Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.11.2005, Side 63

Tímarit Máls og menningar - 01.11.2005, Side 63
SORTNAR SENTRÚM Reykjavíkurrómantík Davíð Oddsson hitti Ástríði sína við Tjörnina þar sem þau voru á rölti eftir dansleik. Þetta var sæl sumarnótt og auðvitað sungu regnvot stræt- in um hamingjuna. Nema hvað. Bubbi og Brynja áttu líka eitt af sínum fyrstu stefnumótum við Tjörnina, þar sem þau ætluðu að skauta út á ísinn og skera í hann B+B. Það var þó ekki um sumarnótt. Bubbi og Davíð sverja sig í þessum ljóðum, eins og margir aðrir, í ætt við Tómas Guðmundsson, sem bjó til fallega og unaðslega Reykjavík í ljóðaheimi sínum. Á fyrri hluta tuttugustu aldar var Tómas sæmdur heitinu borgarskáld eða Reykjavíkurskáld, vegna þess hve hann var ófeiminn við að yrkja um borgarlífið. í formála að ljóðasafni Tómasar segir Kristján Karlsson að enda þótt flest skáld landsins í byrjun tuttug- ustu aldar hefðu búið langvistum í Reykjavík, hafi þau verið „grunsam- lega fáorð um bæinn“. Það skýrir hann með því að enn hafi þær gömlu hugmyndir verið lífseigar að Reykjavík væri „einhvers konar útlend sódóma í saklausu íslenzku þjóðlífi“.2 Sem kunnugt er, þá hafnar Tómas því: Þín er borgin björt af gleði. Borgin heit af vori og sól. Strætin syngja. Gatan glóir. Grasið vex á Arnarhól.3 Einkum í Fögru veröld (1933) er Tómas duglegur að koma ýmsum reyk- vískum kennileitum inn í kvæði sín: Arnarhól, Laufásvegi, Austurstræti og svo Vesturbænum eins og hann leggur sig. Þar kemur hin rómantíska mynd vel fram, nokkurs konar Birtíngsviðhorf til borgarlífsins (þessi albesta borg allra borga) og einnig sá krúttlegi metingur sem hefur löngum einkennt Islendinga: }ú, það kvað vera fallegt í Kína, en Vest- urbærinn er sko helmingi fallegri! Og fólkið (sem einkum virðist vera kvenkyns) er sannanlega æskurjótt og happí: Nú ganga þær hlæjandi guðslangan daginn. Sjá, göturnar fyllast af Ástum og Tótum með nýja hatta og himinblá augu, á hvítum kjólum og stefnumótum.4 Tómas dásamar fegurð og sakleysi borgarinnar og íbúa hennar, senni- lega til að vega upp á móti tali um „borgarsollinn" sem átti að vera heilt TMM 2005 • 4 61
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124
Side 125
Side 126
Side 127
Side 128
Side 129
Side 130
Side 131
Side 132
Side 133
Side 134
Side 135
Side 136
Side 137
Side 138
Side 139
Side 140
Side 141
Side 142
Side 143
Side 144
Side 145
Side 146
Side 147
Side 148

x

Tímarit Máls og menningar

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.