Hún kláraði stúdentsprófið á
þremur árum og flutti að því
loknu ásamt foreldrum sínum til
Reykjavíkur. Dreif sig fljótlega í
sjúkraliðanám, starfaði sem
sjúkraliði um tíma en fór svo í
Háskóla Íslands og lagði stund á
matvælafræði. Hún var sam-
viskusöm í skólanum, gekk vel að
læra og það fór svo að hún flutti
hinumegin á hnöttinn til að verða
sér úti um mastersgráðu. Ég var
alltaf svo stolt af henni. Sem
dæmi um dugnað og eljusemi
Láru má nefna að hún keypti sér
íbúð og bíl áður en hún hóf nám í
Háskóla Íslands og náði ein síns
liðs að búa í eigin íbúð og reka bíl-
inn á meðan á náminu stóð. Það
er einnig aðdáunarvert og lýsir
vel sjálfstæði og hugrekki hennar
að hún skyldi hafa látið draum
sinn rætast eftir BS gráðuna og
flutt erlendis. Hana langaði að
mennta sig á erlendri grundu en
einnig að kynnast því hvernig það
er að lifa og hrærast annarsstað-
ar en á Íslandi. Hún flutti heim í
haust að loknu námi og hóf störf á
Landspítalanum sem næringar-
ráðgjafi.
Ég mun minnast þess hve boð-
in og búin hún var til að hjálpa ef
einhver þurfti þess með. Mér er
það sérstaklega minnisstætt þeg-
ar ég var að klára mitt nám við
HÍ og vantaði létta aðstoð, en þó
aðallega andlegan stuðning á
lokasprettinum, þá kom Lára til
mín. Hún leitaði að fræðigreinum
fyrir mig, las þær með mér og
hjálpaði mér þannig með lokarit-
gerðina mína, þó það væri nóg að
gera hjá henni sjálfri við að klára
sitt nám. Hún var alltaf til í að
hittast og gera eitthvað skemmti-
legt og var oftar en ekki for-
sprakki þess að haldinn var
saumaklúbbur eða farið aðeins
útá lífið.
Elsku Lára mín, ég kveð þig
með sorg í hjarta og ég mun
sakna þín um ókomna tíð. Ég bið
góðan guð að gefa foreldrum þín-
um, systrum og öðrum fjöl-
skyldumeðlimum og ættingjum
styrk til að takast á við sorgina.
Hafðu þökk fyrir allt og allt.
Þín vinkona að eilífu
Guðrún María.
Elsku Lára.
Við kynntumst á fyrsta deg-
inum okkar í Háskólanum og
eyddum næstu árum í náminu
okkar hlið við hlið. Með þinn
smitandi hlátur var ekki hægt
annað en að líða vel í kringum
þig. Við vorum fljótar að upp-
götva mismunandi styrkleika
okkar og nýttum okkur það
óspart, þú kenndir mér og ég
kenndi þér.
Þegar ég hugsa til baka til
þessara háskólaára þá er það vin-
skapurinn við þig sem stendur
uppúr.
Takk fyrir allan tímann, hjálp-
ina, vináttuna, próflestrargals-
ann og hlátursköstin. Ég sakna
þín.
Til fjölskyldu Láru vil ég
senda mínar innilegustu samúð-
arkveðjur.
Ásta María Einarsdóttir.
Það er alltaf gaman að koma
til Vestmannaeyja. Við minnumst
ferðar til Eyja fyrir mörgum ár-
um. Sigling á „Evunni“ með Val
og Dísu. Lára er með. Indæl, fal-
leg en svolítið feimin. Um kvöldið
förum við saman í leiðangur.
Lára kennir okkur að bjarga
pysjum af götum bæjarins. Sum-
ar lenda illa og eru hjálparþurfi.
Aðrar hafa heppnina með sér og
komast hjálparlaust til hafs. Við
búum um pysjurnar í skókassa
og förum niður í fjöru. Lára
sveiflar pysju hátt á loft. Við
horfum á fuglinn taka flugið. Sá
er frelsinu feginn. Annar flögrar
máttvana og fatast flugið. Þá
verðum við sorgmædd. Við sáum
lundapysjur í lífsins ólgusjó. Í
Vestmannaeyjum, með Láru.
Hvíl þú í friði, elsku Lára.
Fjölskyldan Öldugötu,
Helgi Gunnarsson og
Sigríður Gunnarsdóttir.
Ung og yndisleg samstarfs-
kona er fallin frá. Hún kom til
starfa til okkar í haust, full af
áhuga eftir metnaðarfullt meist-
aranám erlendis, tilbúin að nýta
þekkingu sína í þágu sjúkra. Hún
geislaði af starfsorku og var
hvers manns hugljúfi. Mörg okk-
ar þekktum Láru ekki aðeins
sem starfsfélaga heldur einnig
sem glæsilegan nemanda við Há-
skóla Íslands. Meðan á því námi
stóð starfaði hún meðal annars
sem spyrill við landskönnun á
mataræði, þar sem elskuleg
framkoma hennar nýttist til að
laða fram svör í rannsókninni. Í
hóp okkar var greinilega komin
sú fagmanneskja sem starfsemin
þurfti á að halda og gaman yrði
að fylgjast með vaxa í starfi. Þeg-
ar líða tók á veturinn fóru gömul
veikindi að taka sig upp að nýju.
Hún barðist við sjúkdóminn og
leitaði sér aðstoðar en allt kom
fyrir ekki.
Láru hrakaði hratt og við urð-
um vitni að því að þessi áður
glaðlega kona átti við mikla erf-
iðleika að stríða. Ekkert okkar
gerði sér þó grein fyrir hversu al-
varleg veikindi hennar voru. Það
var greinilegt að hún vildi ekki
láta sjúkdóminn bitna á starfi
sínu, starfi sem hún hafði kosið
sér og hafði brennandi áhuga á.
Það er sárt að horfa á eftir
starfsfélaga og hæfileikaríkri
stúlku. Stórt skarð er höggvið í
okkar fámenna hóp. Minningin
um hana lifir. Við vottum ætt-
ingjum hennar okkar dýpstu
samúð.
Fyrir hönd starfsfólks og nem-
enda Næringarstofu Landspítala
og Rannsóknastofu í næringar-
fræði.
Svava
Engilbertsdóttir.
Lára Valsdóttir
✝
Ástkær eiginkona mín, móðir, tengdamóðir
og amma,
VALDÍS SÆUNN KRISTINSDÓTTIR
frá Hrísey,
síðast búsett í Svíþjóð,
lést á Háskólasjúkrahúsinu í Örebro þriðju-
daginn 16. apríl.
Útförin hefur farið fram í Svíþjóð.
Minningarathöfn fer fram frá Dómkirkjunni í Reykjavík
mánudaginn 3. júní kl. 13.00.
Þeim sem vilja minnast hennar er vinsamlegast bent á Krabba-
meinsfélagið.
Guðjón Björnsson,
Valgerður Guðjónsdóttir, Jónatan Guðni Jónsson,
Rósa Guðjónsdóttir, Pétur Helgason,
Kristinn Jónatansson,
Guðdís Jónatansdóttir,
Erla Jónatansdóttir
og Hannes Guðjón Pétursson.
Elskulegur eiginmaður minn, faðir, sonur,
tengdasonur, bróðir, mágur og frændi,
INGÓLFUR JÚLÍUSSON,
lést á Landspítalanum mánudaginn 22. apríl.
Útförin fer fram í Silfurbergi í tónlistarhúsinu
Hörpu laugardaginn 4. maí kl. 13.00.
Blóm og kransar vinsamlega afþakkaðir en
þeim sem vilja minnast hans er bent á menntunarsjóð dætra
hans: 0301-18-988356, kt. 030901-2820.
Monica Haug,
Hrafnhildur Sif Ingólfsdóttir, Sara Lilja Ingólfsdóttir,
Júlíus Jón Daníelsson, Þuríður Árnadóttir,
Berit Haug,
Kristine Themsen, Bjarne Themsen,
Árni Daníel Júlíusson, Birna Gunnarsdóttir,
Anna Guðrún Júlíusdóttir, Viðar Hreinsson
og systkinabörn.
✝
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ANNA KRISTJÁNSDÓTTIR,
Víðilundi 24,
Akureyri,
lést á Sjúkrahúsi Akureyrar mánudaginn
29. apríl.
Útför hennar fer fram frá Akureyrarkirkju föstudaginn 10. maí
kl. 13.30.
Þorsteinn Vilhelmsson, Þóra Hildur Jónsdóttir,
Kristján Vilhelmsson, Kolbrún Ingólfsdóttir,
Margrét Vilhelmsdóttir, Wolfgang Burkert,
Sigurlaug Vilhelmsdóttir, Guðjón Jónsson,
Valgerður Vilhelmsdóttir, Ormarr Örlygsson
og fjölskyldur.
✝
Ástkær eiginkona mín, móðir, tengdamóðir
og dóttir,
INGUNN HERA ÁRMANNSDÓTTIR,
Koltröð 26,
Egilsstöðum,
lést á krabbameinsdeild Landspítalans við
Hringbraut föstudaginn 26. apríl.
Útför fer fram frá Digraneskirkju laugardaginn 4. maí kl. 15.00.
Minningarathöfn verður svo í Egilsstaðakirkju fimmtudaginn
9. maí kl. 11.00.
Blóm og kransar eru afþakkaðir en þeir sem hafa hug á því að
styrkja börnin hennar til náms geta lagt inn á reikning
535-14-400402, kt. 090363-4849.
Jón Grétar Traustason,
Margrét Irma Jónsdóttir, Sveinn Atli Diego Jónsson,
Sigurður Atli Jónsson,
Lúkas Nói Jónsson,
Guðfinna Sigurbjörnsdóttir.