Heimsmynd - 01.06.1987, Qupperneq 61

Annar athyglisverður þáttur þessa
máls snerti byssueign Jóns Jónssonar. Á
daginn kom að hann hafði átt þýska
byssu af gerðinni Mauser sem hann
keypti kringum 1950 af kunningja sínum.
Þessi byssa var hins vegar lítt nothæf og
ekki hægt að skjóta úr henni nema með
ýmsum tilfæringum. Einhvern tíma á ár-
unum 1963-66 seldi Jón svo þessa byssu
kunningja sínum, sem hér verður kallað-
ur Gunnar Gunnarsson, en þeir voru þá
báðir leigubílstjórar hjá Steindóri. Þessa
byssu höfðu eldri sonur Jóns og nokkrir
vinir hans iðulega tekið traustataki er
þeir voru á fermingaraldri eða þar um bil
og reynt að skjóta úr henni með skotum
sem þeir fundu á heimili föðurins. Það
hefði gengið illa en við þessi tækifæri
báru félagar sonarins að hann hefði sagt
þeim að pabbi hans ætti aðra byssu sem
væri miklu minni og fínni en hún væri
læst niðri. Gunnar Gunnarsson bar og að
Jón hefði einhvern tíma minnst á aðra
byssu við sig en þá byssu hefði hann
aldrei séð.
Fleira kom í ljós sem virtist tengja Jón
málinu. Við húsleit á heimili hans fannst
meðal annars gamall peningakassi sem í
var ýmislegt dót og þar á meðal tvö
byssuskot. Annað var 9 millimetra en
hitt var merkt: REM-UMC.35.S&W,
sem sé nákvæmlega sömu gerðar og
skotið sem varð Gunnari Sigurði að bana
og skotin sem fundust í kjallarnum hjá
Jóhannesi Jósefssyni. Jón kvaðst ekki
geta skýrt hvernig þetta skot hefði kom-
ist í sína vörslu, í kassanum væri dót sem
hann hefði viðað að sér á löngum tíma og
meira vissi hann ekki. Þá fannst á lykla-
kippu Jóns lykill að heimili Jóhannesar
sem ekkja Jóhannesar, en hann var þá
látinn, sagði að hann hefði alls ekki átt
að hafa undir höndum. Jón sagðist ekki
hafa vitað af þessum lykli; á kippunni
voru 15 lyklar og þennan gat hann ekki
skýrt og sagðist aldrei hafa notað hann.
Við rannsóknina upplýstist á hinn bóg-
inn að Jón hefði aðstoðað Jóhannes er
hann skipti um skrá á heimili sínu, ekið
honum til lyklasmiðsins og frá, bæði til
þess að ná í nýju skrána og sömuleiðis til
að láta gera aukalykla.
Nú hafði byssan sem fannst í bíl Jóns
verið rannsökuð af bandarískum sérfræð-
ingum og niðurstaða þeirra var sú að hún
væri vissulega sama byssan og hefði orðið
Gunnari Sigurði að bana. Einnig voru
kannaðar undarlegar dældir eða rákir
sem fundust á fjórum af þeim sjö skotum
sem voru í Smith & Wesson-byssunni
þegar hún fannst. Athugað var, nánar
tiltekið, hvort verið gæti að rákirnar
hefðu myndast við það að reynt hefði
verið að skjóta þeim úr Mauser-byssunni
sem Jón seldi Gunnari Gunnarssyni á
sínum tíma og lögreglan hafði nú undir
höndum. Niðurstaða þeirrar rannsóknar
var ekki afgerandi en sýndi þó að slíkt
væri hugsanlegt. Meðal fleiri atriða sem
könnuð voru var framburður Jóns um
fund byssunnar undir framsætinu í Che-
vy-bílnum. Nokkrir lögreglumenn fóru í
ökuferð um Reykjavík á bifreiðinni og
höfðu áður stungið Smith & Wesson-
byssunni undir sætið þar sem Jón kvaðst
hafa fundið hana er hann var að ryksuga
bílinn. Eftir um það bil tíu mínútna akst-
ur hafði byssan borist undan sætinu svo
að ekki var nokkur leið fyrir þá sem sátu
í aftursætinu að komast hjá að taka eftir
henni.
Tvívegis á árinu 1969 fékk lögreglan
svo í hendur skot af sömu gerð og urðu
leigubílstjóranum að bana, auk þeirra
sem fundust höfðu hjá Jóhannesi á Borg
og í byssunni í bíl Jóns. í versluninni
Goðaborg fundust tveir pakkar, auðsjá-
anlega eldgamlir, af slíkum skotum og
voru þau eins og morðskotið merkt U á
hvellhettunni. Engar skýringar fundust á
þessum skotum og sögðu verslunarmenn
í Goðaborg að þeir hefðu ekki vitað um
tilvist þeirra. Þá hafði bifreiðasmiður
nokkur samband við rannsóknarlögregl-
una í apríl 1969 og kvaðst hafa fundið í
fórum sínum 37 skot nákvæmlega sömu
gerðar og það sem drap leigubílstjórann.
Hann bar að hann hefði fengið skotin
kringum 1959 af þáverandi vinnufélaga
sínum sem hefði að eigin sögn verið að
skjóta úr byssu en sjálfur sagðist hann
ekki hafa átt neina byssu til að skjóta
þeim úr. Vinnufélaginn vildi ekki kann-
ast við að hann hefði nokkru sinni verið
að skjóta úr byssu né mundi hann eftir
því að hafa látið fyrrnefndan bifreiða-
smið fá skot, þó ekki teldi hann útilokað
að fyrrverandi lögreglumaður, sem leigði
herbergi á heimili hans um hríð einhvern
tíma á árunum 1951-59, hefði skilið eftir
á heimilinu byssuskot sem hann hefði
síðan látið bifreiðasmiðinn fá. Lögreglu-
maðurinn fyrrverandi sagði svo við að
rannsóknina að það hefði komið fyrir að
hann hefði geymt lögreglubyssuna í
leiguherbergi sínu en hún hefði verið
22ja kalíbera og öðruvísi skotvopn hefði
hann aldrei haft undir höndum. Þrátt
fyrir samprófanir þessara aðila náðist
ekki meira samræmi í framburð þeirra.
Það var svo seinni hluta laugardagsins
28. júní 1969 sem málið tók nýja stefnu.
Þá óskaði Jón eftir viðtali við rann-
sóknardómarann í málinu og kvaðst vilja
leiðrétta framburð sinn í nokkrum atrið-
um. Um kvöldið var sakadómsþing háð
og þá viðurkenndi Jón í fyrsta lagi að
hafa tekið skammbyssuskot úr fórum Jó-
hannesar á Borg og í öðru lagi byssuna
sjálfa.
Skotin kvaðst hann tekið einhvern
tíma á árunum 1953-55 úr sumarbústað
Jóhannesar. Þetta hefði verið hálfur
pakki af skotum og hefði það verið ætlun
sín að kanna hvort þessi skot pössuðu í
Mauser-byssuna. Hann hefði síðan
prófað að skjóta einu skoti úr Mauser-
byssunni en það hefði reynst vera alltof
lítið. Hann orðaði það sem möguleika að
hann hefði lagt þetta skot frá sér í pen-
ingakassann þar sem skot af hlaupvídd 35
hafði fundist en mundi ekki sérstaklega
eftir því. Pakkann með hinum skotunum
hafði hann hins vegar læst niður heima
hjá sér og þaðan hefðu þau horfið án
þess að hann vissi á því skýringar; ef til
vill hefði hann hent þeim. Byssuna
kvaðst hann aftur á móti hafa tekið á
árinu 1965 og tók fram að það hefði verið
töluvert áður en Jóhannes fór til útlanda,
en eins og áður sagði saknaði hann byss-
unnar eftir að hann kom heim. Jóhannes
hefði beðið hann að koma til sín að líta á
bilað sjónvarpstæki og hefði hann þá tek-
ið byssuna með leynd, án þess að Jó-
hannes yrði þess var. Tilganginn sagði
hann hafa verið að selja byssuna og bjóst
HEIMSMYND 61