Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.11.2005, Side 34

Tímarit Máls og menningar - 01.11.2005, Side 34
Bragi Ólafsson þiggja boðið væri tekin að vel ígrunduðu máli. Svo ákvað ég að taka ekki þá áhættu að hann myndi hætta við allt saman, og notaði fremur varfærnisleg orð til að hrósa honum fyrir hafa gert upp hug sinn; hann hefði bara gott af því að fara til Ástu þetta kvöld, hann gæti alveg slakað á þótt vinkona hennar, Sesselja - sem ég væri reyndar búinn að hlera að væri leikkona og starfaði með einhvers konar tilraunaleikflokki - yrði meðal gestanna; hún myndi ekki meiða hann eða éta, hann gæti verið alveg rólegur. 7 Það reyndist hins vegar vera rétt hjá Aðalsteini, að það gæti haft „áhrif á það sem gerðist í framhaldinu“ ef hann mætti í boðið til Ástu - jafn kjánalega og það hljómaði þegar hann sagði það. Með öðrum orðum: hann lét svo lítið að mæta í boðið. Og þar var Sess- elja, hin nýja vinkona gestgjafans, sú sem bað Ástu sérstaklega um að bjóða Aðalsteini í veisluna - þó auðvitað hafi það komið í minn hlut að telja hann á að þiggja boðið. Sesselja var í túrkislituðum silkikjól, og á því augnabliki sem Aðalsteinn hringdi dyrabjöllunni var hún á gangi fram og aftur eftir eldhúsgólfinu, eins og hún væri að fara yfir einhvern dramatískan texta í huganum, algerlega ómeðvituð um hversu taugaóstyrk hún leit út í speglaveröld Ástu. Þegar Aðalsteinn kom svo inn í eldhúsið - hann hélt með þumli og vísifingri utan um vinstri eyrnasnepil sinn, eins og hann væri að klípa í hann - hafði Sesselja staðnæmst við eldhúsborðið; hún hélt einu af appelsínugulu eplunum upp að munninum, á svipinn eins og hún sæi eftir að hafa bitið í það. Hún var með munninn fullan þegar þau heilsuðust; það skildist ekki orð af því sem hún sagði. Aðalsteinn kynnti sig með fullu nafni. Og á því augnabliki sem Sesselja ætlaði að segja eitthvað meira - þegar hún hafði kyngt því sem hún var með í munninum - hafði Aðalsteinn ákveðið að ef einhver manneskja mætti éta sig með húð og hári, þá væri þetta hún; það væri engin spurning í sínum huga, jafnvel þótt hún, Sesselja, „kynni að spyrja hann einhverra spurninga seinna um kvöldið“. Þannig orðaði hann það við mig í símanum daginn eftir. Og ég 32 TMM 2005 • 4
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148

x

Tímarit Máls og menningar

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.