Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.03.1982, Side 78

Tímarit Máls og menningar - 01.03.1982, Side 78
Vésteinn Lúðvíksson Um trú og vantrú i Fráfarandi biskup og einn skarpasti kennimaður íslensku þjóðkirkjunnar, Sig- urbjörn Einarsson, hélt því fram í blaðaviðtali síðastliðið haust, að styrkur kristins málstaðar væri nú meiri en hann hefði verið fyrir nokkrum áratugum. Þá „var ráðist að kirkju og kristindóm með ýmsum rökum og ráðum hér og annarsstaðar, og kristnir menn virtust hér á landi mikið á verði og dálítið ragir og uggandi um sinn hag.“ Nú er þetta breytt. „Sjálfur held ég að það sé ekki eingöngu veikleiki annarra sem veldur þessu, heldur líka styrkur kristins mál- staðar, sem þrátt fyrir allt hefur sýnt sig í raunum og átökum aldarinnar og sýnir enn.“ (Þjóðviljinn 26.—27.9- 81). Þetta er gott dæmi um þá furðulegu lítilþægni sem einkennir hugsanagang margra kirkjunnar manna: almennt trúarlegt sinnuleysi og andlegur doði eru talin kristnum málstað til tekna, einsog honum sé það til framdráttar að enginn taki hann alvarlega. Og þegar þannig er komið er ekki við því að búast að menn spyrji sig grundvallarspurninga sem hugsanlega gætu kallað á „erfið“ svör. En engin regla er svo afleit að hún eigi sér ekki að minnstakosti eina frelsandi undantekningu. Fyrir skömmu birtist hér í Tímaritinu (3/1981) synoduserindi eftir Pál Skúlason prófessor: Eru íslendingar kristnir? Þar er þessari spurningu velt á ýmsan kant og ekki hikað þótt upp komi margt sem óhjákvæmilega hlýtur að stinga kristinn höfund í augað. Einsog fram kemur hér á eftir hef ég ýmislegt við rökfærslu Páls að athuga, en það breytir því ekki að hann á hrós skilið fyrir tiltækið. Áðuren lengra er haldið tel ég vissara að girða fyrir misskilning og taka það fram að ég er ekki kristinn, öllu heldur and-kristinn að svo miklu leyti sem það er mögulegt í menningu sem er gagnskotin kristilegum hugsunarhætti. Með þessu er þó ekki sagt að ég sé trúlaus, ekki heldur að ég játi einhver önnur trúarbrögð; ég er ekki einusinni einn þeirra „húmanísku heiðingja“ sem Steinn Steinarr sagði íslendinga vera fremur en kristna. Trú mína kalla ég það sem tekur við þar sem reynslu minni og þekkingu sleppir. Hún er efunarrík tilfinn- ing og tilgáta um öll þau býsn sem skilningur minn nær ekki yfir. Tilgangur og tilgangsleysi mannlegs lífs, botnlaus geðdjúpin og óendanleiki tíma og rúms eru 68
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132

x

Tímarit Máls og menningar

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.